Callante Fontanilla was hot. Dayum hot. But for some reason, galit si Kira sa lalaki na forever kapitbahay na yata niya. Wala naman itong kasalanan sa kanya at wala rin siyang dapat na ika-bitter. Maybe, she just hated him for being a playboy. Lahat na yata ng magagandang babae sa kanilang lugar ay naakit na nito at nadala sa kama. Kahit na lantaran ang pagpapakita nito ng pagkagusto sa kanya ay hindi siya pumapatol. Ang pumatol sa isang lalaking walang kakuntentuhan sa isang babae ang pinaka-aayawan niya. Kaya naman nang magtaksil sa kanya ang boyfriend niyang si Jiro at mambuntis ito ng iba, gayon na lang ang sakit at pagkadismaya niya. Nagpakalasing siya sa isang bar, nagpakagaga. Kinaumagahan ay natagpuan na lang niya ang sarili sa isang kama. Kasama ang lalaking pinaka-aayawan niya. Si Callante, nakayakap sa beywang niya at may ngising tagumpay sa labi. "Akin ka na ngayon."

May gusto kasi ako sayo eh. Matagal na.

May nakilala akong babae, minahal niya ako nang sobra pero ginago ko lang siya.

Hiram. Hingi. Akin.

Anim na taon, Macro. Anim na taon kitang minamahal. Macro, sana pinaalam mo sa akin. Sa anim na taon na iyon, sana sinabi mo man lang sa akin.

Siya si Bliss. Sa pangalan palang niya, alam mong masayahin na siya.

"Hahaha." tumawa siya, "akala mo magpapakamatay ako ngayon?" parang biro lang ang lahat sa kanya. Ang totoo, ay natatakot ako sa pwedeng mangyari. "Bukas, bukas ang 18th birthday ko. So don't worry, I won't kill myself today... but let me tell you a secret...."

Nakaranas ka na ba ng rush hour sa tren? Ako araw-araw. At araw-araw ko din siyang nakakasabay. Ang lalaking dahilan ng pagbagal ng dapat ay mabilis na mundo ko tuwing rush hour.

Ala-una ng madaling araw, kung kelan maliwanag ang buwan, mahimbing sa tulog ang karamihan at sarado ang mga isip. Ganitong oras kami nakabuo ng mga pangako, mga pangarap at mga alaala. "He...hello?" sa wakas, pagkatapos ng isang taon ay tumawag din siya sa akin. "Kamusta ka na Chie?" parang walang nagbago, parang ang lapit niya lang sa akin... pero hindi pala. Hindi ba sapat ang tatlong salita para mabago ang sitwasyon namin ngayon? { Story written in Tagalog & English | ©onedearland wattpad } Featured March 2014 | SS #8 RM #37