"Çok merak ettim," dediğinde bana döndü abim. "Ne diyeceksin Ahu?" Öyle mi dercesine kaşlarımı kaldırdım. "Emin misin abi? Ama bunu duymaya pek hazır değilsin gibi.. Hım?" Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. "Vazgeçtim, sus." İpek ve Doğa ne diyeceğimi gayet iyi biliyordu. Tuğrul da anlamış olacak ki arkasına yaslandı. "Susmuyorum. İki aydır tavırların değişti, çok farklı biri oldun. Sebebini tabii ki biliyorum, bir yere kadar haklıydın da zaten. Ama artık abarttığını düşünüyorum," dediğimde ayağa kalktım. Tuğrul meraklı gözlerle bana baktı. Aynı şekilde abimde. "Alışsan iyi olacak," dedim ve Tuğrul'un yanına oturdum. "Ahu," dedi abim dişlerini sıkarak. Tuğrul'un elini tuttuğumda abime baktım. "Çünkü biz birbirimizi çok seviyoruz ve senin lafınla da ayrılmaya niyetimiz yok!" Kalbim onu istiyordu. Bu hikayenin sonunda yanacağını bile bile.

Anne ve babasını kaybettikten sonra Nazlı, hayatını iki şeye adadı: okuluna ve kardeşlerine. Duygularını rafa kaldırmak onun için bir seçim değil, zorunluluktu. Karşı dairede büyüdüğü Ömer ise hiçbir zaman uzak değildi. Aile dostu, çocukluk arkadaşı, sığınılacak bir omuz... Ama bazı duygular, yıllarca suskun kalsa da bir gün konuşur. Ömer artık susmuyor. Ve vazgeçmeye niyeti hiç yok. Nazlı ise bir kararın eşiğinde: Sorumluluklarının arkasına saklanmaya devam mı edecek, yoksa kalbinin araladığı kapıyı tamamen açacak mı?

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! Şimdi düşününce o güne geri dönsem yine o arabaya biner miyim diye sorguluyordum. Bana attığı ilk mesaja cevap verir miydim? Bu yaşadıklarımızı yaşayacağımızı bilsem hayatımdaki ilk keşkeye dönüşen adama büyük bir aşkla tekrar bağlanır mıydım? Tüm bunların yaşanacağını bilsem bile yine o arabaya binerdim. Yekta benden gitmiş olsa bile onun arkasında bıraktığı şey benim için paha biçilemez değerdeydi. Şimdi buradayım, Yekta'nın karşısında. Kucağımda bir yaşına basmak üzere olan kızımla beraber. Kızım. Kızım diyordum çünkü Asya hiçbir zaman Yekta ile bizim kızımız olmamıştı. O sadece benim kızımdı. Yekta'nın Asya'nın üzerinde gezinen bakışları, gözlerinde ve yüzünde edinen o şaşkınlığı beni öfkelendiriyordu. Oysa ben Asya'nın yüzünü ona göstermeyecektim. Yekta hayatı boyunca Asya'nın yamacına bile yaklaşamayacaktı. Bunu hak etmiyordu. Yekta şu an kızımı görmeyi hak etmiyordu. Kader bir şekilde yollarımızı kesiştirmese dünyanın bir ucunda birbirimizden habersiz bir şekilde yaşamaya devam edecek, belki de birbirimizin adını ağzımıza almayacaktık. Çünkü ben iki yıldır onun adını ağzıma almamıştım. '310324 🔗

