Saf bir kadın intikam ateşi ile yanıyorsa demeki sorun büyük. Hele bir avukat adam öldürmeye çekinmiyorsa

#gerçekaile #mafya #aksiyon #aşk #ayrılık konuları içerir BU KİTAPTA ŞİDDET UNSURLU SAHNELER YER ALMAKTADIR. "Onları bulmak için burada kalmam lazım" "Benimle evlenerek?!" "Mecbur değilsin,seni buna zorlamam ama eskiden neden evlenmek istedin,bunun cevabı sana yardımcı olmaz mı?" Düşündü ve "Evet"dedi uzun bir sessizlikden sonra. Gürültüsüz,sakin ancak kendi içinde fırtınalar kopartacak güçlükte bir evet. "Eskiden neden seninle evlenmek istediğimi sorguladım ve buna gerek kalmadığını fark etmem uzun sürmedi.Şimdi daha güçlü nedenlerim var.Seninle evlenirim Meryem el-Mısri" Kaşlarım havalandı.Adımı tam anlamıyla biliyordu. "Benimle evlenmeyi kabul ettiğin için teşekkür ederim" Gülümsemesi genişlemişti. Yüzüm düştüğünde onun hakkına girdiğimi düşünmeye başlamıştım. "Sorun nedir?" "Ben özür dilerim" "Neden,niye ki?" "Bak,beni yanlış anlamanı istemiyorum.Hakkına giremem,kalbini hiç kırmak istemiyorum.Seninle evlenme nedenimi iyice anladın değil mi?" Bakışları kısıldı ve sorgularcasına bana bakıyordu. "Benden sana gerçek anlamda kadın olmaz...bunu biliyorsun değil mi?" Göğsünü şişirecek kadar derin bir nefes aldı ve başını salladı. Biliyordu. "Farkındayım Meryem,senin kocana sadık bir kadın olduğunun da,niyetinin de,benimle neden evlenmek istediğinin de farkındayım" "Bunlara rağmen hala kabul ediyorsun yani öyle mi?" "Bunlara rağmen,her şeye rağmen.Kabulumsün." Şaşırdım.O da devam etti. "Sana dokunmam,bakmam,istersen ayrı evde kalırım.Rahat ol,benden sana zarar gelmez.Ne zaman ki kocan gelir,sen ailene kavuşursun...de ki ayrılalım.Seni Yusuf'un eline bırakmazsam namerdim.Ağzından çıkacak tek bir söz tamam mı?!" Gülümsediğimde uzun zaman sonra tekrar güneş doğdu sanki. 🤍 "Antım olsun,Yusuf hayattaysa ve şu kapıdan girse onu...onu gönderirim.O benim avuçlarımda saklayacağım bir kuş değil d

Ablasının ölümünden 1 hafta sonra gelen e-posta, hayatını geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Livya bunun ağırlığıyla baş etmeye çalışırken ablasının yazdığı bir mektup, Göktuğ ile yollarını birleştirip anlaşmalı evlilik yapmasına sebep olur. . Etrafıma bakınarak düşündüm. Neden bu kadar rahat davranıyordu ki? "Tamam ama bunu nasıl yapacağız?" Bana bakarak gülümsedi. "Evleneceğiz."

Eftalya, genç ve kararlı bir haber muhabiri. Yeni bir dosya haber için kendisine iletilen telefon numarasına mesleki ciddiyetle, şu cümleyle bir mesaj atar: "Merhaba, ben gazeteci Eftalya Alaei. Röportaj talebimizle ilgili sizinle iletişime geçmem istendi." Ancak karşıdan gelen yanıt beklediğinden çok farklıdır. Çünkü bu numara röportaj verecek bir uzmana ya da sanatçıya değil, sınır ötesi görevde bulunan kıdemli astsubay Aren Sancar'a aittir. Savaşın kıyısındaki bir adam ve haber peşinde koşan bir kadının yolları, bir yanlışlıkla kesişir. Bu profesyonel yanlışlık, zamanla ikisinin de hayatındaki en kişisel doğrulardan biri olur. Eftalya'nın objektif ve mesafeli cümleleriyle başlayan bu yazışmalar, Aren'in sessizliği ve geçmişiyle harmanlandıkça, kelimeler hem siper hem sığınak olur. Kimi hikâyeler bir telefon aramasıyla başlar. Bu hikâye ise yanlış atılmış bir mesajla. Ve belki de, en doğru yerde...

