DİKKATT!! UYARI!! Hikayede yaş farkı, ageplay, bez, emzik, emzirme, oyuncaklar BULUNACAKTIR!! Köylü kızı ve köye taşınan şehirli terzinin hikayesi... || "Yine ne işin var burada?" Bahçemdeki otları yolmayı bırakıp kafasını kaldırdı. Bana döndüğünde üzerini süzdüm. Kısa eteği sıyrılırken altında iç çamaşırı olmadığı rahat bir şekilde görünüyordu. Kafamdaki şapkayı çıkarırken gökyüzüne ufak bir bakış attım. "Hava kararıyor." Anastasia ellerini dizlerine bastırarak doğruldu. "Bahçeniz çok otlanmış. Çiçeklerle oynamayı sevdiğimi biliyorsunuz. Bahçenizde oynayabilir miyim?" Dudağımın kenarı kıvrıldı. Tahta merdivenleri adım adım indim. "Sen bahçemi kullanacaksın. Bana rahatsızlık vereceksin. Ben ne alacağım?" Elindeki otları yere bırakırken kollarını iki yana açtı. Etrafında döndü. "Bedenimi kullanabilirsiniz. Her zaman..."

AGEPLAY ||Bir oyun... Siyah kartlarla oynanan kimsenin gözyaşına bakılmayan bir kart oyunu... Amacı: Yok (Sevenlere acı vermek- ayırmak) Nedeni: Aşağılık Karakterdeki yüksek rütbedeki insanların bizim hayatlarımızla oynadığı minik eğlence Sonu: Elinde siyah kartı kalmayan kişi -sevdiği varsa onun karşısında- acı çektirilerek öldürülür. Galibi: Sadece bir kişi ölmüş gibi görünse de sonunda masadaki herkesin beyni dağıtılır. KISACA: GALİBİ YOKTUR. Bu benim küçükken uydurduğum saçma bir oyun... Ve benim için masaya oturan sevdiğim adam... Karşısında benim biyolojik babam... Sağında üvey babam... Solunda onu öldürmeye çalışan babası... Bu oyunda kazanan olmayacak. Üç kişiden nefret ediyorum. Bir kişi için kendimi feda etmeye hazırım. Drew Courch... Yanında duruyorum. Elindeki kartları sayarken bana bakıyor. Göz ucuyla beni süzüyor. Yüzüme baktığında derince yutkunuyor. Kalın ve kurumuş dudaklarını ıslatırken adem elması bir kez daha yukarı aşağı oynuyor. 'Ağlama bebeğim' Dudaklarını okuyunca boğazıma bir yumru oturuyor. dudağımı dişliyorum. Hıçkırmamak için nefes dahi almıyorum. Sandalyesini hafifçe geri itiyor. bir elini kartlardan çekerek arkasındaki kıza doğru uzatıyor. Hemen dibinde bitiyorum. Kızın elinden aldığım sigarayı ve kadehi avucuna bırakıyorum. Kadehi masaya bıraktıktan sonra geri çekilmeye hazırlanacakken bileğimden tutuyor. Elinin sıcaklığını hissedince dayanamayarak hıçkırıyorum. Yüzüme bakmadan beni kendine çekiyor. Bir şey söyleyeceğini düşünerek eğiliyorum. Dudakları geriliyor. Belimden kavrayarak kucağına düşmemi sağlıyor.

"Claris biliyorsun. Ben sert biriyim. Bununla başa çıkabileceksin değil mi?" Biliyordum. Onu ilk gördüğüm andan beri bu mavi bakışların beni yorgunluktan titreyene kadar bırakmayacağının farkındaydım. Peki ya tersi olsaydı? Bunu ben ister miydim? "Biliyorum efendim." Boğazını temizledi. "Güzel." Her zamanki gülümsemesini dudaklarına yerleştirdi ve masasının üzerindeki su şişesine uzandı. "Şimdi bana yaklaş bebeğim. Dudakların su için yalvarıyormuş gibi görünüyor."

Hyunjin gece yarısı evine dönerken kapısında yaralı bir kedi bulur... Catboy Mpreg UkeLix SemeHyun YETİŞKİN İÇERİK ⚠️ {Bu kitap tamamen kurgudur. Gerçek olay ve kişilerle hiçbir ilgisi yoktur. Olayda geçen idollerin sadece isminden esinlenmis olup, gerçek karakterleriyle, kişilikleriyle ve yaşantilariyla kesinlikle hiçbir ilgisi yoktur.} #1 seochangbin {19.10.2024} #1 fantastic {12.12.2024} #1 hyunlix {10.04.2025} #1 yangjeongin {11.04.2025} #1 kimseungmin {17.04.2025} #1werewolf {22.04.2025} #1 minsung {07.05.2025}

Age play yoktur. Yıllarca sevgisiz büyüyen Lamira, ailesinin evinden kaçmasından sonra aradığı sevgiyi bulabilecek miydi?

Elinin tersini yalamaya başlayacakken bileğini tuttum. "Biz gitsek iyi olacak." Jack yüzüne çarpık bir sırıtış kondurduktan sonra ellerini birbirine vurdu. "Şimdilik kaçmana izin veriyoruz ama bir gün evine gelip kedini göreceğiz." "Ah, kedisi benim!" Şok içerisinde Katie'ye bakarken boşta kalan -tutamadığım- elinin tersini yalıyordu. "Katie güzelim... Evde kedimiz var ya hani, sürekli oynuyorsunuz." Katie gözlerini kırpıştırdı. "Balığımız?" "Kedi Katie." "Hayır, o balık!" Katie her an benim üzerime atlayacakmış gibi dururken kolumu beline sararak havaya kaldırdım. "Biz kaçtık." Bir şey söylemelerine izin vermeden arabama doğru ilerledim. Elimdeki poşetleri arabanın arkasına koyduktan sonra Katie'yi arabanın tepesine oturttum. "Güzelim evden çıkmadan önce sana üç kural söyledim. Hatırlıyor musun?" Katie dudaklarını birkaç kez açıp kapattı. "Hayır." "Sen kedi değilsin." "Kediyim!" Elimi ağzına kapattım. "Bağırma güzelim..." Katie suratını asarken ellerimi belinde kenetledim. "Katie sakin sakin konuşacağız. İlk kural kedi olduğunu benden başka kimseye söyleyemezsin. İkinci kural seni seviyorum ve sen benim sevgilimsin. Üçüncü kural evimiz hakkında hiçbir şey söylemeyeceksin ve konu açıldığında benim konuşmama izin vereceksin." Katie elini burnuma savurdu ve dişlerini gösterdi. Tek elimle iki elini kavradım.