Rodzice wybudzają swojego syna ze słodkiego snu, oznajmiając, że właśnie przyjechał uczeń z wymiany, na którą zapisali się jakiś czas temu. Zgodzili się dać dom pewnemu nastolatkowi ze Szwecji. Anton przyjechał do Polski z zamiarem nauki, poznania kultury, podreperowania swojego polskiego, jest w końcu w połowie Polakiem oraz być może poznaniu paru nowych twarzy. Denis ma jednak co do niego inne plany. I ma na nie cały rok. A może: tylko rok? Zauroczony w nowym nieznajomym, który jednak szybko okazuje się znajomym, a potem... no właśnie: może kimś więcej? Oboje uparci do ostatniego tchu, budują między sobą ogromne napięcie. Jak potoczą się losy tej dwójki? Czy gra jest warta świeczki? Czy Denis aby na pewno nie zapomina, że Anton za jakiś czas wraca do siebie, do Szwecji? I wtedy może pozostać im jedynie żal do siebie i możliwe, że złamane serca... ...ale czy na pewno?

KRÓTKIE OPOWIADANIE Co wydarzy się, gdy pociąg na chwilę stanie w środku pola z powodu szalejącej na zewnątrz burzy?

Nowy sąsiad, nowe znajomości i tajemnice skrywane na dnie szafy.

Felix - po powrocie z wakacji - spodziewał się wrócić do swojego skateparku i znajomych twarzy, jednak ktoś postanowił pokrzyżować jego plany...

„Najpierw graliśmy na rozpadającym się szkolnym boisku, wyganiani o godzinie osiemnastej przez woźnego, by o dwudziestej drugiej przemknąć się przez bramę i grać tak długo, aż wystarczy nam sił." „No i są jeszcze oni. Dzieciaki z bogatych rodzin przesiadujący na orliku godzinami. Chwalący się nowymi butami sportowymi, I-podami, czy innymi I-phonami. Na boisku, do licha! Kogo coś takiego obchodzi na boisku?" „Wystarczyło tylko kilka minut, aby zauważyć precyzję ich gry. To nie uliczna koszykówka, jak w naszym przypadku. Oni ją trenowali. Zapewne kilka godzin dziennie w najlepszym klubie sportowym miasta. Każdy krok, każdy skok, wszystko idealne." „Nie stąd. Nie ma mowy. Nawet Arek by nie trafił. Trafił. Trafił, cholera. I co najgorsza, przegrywamy. Z nimi, wychuchanymi bachorami." „Myśleliśmy, że jesteśmy geniuszami w ulicznej koszykówce, aż tu nagle takie bachory ściągnęły nas na ziemię. Wyuczona precyzja pokonała instynkt." „Po prostu lubię piękno, a męskie, wysportowane ciała z pewnością są piękne. Gdzie mi więc do geja? Ciotki latającej z wypiętą dupą?"

Denis ma dziewiętnaście lat, Oliwier trzydzieści osiem. Denis jest dosyć skrytym w sobie chłopakiem, który niepewnie stawia kroki w dorosłe życie, a Oliwier to niezwykle cyniczny, pewny siebie policjant ze skłonnościami narcystycznymi. Denis dorastał w kochającej rodzinie, dzieciństwo Oliwiera przypominało istny koszmar. Denis jest synem Marcela - Oliwier jego najlepszym przyjacielem. Oklepany do bólu motyw wielkiej miłości dwójki ludzi pochodzących z innych światów? Nic z tych rzeczy. Trupy, strzelaniny, skandale obyczajowe, nawiedzona ciotka, zły brat bliźniak czy pan menel Mietek spod monopolowego mieszają mniej lub bardziej świadomie w życiu głównych bohaterów, zmuszając ich tym samym do podejmowania nie zawsze przemyślanych decyzji, walki z samym sobą i uczestniczenia w niekoniecznie łatwym do przewidzenia splocie zdarzeń. ✅Francuski piesek to dwutomowa powieść: - FP1 pisany od lipca 2019 do maja 2020 (zakończony); - FP2 pisana od maja 2020 do maja 2022 (zakończony). ✅Historia może zawierać wulgaryzmy oraz sceny nieodpowiednie dla nieletnich.

