„Witaj w Sanktuarium Zbieraczy. Miejscu, gdzie śmierć jest jedynym przedmiotem obowiązkowym." Akademia Redwood to nie szkoła. To grobowiec dla normalności, którego fundamenty są nasączone krwią, a śmierć to jedyny język, który tu obowiązuje. On - Artysta Czystej Śmierci. Syn Dyrektora. Nie sprawuje władzy, ale Jego nazwisko wisi w powietrzu jak obietnica rzezi. Tworzy ze swoich ofiar arcydzieła, a Jego obecność w Akademii jest wyrokiem. Ona - Białowłosa piękność. Lodowata i nieuchwytna. W jej żyłach płynie krew Legendy - kobiety, która kiedyś rządziła Akademią, ale dziś jest tylko mroczną historią. Jej morderstwa są aktem gracji i piękna. Stworzyli Grę, w której stawką jest dno piekła. Gra, w której On musi złamać Jej chłód i wykonać wyrok. Ona musi utopić Go w rzece szkarłatu, którą razem stworzyli. Jedno spojrzenie na Jej zakrwawione ręce. Tyle wystarczyło, by ta Gra się rozpoczęła.

Wchodzę do szkoły jak zwykle, szukając mojej najlepszej przyjaciółki, Grace. Chciałam od razu podzielić się najnowszymi plotkami, ale zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, ktoś chwycił mnie za ramię i przyciągnął do ściany. Odwracam głowę i... oczywiście - Aiden Kravitz. Nie znosimy się od przedszkola. Serio, on i ja to odwieczni wrogowie. Każde spotkanie kończyło się kłótnią albo jakąś drobną wojną słowną. A teraz? Teraz wygląda, jakby chciał coś załatwić... i nie wygląda to na żarty. Ostatnio ktoś doniósł na niego policji za narkotyki i nielegalne wyścigi. Gdyby sprawa wyszła na jaw, wyszłoby mu to wyjątkowo źle - w końcu mój ojciec jest policjantem i nie miałby dla niego żadnej taryfy ulgowej. Aiden najwyraźniej wie, że musi kombinować i stara się znaleźć sposób, by uniknąć konsekwencji. I właśnie dlatego podchodzi do mnie z propozycją, która brzmi... dziwnie i niebezpiecznie. Stoję przy ścianie, serce mi wali. Co on kombinuje? I czy mam mu zaufać, choć nienawidzę go całym sercem?

*Chciałabym podkreślić na początku, że ta książka nie jest pisana, aby ją wydać tylko z przyjemności. Pisze ją dla rozrywki, dlatego może być tu dużo błędów językowych, jak i ortograficznych. W dalekiej przyszłości może będą ją poprawiać, lecz teraz bardzo przepraszam za obecne błędy*

Osiemnastoletnia Vera Blaine nieoczekiwanie otrzymuje w spadku dom po babci, o której istnieniu nie wiedziała. To dla niej okazja, żeby wyjechać i odciąć się od bolesnych wydarzeń, które dotknęły ją w szkole średniej - jej nowe miejsce na ziemi znajduje się pośród lasów w okolicach stanu Nowy Jork. Niestety już podczas jednego z pierwszych późnych wieczorów w mieście dziewczyna staje się świadkiem sytuacji, której nie powinna. Biegnąc do wypożyczalni filmów Vera widzi w ciemnym zaułku grupę chłopaków wybijających kijem basebollowym okna jednego z mieszkań kamienicy. Dziewczyna co prawda ucieka, ale jeden z wandali, ten najgorszy i mający wściekle martwe spojrzenie, zauważa jej obecność i zapamiętuje jej osobę. ________ Martyna Keller, 2025

Romans biurowy z motywem różnicy wieku. On i ja jesteśmy niczym dzień i noc. I w naszym przypadku lepiej, żeby nie doszło do zaćmień... Sin zdobył już wszystko. Czegokolwiek zapragnie, zaraz staje się jego. Stanowisko prezesa w jednej z najbardziej znanych agencji reklamowych w Nowym Jorku, miliony dolarów na koncie, okładki biznesowych czasopism, drogie samochody, wielkie domy i oczywiście kobiety rzucające mu do stóp swoje serca, godność oraz bieliznę. To wkurzające. Może i wygląda, jak cholerny oddychający seks w garniturze od Gabbany, ale ten facet ma najgorszy charakter na ziemi. Jest arogancki, kapryśny, wredny i zimniejszy niż lodowce Arktyki. A teraz ma zostać moim szefem. Muszę spełniać jego najdziwniejsze polecenia i skakać wokół niego niczym tresowana wiewiórka, jednak ja nie poddaję się tak łatwo. Całe swoje dotychczasowe życie spędziłam na Bronxie otoczona ludźmi, których lepiej nie spotkać w ciemnej uliczce. Wiem, jak walczyć o przerwanie. I wiem, że zawsze można znaleźć sposób, by zwyciężyć. A więc szach Panie Weston, niech Cię pochłonie to piekło, z którego na pewno wypełzłeś.

To miała być rutynowa podróż służbowa - kilka spotkań, kilka prezentacji i szybki powrót do Nowego Jorku. Ale Winnie Miller szybko odkrywa, że Vegas ma swoje zasady, a jedną z nich jest brak zasad. Po jednej niefortunnej grze w karty, zakrapianej sporą ilością alkoholu, budzi się z obrączką na palcu... w jednym łóżku z szefem, który szczerze nią gardzi. Trzeba to odkręcić, prawda? Coż, z Kennetem Winslowem nic nie może być tak proste. Mężczyzna nie ma zamiaru się rozwodzić, bo całe to małżeństwo było jego pomysłem i sposobem na zachowanie rodzinnej fortuny. Niesławny kobieciarz nakłania Winnie, by grała przed jego rodziną przykładną żonę, póki nie zyska pełni kontroli nad rodzinnym biznesem. Zmuszeni grać rolę szczęśliwego małżeństwa, zaczynają odkrywać, że największym wyzwaniem nie jest przekonywanie o swoim uczuciu innych, ale radzenie sobie ze sobą nawzajem. W końcu czasami to, co wygląda na pomyłkę, okazuje się być wygraną życia.

Będę tu publikować wiersze mojego autorstwa, chce dzielić się nimi że światem