Gerçek ailem-Erkek versiyon ❗️ Baş karakter eşcinsel değil fakat hikayede eşcinsellik vardır. Tamamlandı.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa... Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte... Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~ Nevbahar isimli ilk ve tek kurgudur. #merhamet 🥇 (28.09.25) #berdel 🥇 (14.03.26) #güç 🥈 (14.03.26)

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Monoton bir bir hikayemi istiyorsunuz? O zaman bu kitaptan hemen çıkın! Çünkü burası hayatı hem yalan hemde macera ile yaşayan Laçin'in evreni. Hayattan ümidini kestiği an kitapları ve müziği bulan, Acılarını içine gömen, Yaralarını sarmayı kendi öğrenen, Yalanlar da usta olan o kız, Evet o kız, bizim Laçin. Bir oda da aylar geçirmek ne kadar zor olabilir ki, Yani alt tarafı garipden sesler duyabilir,yok olmak isteye bilir, mutsuz olabilirsiniz. Hayatınız zaten zorken daha da zorlaşıp ardından tam normale dönüyorken karman çorman bir hâl aldı mı? Laçin'in hayatı tamda böyle. Bir şans verin derim ;) ^^ "Yıllar önce yetimhaneye bırakırken akılları nerdeymiş? Oyuncak mı bu! Sıkıldım bırakayım, sıkıldım alayım!" ^^ *Mantık hataları bulunabilir *Tüm olaylar , kişiler ve kurumlar kurgudur.* *Reklam yapmayınız!*

Bu hikaye biraz karışıktı. Bu sefer bebekleri karıştıran bir hemşire yoktu. Bu sefer, bebeği olmayacağı için bir bebeği çalıp ailesinden koparan bir hemşire vardı. O bebek büyür, babasını ve abilerini bulup, başlarına bela olur. Fakaat, hikayenin bir süre sonra altı üstüne gelirse? Tahmin bile edemediğiniz karakterler gelecek, olaylar gelişecek. ''""""""""" "Baştan alabilir miyiz?" Dediğimde garipçe bana baktılar. "Ne var? Baştan alalım kurgunun konusunu beğenmedim." """""""""" 26.09.2024 Hazel etiketi 1.sırada

Hayalet lakaplı bir bordo bereli asker... Tomris bordo bereli, hayalet lakabı ile bilinen bir askerdir. Bir gün görevden geldiğinde ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğrenir. TOMRİS AKGÜN (ALACA) & BARIN TÜRKEŞ Küfür içerir!!!

Aşiret + gerçek ailem kurgusu. Birçok klişenin toplamından meydana geliyor, istediğimiz de zaten klişeler değil mi? İrem yaşadığı şehri temsil etmiş ve Muay Thai alanında Avrupa şampiyonu olmuş başarılı bir genç kızdır. Hedefi, Dünya şampiyonası olan ve onu delirterek çalıştıran koçuyla birlikte Türkiye'yi temsilen şampiyon olmak istemektedir. Ailesi, arkadaşları ya da bir başka şeyi hayatında asla öncelik olarak görmeyen, hepsinin eksikliğini iliklerine kadar hisseden lakin burnundan kıl aldırmayan İrem Sevinç, aslında İrem Sevinç değil; Mardin'in en büyük ağası olan Mehmet Mazharoğlu'nun tek kız torunudur. Mazharoğulları, kızlarının kasten değiştirildiğini öğrendiklerinde deliye dönmüş ve hızla kızlarını aramaya başlamışlardır. Onlara göre kızları hemen onlara koşup, tıpkı onlar gibi özlem giderecektir. Ortadaki tek ve en büyük sorun ise, küçük Mazharoğlu'nun ailesine rağmen hiçbirinin yüzüne bakmamasıdır. Önyargılı ağabeyler, küçük kardeşler ve bolca kaos. Mizahın sınırlarını aşmaya ve İrem Mazharoğlu'nun kaos dolu hayatına eşlik etmek istiyorsanız, buyurun. <> Kurgu içerisinde cinsellik, ağır argolar barındırır. Yaşı küçük okuyucular için uygun değildir.

Hayat biz planlar yaparken karşımıza çıkanlardır... Karaca yeni hayatına alışabilecek mi?