Ankara'nın herhangi bir Mahallesi'nde geçen aşk hikayesi. Bir çocuğun resim defterine çizdiği yamuk yumuk ağaçlar, yazın bile bacası tüten evler, uçuşan balonlar, koşuşan çocuklar, pamuk şekerden yapılan bulutlar...hepsi bu mahallede var. Renklerin şenlendiği siyahın bile pembeye karıştığı bu mahallede geçen gizli aşklar olgunlaşan bedenler içinde ki çocukça duygulara rastlamak oldukça normal. Bu mahallede herkesin evinde bir gece yatıya kalacak gibi hissedeceksiniz. misafir değilsiniz! gerekirse kapının önünü süpürecek akşam yemeğini de siz hazırlayacaksiniz! Mesleğiniz ne olursa olsun cinsiyet ayrımı gözetmeksizin MOBESE kameralarına yakalanmamanizi önemle arz ederiz. Zira bir de sizin dedikodularınızı bu kargaşa da konuşmak kızların vahim durumlarını daha da zorlaştırmaktan öteye geçmeyecektir. Eski sevgilinizi, kendinize aşık etmeye çalıştığınız çocuğu, flortunuzu ve mümkünse gecelerdir stalk yaptığınız çocuğu da bu mahalleye getirmeyin. Her an rakip alabilirsiniz! Eski, yeni ve olmasını ümit ettiğiniz aşkınızı nenelerinizin donlarına sarıp kirli bir sandığa koyduktan sonra bu saf kadınların aşkına kucak açmanızı rica ediyoruz! Duvarları konuşan evlerde, kırk yaş üstü menopaza girmeyi elinde yelpazeler ile bekleyen kadınlardan da bilhassa kaçın! Ya da siz her şeyi boşverip Saye mahallesinde çaresizce oturan kızların kara bahtina yoldaş olun. Çünkü aşık bir kızın içinde ki kelebekleri öldürmesi vakit alacaktır. ^^^^^ BİR FİNCAN TUZ adı ile wattpadde ki ilk kurgudur!! ⚪Klasik mahalle aşkıdır!! ⚪+18 ve daha fazlası mahallemizde kesinlikle bulunacaktır! ⚪Bilinçli şekilde yazılmıştır! ⚪Küfür barındırır ⚪Tamamen kurgu olup gerçekle hiçbir alakası yoktur‼️

İLK YAYINLANMA TARİHİ: 14 HAZİRAN 2025 DÜZENLENME TARİHİ: 12 EYLÜL 2025 Hikayede yetişkin unsurlar bulunmaktadır. "Bazı sesler yağmurda saklıdır ve bazı kalpler, hiç tanımadan birbirini bekler..." Yıllar sonra kasabaya dönen Devran... Toprağın sesini duyan Âlâ... Birbirini hiç tanımayan iki yalnız ruh, aynı rüyada buluşursa ne olur? Küçük bir kasabanın taş sokaklarında, dedikodular fısıldarken bir aşk yavaşça yeşeriyor. Gülyazı'da her evin bir hikâyesi var - ama en çok onlarınki konuşulacak. Dedikodular yükseliyor, gözler çevriliyor, kalpler yerinden oynuyor! Kasabanın taş yollarında aşk usulca yürürken, herkesin dilinde aynı soru: "Alhanlıların Devran'ı, hangi güzeli kendine gelin edecek?" Gülyazı Kasabası; dostluğun samimiyetle kurulduğu, dayanışmanın ekmek gibi bölüşüldüğü,aşklarınsa en tutkulu hâliyle filizlendiği, cıvıl cıvıl bir köy hayatının tam kalbinde saklı bir dünya.

"Sen, Elvin." nefesi o kadar yakınımdaydı ki, nefesimi tutmuş olan ben onun nefesiyle nefes alıyordum. "O kadar güzelsin ki, ben bu güzellikle nasıl baş edeceğimi bilmiyorum." sanki mümkünmüş gibi daha çok yaklaştı. "Ama bir şey biliyorum ki," dudakları dudaklarıma değer gibi olduğunda öleceğim sandım. "Sen olduktan sonra baş etmesem de olur." dedi ve dudakları dudaklarımı buldu.

