Tanrının yarattıkları arasından seçtiği otuz dokuz kişi ile kaderin ağlarına Astragan Evrenin kapıları takılıyor. Krallıkların oluşumu ve yıllarca gizlenen sırlar Astragan Evrenini bugünlere taşırken hiç bir şeyin gizli kalamayacağı gerçeği gün yüzüne çıkıyor. Tanrı kulağına fısıldadı Evrenin birleşme noktası Tek bir noktaya bakarsan göremezsin Evrenlerin var olduğu nokta İki soyun birleştiği nokta Cennet ile cehennemi ayıran nokta

Babasının cinayetini işlemesi üzerine yapmak zorunda kaldığı seçimler Meyra Sare Bolatlı'yı çok başka bir hayata sürüklerken kendini yeraltında kafes dövüşü yaparken buluyor. Meyra Sare Bolatlı acı dolu hayatını bir amaca bağlarken kendini çok başka bir yaşantının içerisinde buluyor.

Uzun masallardan nefret ederdim, yalanlardan ve en çokta kendini zeki sanıp karşım da küçük duranlardan. Ama benim masalım uzun ve bu hikayenin kötüsü, annemin katili olan öz babam. Kapıları çarpıp çıktığım eve dönüp gördüğüm manzaranın acısı hala aynı yerde. Ne zaman hamle yapacaklar diye bekledikleri o kız benim. Babasını tahtından ne zaman indirecek? Model olmak istediğinden günden bugüne eve dönmemiştim. Sadece kısa bir süreliğine annem ölmeden önce dönmüştüm. İnlerine inmek için onlardan değilmişim gibi davrandım. Onlara benzememek için evi terk ettim. Lil, olmak için yaşamak için o ailenin çöküşünü izlemek için gittim. Şimdi geri dönüyorum ve büyük bir parti veriyorum. Parti de benle ortak olan Giray'a bir kadeh kaldıralım. Bir kadeh de babamın çöküşü için. Son kadeh de annem Rana Nefa için. Belki bu his tanıdıktır partisine hoş geldiniz!

"Görmediler. Duymadılar. Bilmediler. Ölenler ve kalanlar, nefes alırken bile yaşayamayanlar. Sesleri soluk olduğunda feryatlarını içinde koparanlar... Nefes alırken mezarı külle dolan, ateşten kaçar mı sandın? Ateş söndü, cehennem soğudu. Çağrın doldu taştı, mahşere dayandı." Hayatın bedenlerini mahkûm ettiği fakat ruhlarını bir türlü bulamadığı birbirinden bağımsız ama birbirine hiç bilmedikleri yerlerden bağlı bir grup gencin içine düştükleri tehlikeli bir savaş. Kendilerini bulma ve aslında kaybetme yolcukları... Ölmek için yalvarmaları ama yaşamayı da kalpten dilemeleri. Küçük bir kızın ölmesi, kötü bir kadın olarak yeniden doğması. Küçük bir çocuğun dibi boylaması ve dünyalarının karanlığa boyanması. Olayların büyümesi, kalplerin uyuşması ve bazı insanların saf kötü olması üzerine yazılmış bir genç kurgu romanı.

"Dördüncü sınıftayım. Yaşım on iki kadar olmalıydı. Fransızca muallimimiz Sör Aleksi bir gün bize yazı vazifesi vermişti. "Hayattaki ilk hatıralarınızı yazmaya çalışın. Bakalım neler bulacaksınız? Sizin için güzel bir hayat temrini olur" demişti. Hiç unutmam; yaramazlığımdan, gevezeliğimden bıkan sörler o sınıfta beni arkadaşlarımdan ayırmışlar, bir köşede tek kişilik bir küçük sıraya oturtmuşlardı"

Melina, bir aralık gecesi annesini, babasını ve kız kardeşini kaybetmiştir. O günden sonra hayatı eskisi gibi neşe dolu değildir. Ta ki Kıraç ile taşınıp mutlu olduğunu hissedene kadar. Fakat bilmediği bir şey vardır. Kazaya sebep olan kişi Kıraç'ın babasıydı. Melina bunu öğrendikten sonra bitti sandığı sona geri döner. O sonun aslında her zaman yanında olduğunu anlar. O sona kızmaz çünkü Kıraç'ın suçu yoktu. Bağlar kopar, kimse de suçlu değildir. Sonra bu hikayeyi kaleme alır. Ve hikaye şöyle başlar; "Size hikaye mutlu bitecek mi diye soracaklar. Onlara her şeyin evrende sadece hiçbir şey olduğunu söyleyin." -Kurgu da yer alan olay ve kuruluşlar hayal ürünüdür.-