Bu hikaye doktor ve motorcu aşkı hakkında olucak.Diyer ayrıntıları kitabı okurken görürsünüz.İyi okumalar umarım seversiniz sizi çoook seviyorumm.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Ateş bana dönüp '' ona Hayaletin artık karım olduğunu isterse adamlarını geri çekip bizimle görüşe bileceyini söyle'' dediyinde ben şokla ona bakıyordum . Kenan abi bana dönüp '' sen nasıl ..'' başka bir şey demeden hemen odadan çıkdı . Evet ben aynı zamanda hem cerreh , hem de suikastçıydım .Kenan abi gidince bana yaklaşıb '' Yeni yuvana hoş geldin Hayalet'im'' dedi. Kitap bitdikden sonra düzenlemeye alınacak. Eğer hatalar varsa şimdiden kusura bakmayın .

Yürüyordum. Sonunda ne olacağını bilmediğim bir yola iyi olmak için çıkmıştım. Gerçi bana daha ne olabilirdi ki, bu hayat daha ne yapabilirdi bana? Artık acımaz dediğim canımı daha ne yakabilirdi? Arafta kalmış bir şekilde yürüyorum iyi olmak için çıktığım bu yolda kötülüklerle karşılaşma ihtimaline karşı yürüyorum. İçimdeki küçük çocuğun yavaş ve küçük adımlarına zıt bir şekilde yürüyorum. İçimdeki yangını umursamadan kendinden emin adımlarım takip ediyor birbirini. Bu yolun geri dönüşü olmayacağını bile bile yürüyorum. Ben içimdeki yangına sebep olan herkesi daha beter yakmak için yürüyorum. Artık eski ben olmayacağımı bile bile, korkularımı yene yene yürüyorum. ♠️ "Bu hamlenin sonunu biliyorsun, değil mi? Gerçekleri öğrenmelerini istiyor musun? Herkes gidecek, herkes! Gerçekler ortaya dökülecek ve hepsi kaybolacak." "Ben onlara inandım, güvendim. Peki ne oldu? Her şey bir yalan, hepsi bir oyunmuş meğerse. Benim duygularımı hiçe saydılar. Ama artık oyun yok! Eğer bu yolun sonunda bir şey kaybedeceksem, en azından geriye kendimle kalacağım. Her şeyi, her şeyi ortaya dökeceğim. Dönüşü yok, dönüşüm yok... Yandığım kadar değil, yakabildiğim kadar yakıcam!"

"Bana ait olacağın bir gecede, başka bir adamın nişanesini taşıyarak yanıma yatamazsın. Küçük hanım, kuralları ben koyarım ve benim kurallarımda başka birine yer yok." Sağ elimdeki o ağır, artık tüm anlamını yitirmiş metal parçasını parmağımdan sıyırıp barın soğuk tezgahına, yabancı bir cisimmiş gibi bıraktım; o an zihnimin kuytusunda Akın'ın hayaline son bir veda fısıldarken, Savaş'ın dudakları çoktan dudaklarıma gömülmüş, geçmişin küllerini hırslı bir nefesle savurmaya başlamıştı bile. ๑๑๑๑ ♡♡♡♡ +18

Geçmişe Yeni Gelecekler...

Askeri alanda abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas'a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla, kendisine sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve tebessüm ederek konuştu "Söyle abisi" Anemoia serisi - Tüm hakları saklıdır. Senaryo bana aittir ve çalınması durumun da gerekli işlemler başlatılacaktır.