UYARI: Küfür, argo vb. olumsuz ögeler, yoğun +18 içerik barındırmaktadır!!!! İtalyan mafya serisi- Veyra Akel, İstanbul'un gece kulüplerinde sahne alan, güzelliği ve dansıyla büyüleyen bir kadındır. Bir gece kulübüne giren Alberto Garcia, İtalyan mafyasının acımasız ve takıntılı lideri, Veyra'yı ilk gördüğü anda hayatı değişir. Onun dansındaki özgürlük ve korkusuz bakışlar, Alberto'nun karanlık dünyasında hiç görmediği bir tür saplantı yaratır. Veyra'nın hayatı, Alberto'nun kontrolü ve takıntısı altında şekillenmeye başlar. Onu izler, peşine düşer, korur ve tehdit eder; ama asla uzak duramaz. Veyra ise korku ve çekim arasında sıkışmıştır; bir yandan hayatını geri almak ister, bir yandan da istemeden bu adamın dünyasına çekilir. İhanet, kaçış ve takıntının gölgesinde, bu iki insanın yolu kesişir. Alberto'nun dünyasında tek bir gerçek vardır: O kadına sahip olacaktır. Veyra içinse artık tek seçenek, hayatta kalmak ve kalbini korumaktır. Bu hikâye, imkânsız bir aşkın, tehlikeli bir tutkunun ve karanlık sırların romanıdır.

Uzun büyük aynada kendime bakıyordum yakut kırmızısı kolyemi takmaya çalışırken büyük sert eller hissettim belimde beni kendine çekti başını boynuma yaklaştırdı sıcak nefesi oraya hapis oldu kalın dövmeli kolu tüm belimi sardı sarı uzun saçlarım onun göğsüne değiyordu. Tek eliyle saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı parmakları sarı saç tellerimin arasında dolaşırken kalın dudakları boyuma dokundu yavaş yavaş öpücükler kondurmaya devam etti gülümsediğini hissettim kalın sesi fısıltı halinde boynumu karıncalandırdı "Demek karım beni boşamaya karar verdi" alaylı sesiyle geri çekilmeye çalıştım gözlerimi aynada onun gözlerine çevirdim dikkatle bana bakıyordu oda. "Ama ne çabuk unuttun benim olan asla benden kendi isteğiyle gidemez ve sen benim soyadımı taşırken asla benden gitmeyi düşünemezsin karıcığım." Hapis olmuştum emindim ona, onun hayatına ve bu eve hapis olmuştum tam on yıldır. Son Duruşma isimiyle yayınlanan ilk ve tek kitaptır.

Hiç beklemediğiniz şeylerin ve hiç beklemediğiniz insanların hikayesi. 05/08/15

Bir gün hasta haliyle villalarında çıkan çatışmayla birlikte kaçmaya çalışırken yıllardır peşlerinde olan eski sevgilisi Karan Kızıltuğ ile göz göze gelen Ahu, sahte bir kimlikle saklanıyordur ve içtiği ilaçlardan ötürü hafızanı kaybetmiştir. Ölü gösterilen bu kızı ve ailesini öldürmek için arayan mafya lideri, hem kızın babasını bulmak için kızı kaçıracak hem de onu ikiziyle aldatan eski sevgilisinin acı dolu intikamını almak için kızı komaya sokup anılarını değiştirerek türlü oyunlarla onu kendisine aşık edecektir... *** "Nefretten aşk doğamaz demiştin." dedim tüm uzuvlarım acıyla sızlarken. "Haklıydın. Biz nerede başlarsak orada biteriz. Nefretin benim sonum olmasına izin vermeden ben kendi sonumu yazıyorum." "Yapma Savcı." dedi ben silahla ateş etmeden hemen önce. "İnsanlar yanılır ama ben yanılmaz demiştim ya sana, ilk defa haklı çıktın. Yanıldım. Nefret aşka dönüşürse şayet, o adamı kimse tutamaz. Aşk gerçekten her şeyi yenebilecek olan tek duyguymuş çünkü." "Duygulara yeri olmayan sen mi söylüyorsun bunu? Aşk nedir bilmiyorsun bile!" "Evet!" dedi bağırarak. "Aşk nedir bilmiyorum, tek bildiğim senin yanında kendimi kaybettiğim. Kalbimin hızlanmasını sağlayan, tek bir gülüşünle bana tüm dünyayı yaktırabilecek güce sahip olan tek kadın sensen ve buna aşk denmiyorsa ben hastayım Savcı. Ben yenildim." Bu cümlenin devamını duymaya hazır değildim. "Ben senin yenilmeni beklerken, ben sana yenildi-" Başımı ağır ağır sallarken cümlenin devam etmesine izin vermeyerek, acımadan iki el silah sesinin duyulmasını sağladım. Bedenim yere kapaklandı.

