"Beni öldü bildiğiniz her gün, hiç sızlamadı mı sol yanınız?" Gerçek ailem kurgusudur.

Hayat her zaman beklenmedik yerlerden vururdu insanı, bana da acımamıştı vururken. Doğduğum gün belirlenmişti benim kaderim ve ben, kaderimi tekrar kendi ellerimle yazacaktım. Acımadan vuran hayatın karşısında acımasızca duracaktım çünkü bugüne kadar canı yanan ben olmuştum... "Bir şey demesine izin vermeden arkamı döndüğümde adımlarım hızlı bir şekilde oradan uzaklaşmıştım, ben Mehir Asi'ydim. Kimlikte olsa da gerçekte bir soyadım yoktu, nüfusta olsa bile gerçekte bir ailem yoktu benim. Doğduğumda olduğu gibi yıllardır yalnız olan kızdım ben..."

Doğa, bir cana karşılık bir can istedi. Anna, annesinin hayatına karşılık bu dünyaya geldi; ama doğanın dengesi, onun bedenine ölümün soğuk imzasını attı.

​"Bir arkeolog olarak toprağın altında geçmişi ararken, bir gün o geçmişin tam ortasına düşeceğimi hiç hayal etmemiştim." ​Seray için hayat; kazı alanları, tozlu kitaplar ve tarihin sessiz tanıkları olan antik parçalardan ibaretti. Ancak İstanbul'un kalbinde açılan o gizemli çukur, onu sadece toprağın altına değil, tam beş yüz yıl öncesine, 1451 yılının kışına sürükledi. ​Avucunda yanan, sırrını çözemediği o mühürle; ne olduğunu anlamadığı bir çağın, entrikalarla dolu bir sarayın ve henüz 'Fatih' olmamış ama gözlerinden ateşler saçan bir sultanın kucağına düştü. ​Şimdi Seray için hayatta kalmak, o paslı dikişlerle dolu yarasından daha zordu. Bir yanda kendi zamanına dönme arzusu, diğer yanda II. Mehmed'in sarsılmaz korumacılığı ve omuzlarına binen cihanın yükü... ​Tarih kitaplarında okuduğu o büyük fethin eşiğinde, Seray sadece bir tanık mı olacaktı yoksa o meşhur tarih sayfalarını kendi elleriyle mi yeniden yazacaktı? ​"Ben buraya ait değildim ama onun gözlerine baktığımda, ilk kez kendimi evimdeymişim gibi hissediyordum." ​Zamanın durduğu, mühürlerin konuştuğu ve kalplerin savaştığı bir hikaye başlıyor.

En kusursuz cinayet, birinin yaşama sevincini öldürmektir. Arsel ailesi için hayat, bir akşam yemeğinde yarım kaldı. Kahkahalar sustu, sofralar eksildi. On bir yaşındaki Eliz, kıskançlığın karanlık bir yüzüyle ailesinden koparıldı. Onu alanlar sadece bedenini götürmedi... Hafızasını, çocukluğunu, adını çağıran sesleri de elinden aldılar. Yıllar geçti. Eliz artık on yedi yaşında. Soğuk, mesafeli, duvarları yüksek bir genç kız. Geceleri anlam veremediği kabuslarla uyanıyor, tanımadığı bir evin özlemiyle ağlıyor. Ailesi onu bulduğunda zaman durmuş gibidir. Onlar için bu bir mucizedir. Eliz içinse bir kâbusun devamı. O ev ona yabancıdır. O insanlar tanıdık gelmez. "Biz senin aileniz" diyen sesler, kalbine ulaşmaz. Sevgi vardır ama hissedilmez. Gözyaşı vardır ama sebebi bilinmez. Ve Eliz, zorla ait olduğu bir hayata geri dönerken kendi kimliğini, kendi kalbini bulmak zorundadır. Bu hikâye; Hatırlanmayan bir çocukluğun, Geç kalmış bir kavuşmanın, Yaralarla kurulan dostlukların, Dağılmış bir kalbi yavaş yavaş toplayan bir arkadaş grubunun, Ve acının içinden filizlenen, sabırlı, derin ve gerçek bir aşkın hikâyesi... Klasiklerin ötesinde, bambaşka bir yolculuk. Okumayan çok şey kaybediyor.

Birbirlerini cezaevinde bulan abi ve kardeş...

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

"Abiler, hatta mümkünse tüm erkolar kapatılabilir mi lütfen?" 🫠 17 yılı yalan olan Asya, yeni ailesinin yanında mutlu olabilecek miydi? Peki ya gerçek ailesi Asya'yı sevebilecek miydi? 🌸Tamamlandı fakat bazı bölümler düzenleniyor. Argo, küfür vs içerir ✔︎Eğlencesine yazılan bir kurgudur. Not: Çoğu aile kitabında olduğu gibi konu aynıdır fakat ilerleyen bölümlerde oluşan kurgu sadece şahsıma aittir. Çalınma durumunda gerekenler yapılacaktır. 16.07.2021 18.07.2022

Ben Eylül. Sadece, dümdüz Eylül. Rastgele bir sabah deli cesaretiyle kalkışmıştım bu işe. Sonunda pişman olacaktım belli ki. Ama bildiğim tek bir şey vardı: Kaybedecek bir şeyim yoktu ama kazanacak bir ailem olabilirdi.

(KİTAP OLDU.) "Bazı savaşlar kurban seçmez, yeni hükümdarını yaratır." Kız kardeşinin tedavi masraflarını karşılamak için birden fazla işte çalışan Mirel Erez, geç saatlerde işinden döndüğü bir gece kapısının önünde yaralı bir adam bulur ve her şeyi hiçe sayarak adamın hayatını kurtarır. Gözlerini açar açmaz ortadan kaybolan adam sırra kadem basar. Bir yıl boyunca hiç karşısına çıkmaz; ancak bir yıl sonra yeniden ortaya çıktığında hiç beklenmedik bir teklif sunar. *** "Sana bir teklifim var," yavaşça öne doğru eğildi. Artık tüm yüzü ışığın altındaydı. Sanırım onu ilk kez böyle net görüyordum. Bir anlığına, onun gibi tehlikeli işlere el süren bir adamın bu denli güzel olmasına hayret ettim. "Benimle evlenmeni istiyorum." Ancak Mirel'in bilmediği, Roman'ın ise hayatının felsefesi hâline gelmiş bir kural vardır. Bratva Yasaları, madde bir. 𝘉𝘳𝘢𝘵𝘷𝘢'𝘥𝘢 𝘵𝘦𝘴𝘢𝘥𝘶̈𝘧 𝘥𝘪𝘺𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘴̧𝘦𝘺 𝘺𝘰𝘬𝘵𝘶𝘳. ஜ (Kurgu; yetişkin içerik barındırır. Bunu bilerek başlamanızı öneririm.) REPRİSAL SERİSİ - Ø 01.08.2024