"Faik abi yine mi kavga ediyorsunuz allah aşkına ya" "Sus Melisa parçalayacağım bu Behçeti yoksa gözüme uyku girmeyecek bu akşam" "Abi Melisa değil Melsa lütfen ama artık yeter yahu" Diyebilirdim ismimin Melisa değil de Melsa olduğunu söyleyebilirdim. Ama canım arkadaşım Olcay araya girmeseydi... "Parçala Behçeeet" diye bağırdı Olcay. Behçet abinin biricik kızıydı o. "Yılların gelmiş geçmiş en iyi bakkalcısı benim Faik artık bunu öğrensen iyi olur soyadının hakkını veriyorsun kulağın yok duymuyorsun herkes benim ne kadar iyi mallar sattığımı konuşuyor. Seninkilerse hep bozuk tarihi geçmiş hahaha. Ayrıca Olcay eve bi gidelim parçalayacağım ben seni yavrucum." Eyvah Behçet abi bunu demeyecektin kendi ölüm fermanını kendin yazdın. Şu hayatta en iyi bildiğim birşey varsa o da Faik kulaksız abimin soyadıyla dalga geçilmemeliydi... Sende sıcacık aile sevgisi,mahalle kavgaları,mahalle dedikoduları,altın günleri,aile komedileri,entrikalar ve daha niceleri için hemen okumalısın! Üstelik her şey aramızda :)

Bu sefer bir öpüşmenin fitilini ateşleyen Sezer oldu. Üst dudağı alt dudağımı kavradı ve nefesimiz kesilene kadar yağmurun altında öpüştük. Soluklanmak için ilk çekilen ben oldum. Ama bırakmadım onu, boynuna sarılmaya devam ettim. "Yaşadığımı hissetmek için dudaklarının dudaklarıma değmesi gerektiğini düşünmemiştim hiç. Modern kurbağa prens benmişim meğerse." (Bu hikaye cinsellik, argo gibi şeyler içermektedir. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak başlayın.)

Yetişkin okurlar içindir! "Beni ilk gördüğünde ne düşündün?" Başını yana eğerken işaret parmağıyla dudağının altındaki çizgiyi kaşıdı. "Buraya ne kadar aykırı durduğunu." Kadir ağır hareketlerle ayağa kalkınca tam önümde durdu. Masada oturmama rağmen benden çok büyük duruyordu. Yüzüne bakmak için başımı geriye atmak zorunda kalmıştım. Bana doğru eğildiğinde aramızdaki tansiyon o kadar hızla yükseldi ki... Mesafeyi iyice azaltırken boğuk çıkan kalın sesiyle konuşmaya devam etti. "Aykırı ve güzel..." dedi yavaşça."Çok güzel." Kuruyan dudaklarım aralandığında bana doğru bir adım daha attı ve aralana bacaklarımın arasında durdu. "Zararlı olan her şey gibi..." Dilimi alt dudağımda gezdirdim. "Sana zarar vermek istemem." Biraz daha yaklaştığında dolgun dudakları dudağıma dokunuyordu. Kalbim göğüs kafesime şiddetli darbeler indirirken kısık sesiyle cevap verdi. "Ama ben isterim." • Gitmek mi zor kalmak mı? Kalana zorsa gidene ölümdü.

Benim yıllar önce gördüğüm o belli belirsiz çizgiyi dahi bir ihtimal olarak kabul etmediğini gösterircesine bıçağın keskin ucunu gözlerimin içine bakarak kendi avcuna bastırdı ve aşağıya doğru çekti. Oluk oluk akan kan beyaz gömleğine süzülmüş, yüzünde acıyı gösteren tek bir mimik bile oynamamıştı. ''Ne bu kan akmayı durdurdu...'' dedi Ferman'ı tutan elimi bir hışımla çekerek. Avcum ellerinin arasındayken sıcak kanı buz gibi tenimde süzüldü. Ben yıllar önce bitti diye haykırırken o bizim sonumuzun daha gelmediğini belirtircesine o kanlı bıçağı avcumun içine bıraktı. Bu beni öldür demekten başka bir şey değildi. ''Ne de bu can bu bedenden çıktı.'' Dedi düşüncemi doğrulamak ister gibi. Parmaklarımdan süzülen, tenime bulaşmış kanıyla birlikte avcumun içine baktım. Bizim sonumuz yine benim ellerimin arasındaydı fakat bu sefer ima ettiği son çok daha başkaydı. -Hikaye içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.