Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

Heja güzelliği ve cesaretiyle Amed'e nam salmış kadın. Ağir yakışıklılığı ve bastığı yeri titreyișiyle Amed'in saygı duyulan ağası... Kadın çok sevdi ve sevdiği adam için ailesini herkesi karşısına aldı. Adam çok sevdi... Sevdiği kadın için ölüme gider gibi Karadağlı konağına girdi. Tüm olumsuzluklara rağmen ikisi el ele tutușup herkesi arkalarında bırakıp çıktılar. Aradan geçen 3 yıl sonra hüküm verildi. Ağanın soyu devam etmeliydi ve Keje üstünde ki beyaz gelinlikle... Düğünlü davul zurnalı bir şekilde Mirakan konağına giriş yaptı. Heja aklını yitirdi göğsü sıkıştı... Hayır kocası onu seviyordu yapmaz dedi. İnsan gözüyle gördüğüne kalbiyle inanmak istemiyordu. Heja inanmak istemese de her şey bütün gerçekliğiyle ortadaydı. Mirakan konağında acı bir gerçek... Kuma! Bu kitapta Amed'e nam salmış güçlü ve asil kadın Narin Karadağlı var. Ben hem okuyacağım, hem de sevdiğim adamla evleneceğim deyip töreye aşirete baş kaldıran Narin Karadağlı var. Bu kitapta sevdiği adam için herkesi karşısına alıp, ihanete uğrayan Heja Karadağlı... Bir kadının en güçlü isyanı. Bu kitapta sessiz çığlıklarını duyuramayan sevdiği adamın abisine eş giden Berfin Mirakan var. Ve bu kitapta sevdiği kadın için herkesi karşısına alan sabrın sadakatin en güzel hali Ömer Mirza Karahan var. Heja güzelliği cesareti ve asiliği ile Amed'e nam salmış kadın! Ağir yakışıklılığı bastığı yeri titreyişiyle Heja'nın kalbini fethetmiş adam! Hazar Karadağlı sevdanın en güzel tonu... Sevdiğim kız mutlu olsun varsın bensiz nefes alsın diyen genç yağız bir delikanlı. Onun mutluluğuyla bende nefes alırım diyen bir adam. Mirakan konağına düşen bir ateş kuma gelen Keje Mirakan... senin yapamadığını ben yapmaya geldim dedi, karşısında ki kadını yaktığını bilerek. Bastığı yer alev alıyordu. Kurgunun t

TAMAMLANDI 0535 ***: Benim Veli Amca. Bade doktor. 0555 ***: Bakkal Veli Amca mı? 555 ***: Ben o değilim. 0555 ***: Ama senin taktik güzelmiş. 0535 ***: Taktik? Veli Amca değil misiniz? 0555 ***: Burada Bade diye doktor yok. 0555 ***: Oyunlarına bakkalı niye alet ediyorsun. 30.12.22 başlangıç 12.01.23 #random 1 16.01.23 #asker 1 16.01.23 #yanlışlık 1 16.01.23 #aşk 2 17.01.23 #komedi 1 17.01.23 #rastgele 1 24.01.23 #doktor 1 25.01.23 #aile 1 25.01.23 #komik 1 30.01.23 #kurgu 1 10.02.23 #yanlış 1

"Planların içinde her şey vardı Selami anlıyor musun! Her şey! Ama korumakla görevli olduğum albay kızına aşık olmak yoktu!"

GERÇEK HAYAT HİKAYESİ Mardin'in tozlu yollarında büyüyen iki kalp... İkisi de iki büyük aşiretin evladı. Biri Eroğlu Aşireti'nin genç ağası Mirza Eroğlu, Diğeri Derman Aşireti'nin tek kızı, gururlu ve yaralı Naren Derman... Ve kader... Onları hem birbirine hem herkese yasak kıldı.Çünkü onlar teyze çocuklarıydı. Aşk, henüz 16'sında düştü gönüllerine. Ne itiraf edebildiler ne unutabildiler. Yıllar geçti...Sözler susarken, gözler bağırdı. Töre ağırdı, ama aşk daha derin. Nalan Derman ve Nergis Eroğlu... İki hanımağa, iki anne. Onlar seziyor. Onlar susuyor. Ama ne kadar daha? Bir bakışın yasak olduğu bu topraklarda, bir ömür birlikte yürümek mümkün mü? Aşiret kurallarının gölgesinde büyüyen bu aşk, ya suskunlukla yok olacak ya da bir isyanla tarih yazacak... Yada Aşk artık unutulucak Arman Kadıoğlu.... Bir sevdanın adı Naren Derman'ı koşulsuz sevicek Töre'ye boyun eğdiren adam.

"Her yara kapanmaz... bazıları konuşmadan kanar." Ezo Karadağ... bir kadının ismi değil sadece, yarım kalmış bir hikâyenin sahibiydi. Karnında iki bebek, elinden tuttuğu minik kızı Ahu ve içinde paramparça bir yürekle... Aldatılmış, terk edilmiş ama dimdik ayakta bir kadın. Ve tam o an, geçmişin küllerinden doğan bir bakışla karşılaştı: Korel Miran Soykan. Bir zamanlar birlikte güldüğü, şimdi ise kalbinin sessiz limanı olan adam...

İnsanın en masum olduğu dönemi çocuk olduğu zamanlardır, öyle değil mi? Doğru. Fakat eksik. İnsanın en acımasız olduğu dönem de çocuk olduğu zamanlardır. Kimi çocuk sevgiyle arkadaş edinir, oyunlar kurardı. Kimisi ise tek bir korku salmasıyla etrafına toplardı kendi tebaasını. Ben ve benim gibi çocukların sevgi cumhuriyetine karşı, zorbaların korku imparatorluğuydu aslında durum kısaca. Diyelim ki bir zamanlar çocuktuk. Biz de, onlar da. Lisede de mi çocuktuk? Türlü türlü oyunlar kurarken de mi çocuktuk? İnsanların hayatlarında unutamayacağı anılar bırakırken, hafızalarından kazıyarak silmek istemelerine rağmen bunu başaramıyor oluşlarının sorumlusu olurken de mi çocuktuk? Tuvalete kilitlerken, okulun önünde alay konusu ederken, yapmadıkları şeylerle suçlarken ve hatta manipüle ederek kendilerinden bile şüphe etmelerini sağlarken de mi çocuktuk? Değildik. Ne biz ne de onlar. Bunu inkar edecek insanın vicdanı sorgulanmazdı zaten.

Güvendiğiniz insan sizi en fazla ne kadar hayal kırıklığına uğratabilir? Ben sevdiğim insan tarafından büyük bir darbe alarak bambaşka bir hayata başlamıştım. Sevdiklerim,yakınlarım ve arkadaşlarım yeter derken tekrar aşık olabilir miydim? Alpay: beni yeniden hayata bağlayan ve her şeye birlikte göğüs germek isteyeceğim tek kişiydi ama kadarin bizim için planı neydi? Bazen ağlayarak dua ettiğiniz geceler sizin için yepyeni başlangıçlara gebedir... Başlama tarihi: 22.07.2021 Bitiş tarihi: 22.04.2022