Doğduğunda hemşire tarafından kasten karıştırılan iki bebek yanlış ailelere verilir. Derin 16 yaşına rağmen olgunluğu ve güzelliği ile dikkat çeken biz kızdır 7 yaşında Türkiye'den ayrılıp İtalya'ya götürülür ve gerçek olmayan ailesi onu İtalyanca konuşmaya zorlar. Her türlü baskıyı üzerinde uygularken bir telefonla Derin'in hayatı değişir. TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ BİR KİTAPTIR! HİÇBİR OLAY GERÇEK DEĞİLDİR!

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️kitapta B×B ilişkisi vardır. Rahatsız olacaklar ya da linç edicekler lütfen okumasın❗️ ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

TAMAMLANDI!! Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr (Özellikle 20'li bölümler ve sonrası daha karmaşık hâl alıyor) Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardırr #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26 #1 abi 19.05.26 (güne özel :))

💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷

"Keyfinden gelmedim buraya bende size çok meraklı değilim." "İyi geldiğin çöplüğe geri dön o zaman!" diye bağırdı sarı şeytan. Geldiğimden beri onu gözüm tutmamıştı zaten. ....

17 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler... Gerçekler, çok can acıtsa da gün yüzüne çıkmak zorundaydı. Karışan iki bebek... Karanlık bir geçmiş... Ve gece gibi karanlık, mavi gibi umutlu bir kızın hikâyesi bu. Ateşler içinde yalın ayak yürüyen, yılmadan yoluna devam eden bir kadının hikâyesi bu. Geçmişimiz bazen karanlık olabilirdi, ama fener bizim elimizdeydi. Unutmayın, hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bu, Gece Mavi'nin hikâyesi... Peki, siz de bu hikâyeye ortak olmak ister misiniz? Klişe gerçek aile kurgularından değil.. İlk yayın Tarihi :12 Eylül 2025

Adam kızın kokusuna, gözlerine, masumluğuna ve tatlılığına tutuldu , kız ise adamın gözlerine tutulup orada cennetini buldu ... Sonunda da birleşen kalpler aşkı buldu ! 💘💍 Dağ- Sakin ol babam , elbet bu da biter . D- Bitmez çünkü bunun sonunda mutluluk yok ,kardeşin, Pars'ım yok ....

Hayattan soğumuş genç bir kız. Sevdikleri ya birer birer gidiyor ya da sevgisine karşılık bulamıyor. Anne babası sandığı insanlar tarafından sevilmedi birçok şeye mağruz bırakıldı. öz ailesi tarafından da istenmeyen kız ne yapacağını şaşırmış durumdaydı. Öz ailesi ise ne yapacaklarını bilmiyorlardı hepsi Aylin'i seviyordu. Ona çok bağlı değillerdi ama onun yerine bir yabancı kızı seçecek kadar da delirmemişlerdi. Hayatta tek başına mücadele veren genç kızımız bu sefer de geçmişiyle yüzleşir. Olaylar üst üste gelişince ne yapacağını bilemez bir duruma gelir. Ve bu da yetmezmiş gibi hayatında bir aşk konusu gerçekleşir. Hayatta kalmaya çalışan bu kızın en büyük sınavı ise aşkı olacaktır. ama o kendini her zaman güçlü görür, sorunların üstesinden gelmeyi başarırdı...

Gökyüzü kadar yalnız, yıldızlar kadar umut dolu bir kızın hikâyesi bu. Alin, küçük yaşlardan beri içine gizlenmiş bir yarayla büyüdü: gerçek ailesinin sıcaklığını hiç tanımamıştı. Hayatın ona sunduğu boş sokaklarda yürürken, yıldızlara bakıp sessiz dualar ederdi. Onu duyan tek şey gökyüzünün kendisiydi.

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."