Yalı Çapkını 19. Bölüm sonrasına farklı bir bakış açısı. Son pişmanlığın fayda etmediği bir evren.

@feritkorhan sana bir mesaj isteği gönderdi...

Evlendiği gece kocasını kazada kaybeden Seyran Şanlı, töre gereği evin büyük oğluyla evlenmek zorunda kalmış 19 yaşında genç bir kızdır. Babasının düşünmeden cehennemin ortasına attığı genç kız bu cehennemden kurtula bilecek mi? Yoksa kayınbiraderine gönlünü mü kaptıracak? Amerikada kendi şirketleriyle ilgilenen, ailesinden fazlasıyla uzak olan Ferit Korhan töreye karşı gelecek mi? "Eski NÂRİN kurgusunun tam farklı evreni" Hikayede rahatsız edici içerikler mevcuttur! Keyifli Okumalar!

Başka bir evrende Ferit ve Seyran nasıl olurdu? Seyran okumak için İstanbula gidecektir ama halası onu Korhan ailesine emanet etmiştir. Ailenin küçük oğluyla Seyranın yolları kesişmiştir

"Bu yaşta bu zeka, bu merhametsizlik sanki büyümüşte küçükmüş gibisin." Gülmüştü, bilseydi babasının onun nasıl yetiştirdiğini belki az bile derdi. "Kuzgunları bilir misiniz?" "Aşina değilim pek." "Kuzgunlar türünün en zekisi, en siyahı, en merhametsizidir. Zekalarıyla insanları bile alaşağı ederler." "Bu güzellikle kendinize kuzgun mu diyorsunuz?" "Öyle yetiştirildim, türümün en zekisi, en güzeli, en merhametsiziyim." Kolunun içindeki ufak bıçağı adamın şah damarına sapladı.

.

Nedir senin gerçeğin? Aşk kime yakışır? Vuslat kime? Canı seni çekene mi? Senin için canından vazgeçene mi?

"Dildâr" Diye fısıldamıştı Ferit. Anlamadığım bir dildi, galiba Farsçaydı. "Ne demek o?" "Farsçada birinin gönlünü almış, çalmış sevgili anlamına geliyor." Mutluluktan gülümsedim. "He yani çaldım gönülünü, yaptım kuşatmamı." "Hayatımda gördüğüm en güzel kuşatmaydı, kuru gönlümün tüm parselleri seni, yeşert beni, yaşat beni."

"Hayat olmayan şeyleri iteceğim. Ve öldüğüm zaman aslında yaşamamış olduğumu görmeyeceğim." Gözleri ile resim sergisinde ki çizimlere baktı. Kendisini burada nasıl ve ne için bulduğunu bilmiyordu. Kapısından geçiyordu ve içeride tanıdık bir şeyler bulduğunu hissetmişti. Şimdi de buradaydı. Tanıdık bir şeyler bulduğu yerde. Kapıdan geldiği gibi çıkacakken gözleri bir resime takıldı. Bir cüce vardı resimde. Elinde altınları tutuyor, havaya saçıyordu. Altınların çevresine kırmızı renkli betimlemeler yapılmıştı. "Kan," diye geçirdi içinden Ferit. Demek ki cüce altınlara sahip olabilmek için çok kan akıtmıştı. Sertçe yutkundu. Bu resimde kendi ailesini görmüştü. Kendi cinayetlerini, kendi başarılarını, kendi servetlerini kazanmak için akıttıkları kanı görmüştü. Ferit Korhan, bu çizimde abisini görmüştü. "Bende seni seviyorum Ferit ve hiçbir şeyin önemi yok. Ne Fafnir'in şu an bu evde olması, ne de Regin ile aynı kaderi paylaşmanın." dedim nefes alarak. "Hiçbir şeyin önemi yok." dedim. -Hikaye, İskandinav Mitolojisinden esinlenilmiştir. - 1. #dizi |03.06.23|