Mirza Pars, iyi eğitim almış, yüksek rütbeli ve soğukkanlı bir askerdir. Yakın zamanda yaşadığı kayıplarla yüzleşmeye çalışırken, ekibe yeni bir üye katılır: Gökçe Hilal, kod adıyla "Sis." Zeki, dikkatli ve disiplinli olan Gökçe, ailesinin gururu olarak göreve başlamıştır; ancak çocukluğunda tanık olduğu gizemli ve korkunç bir ölüm, peşini bırakmaz. Ekip, yeni kaybettikleri üyeleri Baran'ın yasını tutarken bir yandan Gökçe'yle bağ kurmaya başlar. Fakat asıl tehlike, ekibe atanan yeni komutanda gizlidir. Mirza ve Gökçe sürekli fikir çatışması yaşasalar da, sahada birbirlerini gizlice korurlar. Karanlık görevlerin ortasında, hiçbir şey söylemeseler bile, birbirlerine fark etmeden ışık olmuşlardır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."