Çocuk daha yeni yirmisine girmişti .Her şey mutlulukla dolup taşacakken, beklenmedik bir vedayla yarıda kaldı hayatı. Bir dostun soğuk toprağa düşüşüyle geride kalan her şey ,yarım kalan kahkahalar, tutulamayan eller ve asla bitmeyecek bir kaderin hüznüydü. Harun, yirminci yaş gününden sonra bir daha asla toparlanamadı. Yıkıldı, ayağa kalktı belki, ama her kalkışında daha derin bir çukura yuvarlandı. Düştüğünde kaldıracak kimsesi yoktu. Elini uzatan her şey bir duman gibi dağılıyor, onu biraz daha yalnız bırakıp gidiyordu. Arkadaşının ölüm haberi, kalbini delen bir kurşun gibiydi. O günden sonra mutluluk, bir daha uğramamak üzere terk etti kalbini. Yerini sonu olmayan bir hüzün kapladı. Bu hüzün, onun gölgesi oldu. Her adımında, her nefesinde, onu takip etti. Düştü, kalktı, savaştı, ama nihayetinde yine kaybetti. Kalbi, artık huzurun uğramadığı, kilitli bir kapıydı. Ta ki o mavi gözlerle karşılaşana kadar. Bir rüyadan fırlamışçasına çıkmıştı karşısına. Bakışları, uzun zamandır kaybolduğunu bile unuttuğu bir sıcaklığı taşıyordu. O mavi gözlerde, kendini buldu Harun. O mavi gözler, onun huzuru oldu. Rüyasında gördüğü, belki de hiç var olmayan o kıza tutuldu. Bu, hayata tutunmasını sağlayan tek gerçek umut oldu. Dipteki karanlıkta, ona doğru süzülen bir ışıktı...

Büyüleyici 1 ci sırada. Irlanda 1 ci sırada 04.30.2025 Bazı aşklar tarif istemez. Nasıl oldu, nasıl geldi bilinmez. Bazı aşklar başkaları tarafından aşk bile sanılmaz. Belki de bizde de böyleydi... Aşkın en yanlış olanıydı bizimkisi. Ama o benim tek umudumdu. Narkotiğim ve antidepresanımdı...

"Beni ilk sen yakmadın.Ama ilk defa,yanmak bu kadar gerçek hissettirdi." O bu dünyaya ait değildi. Ama başka bir yer de onu taşıyamıyordu. Gücü kontrolsüz. Geçmişi sırlarla örülü. Kalbi hâlâ kırık. Ve o çocuk... Dokunduğunda her şey yanıyor. Uzak durdukça daha çok çekiyor. Bu bir karşılaşma değil. Bu, kaderin savaşa çağrısı. Aşk mıydı bu? Yoksa sessizce başlayan bir felaket mi? Gerçek seni çağırıyor.Cesaretin varsa dokun! +18 içerir.