„Z lekkim sercem dotknąłem plecami dna, uśmiechając się nieprzytomnie na granicy dwóch światów. Drewniany chłopiec spłonął, zdążyłem jeszcze pomyśleć, boleśnie świadomy ironii kryjącej się pod tymi słowami. A potem nie było już niczego..." Pinokio nienawidził swojego przezwiska nawet bardziej niż wszystkich gwiazd na nocnym niebie i wizyt u irytująco nieporadnych psychologów. Czasami zdarzało się, że nie potrafił sobie przypomnieć, jak miał naprawdę na imię, i zastanawiał się, czy kiedykolwiek usłyszy je znowu z cudzych ust, ponieważ najwyraźniej na to nie zasługiwał. W oczach rówieśników był po prostu dziwnym, niemym chłopcem z przechodzącą przez pół twarzy blizną, którą zakrywały jedynie wielkie okulary, obklejone brzydką, brązową taśmą. Nikt nawet nie ryzykował zbliżeniem się do niego, żeby przypadkiem nie zostać automatycznie pociągniętym w ciemne odmęty hierarchii społecznej. A jemu ten brak zainteresowania jak najbardziej odpowiadał. Do czasu, aż w końcu spotkał kogoś, kto stopniowo zaczął wyjmować zaschnięte drzazgi z jego serca, nie zważając na ich ostre jak brzytwy krawędzie. Niestety z powstałych w ten sposób ran na zewnątrz wraz z krwią wypływały głęboko skrywane wspomnienia, które Pinokio za wszelką cenę próbował zachowywać dla siebie. Prawda mimowolnie wychodziła na jaw coraz szybciej i przeciekała mu przez palce, dlatego nie wiedział już, czy nie lepiej byłoby zwyczajnie zostawić każdą z drzazg na swoim miejscu i nadal trwać w zepsuciu, będąc przynajmniej bezpiecznym od jakichkolwiek uczuć, bo to właśnie one doprowadziły go do takiego stanu... Cudowną okładkę, którą bez przerwy się zachwycam, wykonała niezwykle utalentowana @unluckyphilosopher ❤

Sean Lane, młody weterynarz, prowadzi życie, które wcale nie jest takie zwyczajne. Jego najlepsza przyjaciółka, Aileen, właśnie zaręczyła się z przystojnym wampirem z wysokiego rodu. Sean ma zaszczyt być jej świadkiem i choć wyjątkowo się tym ekscytuje, nie ma pojęcia, jak poradzi sobie z tym niecodziennym wyzwaniem. Będzie bowiem jedynym człowiekiem na ślubie. Podczas miesiąca zapoznawczego w posiadłości Ezry Blackwortha, brata pana młodego, Sean odkrywa, że relacje międzyludzkie (i wampirze) są znacznie bardziej skomplikowane, niż się spodziewał. Gdy nieprzystępny Ezra nagle łączy z nim swoje losy, młody weterynarz staje w obliczu wyboru: uciekać gdzie pieprz rośnie czy otworzyć się na coś zupełnie nowego i nieznanego. Czy przyjaźń przetrwa w obliczu wampirzych tradycji? Jak odnaleźć się w świecie, gdzie uczucia nie zawsze są jasne, mimo iż Przeznaczenie splata ze sobą najbardziej kompatybilne dusze?

Adam od miesięcy ślini się do przystojnego baristy w swojej ulubionej kawiarni. Jest nastawiony na to, że chłopak na zawsze pozostanie w sferze jego marzeń, do czasu aż nie otwiera rozgadanych ze stresu ust i nim się orientuje ląduje w miejscu, którego z własnej woli nigdy by nie odwiedził, wylewając z siebie siódme poty. Natan skupia swoje życie na pracy w kawiarni i wizytach na siłowni, gdzie może być prawie w pełni prawdziwym sobą. Prawie, bo jego własna orientacja stanowi temat tabu. Tę część siebie woli ukrywać i wychodzi mu to całkiem nieźle, a przynajmniej do czasu, gdy jego życie zaburza chłopak noszący okropnie brzydkie swetry. Historia może zawierać spojlery do ,,Sąsiadów". 💫 Okładka od _Neoli_ 💫 ©i_feel_so_stupid, 2023.