Polisiye roman yazmak için kendini tüm dünyadan soyutlayan bir kız, bir gün karşısındaki apartman dairesine taşınan fazlasıyla tuhaf olan adamdan ilhamla bir dedektif karakter yaratır ve bu sebeple adamı her gün izlemeye başlar. Ve bu, peşinden fazlasıyla ilginç, komik ve romantik olayları da peşi sıra getirecektir. "Masalın başında, zehirli elmayı onun avucuna bırakıp, kendi masalımı terk edeceğim." TÜM HAKLARI, EPSİLON YAYIN EVİ TARAFINDAN KORUNMAKTADIR. ÇALINTI DURUMUNDA, YASAL HAKLARA BAŞVURULACAKTIR.

İnsanlar hep mi böyleydi? Yoksa kendi hatalarını örtmek için mi böyle davranmayı mı tercih ediyorlar? Bakalım M'ars da işler nasıl yürüyor?

HAKARET İÇERİKLİ YORUMLARA AÇIK DEĞİLDİR. EĞER ATATÜRK'E SAYGI DUYMUYORSANIZ, OKUMAYIN. Şimdi bir adam düşünün. Bu adam tanıdığınız en yakışıklı adam olsun. Bakır saçları ve denizinde boğulacağınız mavi gözleri olsun. Bu adam çok iyi olsun. Çok çok iyi. Yardım sever, aynı zamanda lider ruhlu. Güler yüzlü ve etrafını gülümsetiyor. Zeki. Hayal gücünüzü zorlayacak kadar zeki. İleri görüşlü. Büyük. Çok büyük bir yüreği var. Herkesin sığabileceği kadar büyük bir yüreği. Kim? ATATÜRK. -Hakaret içerikli yorumlarda Wattpad ekibine bilgilendirme yazısı yollanacaktır.-

O insanlardan korkuyordu.Rezil olmaktan,yanlış bir şey yapmaktan, insanların o'na zarar verebilmesi düşüncesiyle yaşıyordu. Ailesi dışında kimseyle konuşamıyor ve insanlara temas edemiyordu. Bu kişi Mavi. Özgüvensizliğin ve hassaslığın sözlük anlamı olan antropofobi hastası kız liseye başlarsa ne olur?