2015 Ekim 31 gecesi Parsel şehirinde bi maç gecesiyle her şey başlıyor... Bu hikayede yanan suçsuzlardır.🥀 Kuzgunun vârisi kitabį MORTALİS olarak değişmiştir. 1 kitap :

Aile sevgisi görmemiş, insanlara verdiği değeri alamamış bir kız düşünün. O acılarını kimseye anlatamamış güçlü kalmaya çalışmıştı hep... Güçlü olmayı hayatının bir tercihi değil zorunluluğu yapmıştı... Küçüklüğünde yanlız kalmaktan korkup büyüdüğünde yalnızlığı hayatının gerçeği yapmış bir kız... Yalnızlık tek başına olma durumu değildi onun için asıl mesele etrafındaki kalabalığa rağmen yalnız kalmasıydı. Onun yalnızlığı kimsenin sevgisini hissetmemesiyle başlamıştı... Şimdi de etrafındaki "aydınlık" onun içindeki karanlığını bastıramıyordu. Oysa o küçükken gerçek bir karanlıktan korkarken büyüdüğünde en çok bu karanlıktan da korkarmaya başladı. Ailesinden uzaklaşıp yeni düzende yaralarını sarmaya çalışırken Ailesinin onun için kurduğu hayat bambaşkaydı. Ve ona kurulan bu oyunda vicdanı ile baş başa kalmıştı. Ya abisi ölecekti ya da bu bedeli ödeyecekti. Peki Göksu bu bedeli öderken ondan daha karanlık bir hayata sahip olan bir adamın karanlığında çiçek açması mümkün müydü? Karanlıkta sevgi yeniden doğabilir miydi? Ya da "Yalnız bir kuş" karanlıkta uçabilir miydi?.. Gelin bunu beraber görelim... ~"Kimse'nin" önceliği olmayan biri için "kim ses" olur?

Yürüyordum. Sonunda ne olacağını bilmediğim bir yola iyi olmak için çıkmıştım. Gerçi bana daha ne olabilirdi ki, bu hayat daha ne yapabilirdi bana? Artık acımaz dediğim canımı daha ne yakabilirdi? Arafta kalmış bir şekilde yürüyorum iyi olmak için çıktığım bu yolda kötülüklerle karşılaşma ihtimaline karşı yürüyorum. İçimdeki küçük çocuğun yavaş ve küçük adımlarına zıt bir şekilde yürüyorum. İçimdeki yangını umursamadan kendinden emin adımlarım takip ediyor birbirini. Bu yolun geri dönüşü olmayacağını bile bile yürüyorum. Ben içimdeki yangına sebep olan herkesi daha beter yakmak için yürüyorum. Artık eski ben olmayacağımı bile bile, korkularımı yene yene yürüyorum. ♠️ "Bu hamlenin sonunu biliyorsun, değil mi? Gerçekleri öğrenmelerini istiyor musun? Herkes gidecek, herkes! Gerçekler ortaya dökülecek ve hepsi kaybolacak." "Ben onlara inandım, güvendim. Peki ne oldu? Her şey bir yalan, hepsi bir oyunmuş meğerse. Benim duygularımı hiçe saydılar. Ama artık oyun yok! Eğer bu yolun sonunda bir şey kaybedeceksem, en azından geriye kendimle kalacağım. Her şeyi, her şeyi ortaya dökeceğim. Dönüşü yok, dönüşüm yok... Yandığım kadar değil, yakabildiğim kadar yakıcam!"

Ceraim Defteri suçların kaydedildiği defter demektir... Sahra, lise yıllarında tuttuğu günlüğü bulur ve karanlık zihni aydınlanır. Hatırladığı şeylerden sonra o iğrenç insanlardan intikamını almaya karar verir...

❝ Olgun bir akıl ile romantik bir kalbin aynı bedende olması ne büyük bir trajedi. ❞ • YAŞ FARKI, DADDY ISSUES •

Her firtına hayatınızı bozmak için ,gelmez bazıları yolunuzu temizlemek için gelir 🌪

Fatih D. Bana göre hayatıma geç kalmıştı. Ama hayata göre tam zamanında bana yetişmişti.Ona minnetarım hayatıma dokunduğu için ve kadere de minnetarım Fatih D. İle yollarımızı kesiştirdiği için.

*ANLAŞMALI EVLİLİK *AVUKAT KADIN *MAFYA ADAM ------ "Sirius." "Tek bir yıldız gibi görünüyor. İki yıldızın birleşimi." "Yılda bir kez güneşe kavuşurmuş Sirius. Kavuşunca bin yıllık kaderinin baştan yazıldığı, kadersel etkilerin ortaya çıktığı gün olduğuna inanılırmış. Bu gün de dualar edilir, dilek tutulurmuş. Ne zamandı biliyor musun?" "Seni bulduğum günmüş Peri Kızı. Seni gördüğümde tutmuşum ben dileğimi." "Bir daha dilek dilemek için bir sene beklemem mi gerekecek?" Dileğimi dilemek için on bir ay aşırı uzun bir süreydi ve sadece gözlerimi kapatmıştım o an. Dileğimi dilemiştim o an. Hayatımdaki her kötüyü iyisiyle değiştiren adamı... Sevdiğim adamı... Aral'ı.... Ve Sirius gökyüzünde kavuştuğu gün de aynı şeyi dileyecektim... Hayat bizi bambaşka yönlere savurmuş olsa bile... ... Adamın bakışları gökyüzünü bulduğunda oturduğu yerden kıpırdamamıştı bile. Aynı anda dünyanın öbür ucunda peri kızının da aynı şekilde olduğundan habersizce bakışları siriusta takılı kalmıştı. Kadın onu dilemişti yine. Adam ise ölmeyi...