Gül ve onun baş gardiyanıyla tanışın. Gül için Mardin artık bir kafes haline gelmiştir ve bu kafesin baş gardiyanı Azat'tır. Peki ya Gül yanılıyorsa ya Azat kafesin değil de kalbinin efendisiyse? Azat Gül için özgürlüğünde olmuştu. O artık Mardin'e tutsaktı, abisi yüzünden ağalık ona dayatılmıştı. Azat bu kadar fedakarlık yaparken Gül ne yapmıştı? Bazı aşklar büyük nefretler eşiğinde başlar bazıları ise hayallerle. Ama kimseler bilmez nefretin bıraktığı o keskin bıçak darbeleri hayallerden ile daha fazla insan da etki bırakır. Tıpkı Azat gibi, ve tabi ki de Gül. Onların aşkın da büyük hayaller yok. Onlar hiçbir zaman yaşayamadı özgürce, kurtulamadılar zincirlerden ve gölgelerden. Azat kalbini sonsuza kadar Gül'e bırakabilirdi, onun için her şeyi yapabilirdi peki ya Gül? Yabani bir gülü bilir misiniz? Dikenleri yüzünden kimseler ulaşamaz onun o güzel görüntüsüne, lakin o dikenleri aşmak için her bir dikenin yüreğinize bakması gerekir. Azat'ta onu yaptı işte, Gül'ün bütün o zehirli dikenlerini bir bir batırdı kalbine, oradan beynine ve tekrar kalbine..

Bu kitap +18 yetişkin içerik vardır. Kuma ve kadına şiddet aşağılama yoktur Büyük acılar dilsizdir derler, Hazalın bütün acıları da dilsiz değil miydi. Onun acılarına susan şeytanlar yok muydu, onu ateşte yakanlar yok muydu. Peki kimdi suçlu, kimdi bütün bunların sebebi, kader miydi onun boynuna mıydı ahları. Şimdi yine kaderi onu bir sevda ateşine atmamış mıydı. Kimseye boyun eğmeyen Aziz Dağıstanlı Bir tek aşka yenildi +18 yetişkin içerik. Şiddet cinsellik argo ve küfür barındırır

Ateş saçan gözleri bedenimi süzerken sinirle gözlerime kaldırdı bakışlarını . ' Ayağınıza kadar gelip seni istedik diye sakın istendiğini sanma . ' Gözlerim dolmaya başlarken korkakça nefes almaya başladım . ' Ömrünün sonuna kadar eziyet göreceğin bir adamdan ne aşk bekle ne de sevgi . Çünkü sen sırf abin ölmesin diye aldığım .. ' Duraksayıp sabır çekerken daha sinirle gözlerime döndü . ' Almak zorunda olduğum bir kızsın o kadar . '

Avluda büyük sedir kurulmuştu. Ağa tayfası, amcalar, dayılar, büyükler toplanmıştı. Her biri ya başını önüne eğmiş, ya da hiddetli bakışlarla etrafı süzüyordu. Bu işin şakası yoktu. Bir ailenin namusu çiğnenmişti. Bizim kızımız kaçırılmıştı. Hem de kiminle? O Milanlar şerefsiziyle. O soysuzla. Sırtımda ceketim, başımda puşumla ağır adımlarla meydana çıktım. Herkesin gözü benim üstümdeydi. Önce Rüstem Ağa söz aldı. - "Ne diyorsun Berzan Ağa? Bu iş ya kanla biter ya da... başka bir yolla." Ses etmedim. Yumruklarımı sıkıp başımı öne eğdim. İçim cayır cayır yanıyordu. Sonra başımı kaldırdım, sesim tok ve netti. - "Ben kardeşimi toprağa koymam. Benim kanımdan olan bir kız, namusuyla yaşasın diye... bir çözüm bulacağız." Ortalık sessizleşti. Herkesin yüzünde şaşkınlık vardı. Çünkü ben kolay affeden biri değildim. Ama mesele kardeşimdi. Ölümden başka çaremiz vardı. Ve bu çare, Dicle'ydi. - "O soysuzun kız kardeşi var. Dicle." Rüstem Ağa başını salladı. Diğer ağalar homurdanmaya başladı. Ben devam ettim: - "Bu işin kanla kapanmasını istemiyorum. Ama namusumu da ayaklar altına aldırmam. Dicle, bizim evimize berdel olarak girecek. Bu iş burada kapanacak." Bir uğultu koptu. Kimisi onayladı, kimisi karşı çıktı. Ama benim sözüm sözdü. - "Ben Berzan Ağa'yım. Bu kararı aldım. Dicle, bizim kapımıza gelin olarak gelecek. Eğer bu kabul edilmezse, o zaman silah konuşur." Sözümün üstüne söz eden olmadı. Herkes sustu.

Her şey Karanın Ahu ile nişanı atmasıyla başladı. Peki ya 2 yıl sonra Karan Ahuya takıntılı olursa?... Çokça yetişkin içerik olacaktır. Duyar kasacaksınızsa okumayın‼️ Cinsellik , küfür , şiddet içerir...❗️

-Kızımı al götür hem güzel hemde bakire Ağzım açık ona bakarken yirmili yaşlarındaki adam yanındakine işaret verip beni aldılar evden çıkmadan önce o adamın borcun kapandı bir daha karşıma çıkma dediğini duydum.Beni siyah bir arabaya bindirdiler çığlık atıp yardım istiyordum o sırada adam arabaya binip çenemden sertçe tutup yüzüme tokat yapıştırmıştı -Kes sesini o ağzını bir daha aç bakalım ne oluyor!! Kafamı cama döndürüp sessizce ağlamaya başladım gözlerimi açtığımda hayatımı cehenneme dönüştürücek olan o eve bakıyordum...