Suyun hafızası vardır derler. İnsanlar üzgün olduklarında bir denize dert yanarlar. Dalgalar alsın götürsün ve bir daha getirmesin isterler... Fakat yine aynı karada, aynı acıyı çekerken deniz dalgalarıyla getirirmiş dertlerini. Peki suyun hafızası bu mudur? Ölü bir deniz ve ölü bir adam. Suya anlattın mı herşeyi? Anlattıysan eğer sana dokunmasını bekle ve gör gerçeği! Boğulmaya hazır ol sevgili dostum zira burada nefes alanlar ölü sayılmakta... Rose Brown, eski adıyla Ralefin adındaki kasabada sıkışıp kalan genç bir kadındır. Dedesiyle beraber yaşamakta olan Rose, anne ve babasını hiç görmemiştir zira anne ve babası o daha küçükken denizde kaybolmuşlardır... Kasabanın bir efsanesi ve bu efsane ile başlayan bir laneti vardır. İnanılışa göre çok eski zamanlarda kasaba halkı, denizlerin tanrısını görebilmek için bir insanı denize kurban eder. Tanrı bu duruma öfkelenir ve denizin himayesini sözde Tanrı'dan alarak, onun uğruna ölen adama verir ve böylelikle lanet başlar. Her on yılda bir, ölü deniz' in ölü Tanrısı karaya çıkar ve evin en sevilenini alıp denize götürürmüş... Wattpad'de, Ölü deniz'in şarkısı adlı ilk kitap. Kapak Tasarımı - @Lyralotus 🤍🦋 Başlangıç- 18.10.2024 Yayınlama- 30.03.2025 Bitiş- #efsane 1. #yaşamak 1. #ölmek 1. #okyanus 1. #hayalet 1. #nefret 1. #masal 1. #büyü 5. #ruh 2. Kitap şahsıma aittir izinsiz alma, kopyalama, çalma gibi durumlarda yasal işlem başlatacağım!

... Siz: Kimsin sen! 0545***: Yardım isteyen biri 0545***: Alt tarafı kilona kadar buldum 0545***: Ne var ki bunda :)) Siz: NE Mİ VAR! Siz: Sapık var ne var! 0545***: Defne Siz: Ne var Allahın cezası NE Siz: Ne Defne NEEE 0545***: Nefes al Siz: Sen benimle dalga mı geçiyorsun Siz: Ne istiyorsun benden Siz: Düş yakamdan artık 0545***: Yardım istiyorum yardım 0545***: Alt tarafı yardım edeceksin be kızım Siz: Etmiyorum yardım falan Siz: Hadi başka kapıya Siz: Yazma bana Siz: Tek bir mesaj daha göreyim mahkemelik olacaksın! 0545***: Konum📍 0545***: Evini bildiğimi söylemeyi unutmuşum ;) *Bu kişiyi engellediniz* ... Klasikleşen yanlış numara mesajı. Yalnız bu defa işler farklı ve karışık. Bol bol entrikalı bu kurguya davetlisiniz. Kitap çoğunluğu ile düz yazıdır. Başlama tarihi- 28.12.2024 Bitiş tarihi- İzinsiz (Ç)alma gibi durumlarda hukuki yollara baş vuracağım!

Karanlık ve aydınlığın, Gece ve gündüzün, Siyah ve beyazın, Ay ve güneşin hikayesi... 🌙 (S)ONSUZLUK 🌙 Bir gece kadar karanlık... Bir güneş kadar parlak... Ve aşk kadar tehlikeli... O, herkesin adını fısıldayarak söylediği bir adam. Soğuk, sert, kuralsız. Geçmişi kanla yazılmış, kalbi sessiz çığlıklarla dolu: 𝙆𝙖𝙧𝙖𝙣 Ve o... Kalbinde merhamet taşıyan, gözleriyle iyileştiren bir kız. Naif ama cesur. Kırılgan ama inatla dimdik duran: 𝙂𝙪̈𝙣𝙚𝙨̧ Karanlığın içindeki bir adam... Işığına dokunduğu bir kadın... Onlar geceyle gündüz kadar farklıydılar. Ama aşk, kurallara değil, kalplere yazılandı. İmkansız gibi görünen bir aşkın ortasında buldular kendilerini. Biri karanlığın içinde kaybolmuştu, diğeri aydınlığın içinde kendini arıyordu. Ama kader, onları bir araya getirirken bir bedel biçti; Ya birbirlerini koruyacaklar... Ya da birbirlerinden vazgeçeceklerdi... 🌙 ☀️ Aşk; bazen bir sığınak değil, en büyük savaşın sebebidir. Ve bazı hikayeler... Bir 'son' la değil, (S)ONSUZLUK'la biter.