Ben TÜRKİYE Cumhuriyet Savcısı Defne TÜRKERİ gelin çalkantılı hayat hikayemi birlikte yaşayalım.

Derin, gecenin bir yarısı hastanenin acil servisinde bir çocuğun nabzını kontrol ederken, kalbinin neden bu kadar sıkıştığını bilmiyordu. Saatlerdir çalışıyordu ama zihninde sadece tek bir görüntü dönüp duruyordu: o adamın gözleri. Savaş Kara, iş dünyasında saygı duyulan, korkulan, bazılarının ise varlığından bile haberdar olmadığı bir adamdı. Holding patronu kimliğinin arkasında, geceleri karanlıkta dolaşan bir avcı gibi yaşıyordu. Hukukun sustuğu yerlerde onun adı yankılanırdı. Ama ne gariptir ki, o dev dünyasında bir tek kadının yanında susmayı öğrenmişti: Derin'in. Derin onu ilk gördüğünde bir mafya liderine değil, acı çekmiş bir adama baktığını anlamıştı. Savaş ise Derin'e her dokunduğunda, elinin altındaki kırılgan ama dirençli kadını daha çok sevmekten kendini alamıyordu. Onun elleri hayat kurtarıyordu; kendi elleri ise hayat almıştı. Savaş, Derin'e dokunurken hep geri çekilmek zorunda kaldı. Onu korumak istedikçe, karanlık daha çok yaklaşıyordu. Düşmanları vardı. İhanet eden kardeşi, içten içe çürüyen şirketi ve en önemlisi, Derin'in haberi olmadan yaptığı "anlaşmalar"...

Tüm engellerine rağmen güçlü bir şekilde her operasyondan sağ çıkan ve sadece kadınlardan oluşan kimsenin bilmediği gizli bir tim ,Kalkan Timi... Eksiklikler sadece kusur bulanlardadır... Kendilerini vatana adamış, özel kuvvetler bünyesinde görev yapan Artun Agah ÖZÇELİK ve timi Börü... Kalpleri sadece vatan ve bayrak aşkı ile çarpan ruhların savaşına tanık olduğumuz bu hikayede sadece yüreği aydınlık ve merhametle dolu olanların kazanacağını unutmayın... Umut iyiliğin baş gösterdiği her yerde hiç bitmeden kalplerde filizlenmeye devam eder. Merhamet ise yüreğimizin aynasıdır.. Yüreği aydınlık dolu güçlü kadınlara ve merhametini bir kadına, bir çocuğa, bir hayvana gösterebilen yüreği merhamet dolu adamlara... Merhametinizi hak etmeyen herkese öfkenizi diri tutun... 🇹🇷 ARA, BUL, YOK ET...

Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Aynada ki yansımama bakarak beni neden, Nasıl bu hale getirdiklerini düşünüyordum yine. Kapım yumruklanırken sadece bir kilit uzağımdaki insandan kendimi korumaya çalışıyordum. Her kapıyı yumruklayışında karnıma kramplar giriyor, kalbim ve yüzüm kasılıyordu. Kimse bana dokunmazken işkence çekiyordum adeta. Bana yaşattıklarıyla psikolojimi bozan, ruhumu morarttığı yerlerden söküp alan adamdan kendimi korurken bunu tek başıma yapmaktan yorulmuştum. Artık gücüm kalmamıştı. Ama o bundan daha çok zevk alır gibi bakan korkunç mavi gözlerini asla üstümden ayırmıyordu. Her zaman, her yerde üzerimde tutuyordu. Şimdi ise ölü gibi aynadan halime bakıp kendime acıyordum. Beni bu kadar korkak, bu kadar ruhsuz hale getiripte benim hiçbir şey yapamamamdan dolayı kendimden tiksiniyordum.

"Biz her türlü Elis'e geç kaldık. Biz bir olmaya çalışırken Elis'e geç kaldığımızı fark etmedik." Elis ve İrem hastanede karıştırılmıştı. İrem ne kadar zor bir kız olsa da ailesi tarafından sevilmişti peki Elis, o sevilmiş miydi? Hayatı, ailesi, abisi bir günde değişmişti. Alışabilecek miydi bu duruma yoksa alıştırılmak zorunda mı bırakılacaktı?

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.

Yeni okul hayatına başlayan amber yurt dışından bir yıl önce gelmişti. Annesini kaybetmiş amber tek başına yaşıyordu. Hayatı düzene girmemişti. Ama karşılaştığı ve hayatı boyunca yanında olacak kişilerle karşılaşana kadar....

Süsen küçüklükten beri pilotonik olarak Anıl Bora'ya aşıktır. Ama Anıl Bora eğitim hayatına odaklı olduğundan süseni düşünmez. Askerlik hayatında başarılı bir yüzbaşı olur. Süsenin babası hastalanmıştır bunun yüzünden Anıl'la konuşup Türkiye'ye dönmesini ister çünkü Biriçik kızının tek kalmasını istemiyordu. Anıl'dan bir söz istedi. "Benim kızımın teline zarar gelmesin. Sende onu seviyorsun onu benim için koru." Anıl Türkiye'ye dönüyor fakat babasının söylediğini bilmiyordu. Babası vefat edince Anıl ona gerçeği açıklar. Anıl süseni canı pahasına korumaya hazırdır.