❝Düşmanı ancak inine girerek tanıyabilirsin.❞ ❆ Konuşma engelli olduğu için kariyerini hayalet bir yazar olarak sürdüren Kardelen Karasu, yanlış bir sokağa girmesinin ardından kendini Doktor Atlas Yıldırım'ın ellerinde bulur. İlk kez gördüğü bu adam tarafından kaçırılan Kardelen, onun dağ evinde yaşamaya başladığında Atlas'ın fazlasıyla takıntılı ve titiz biri olduğunu fark eder. Neredeyse her gün temizlik yapıp icatları üzerine çalışan Atlas, Kardelen'i kaçırmış olmasına rağmen ona fiziksel herhangi bir zarar vermediği için Kardelen adamın kendisini bir denek olarak kullanacağını düşünmeye başlar. Çünkü Atlas onu evine kaçırdığı günden beri dışarı çıkmak hariç istediğini yapmasına izin vermektedir. Evden kaçmak için birkaç denemede bulunan Kardelen başarısız olmasının ardından kaçmayı bırakıp bu gizemli doktoru gözlemleyip araştırma kararı alır ve onu tanımaya başladıkça aslında göründüğü gibi masum bir doktor olmadığını fark eder. Çünkü diğer insanların aksine Kardelen'in hayalet yazar olduğunu, bilim kurgu kitaplarını popüler yazarlara sattığını ve onun tüm geçmişini biliyordur. Adamın kendisini ifşa etmesi halinde elinde kalan son mesleği de kaybedeceğini anlayan Kardelen, hapis hayatına sessiz bir şekilde devam edip Atlas'la olabildiğince az iletişim kurmaya çalışır. Ancak Atlas onu rahat bırakmamaya yemin etmiş gibi bir gün başka yazarlara sattığı tüm kitaplarının Kardelen'e ait olduğunu kanıtlayan bir paylaşım yapar ve birkaç günde tüm Türkiye gündeminde adını üst sıralarda görür. Yaşanan bu durum karşısında panik atak geçirip intihar etse de gözlerini açtığında kendini yeniden Atlas'ın yanında bulur ve bu adamdan kurtulmak için ölmenin bile bir çare olmadığını anlar. Kardelen'i saf takıntı haline getiren Atlas'ın sırları yalnızca bununla da sınırlı değildir

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.