❝Seni istemekle uğraşmıyorum artık, Lalin... ben zaten istiyorum.❞ 𓄂⃝✵ Karadeniz'in hırçın rüzgârı bazen sadece denizi değil, insanın içini de savurur. Lalin ve Efran'ın tek istedikleri Birbirlerinden uzak durmaktı. Ama bir düğün gecesi, emanet edilen altınların kaybolmasıyla her şey geri dönüşü olmayan bir yola girdi. Şimdi, bir yanlışın gölgesinde, iki inatçı kalp aynı kaderin içine sürüklenir.

Bir gece. Bir hata. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ... Petek, tek gecelik bir hatanın ardından hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. Haftalar sonra öğrendiği hamilelik gerçeğiyle yalnız kalacağını düşünürken, kader onu o gecenin sahibiyle yeniden karşı karşıya getirdi. Merdan... Kurallarla yaşayan, gücün ve geleneğin içinde büyümüş bir adam. Ve onun dünyasında, evlilik dışı bir çocuk asla kabul edilmez. İki yabancı... Bir zorunluluk... Ve kaçamayacakları bir kader bağı.

❝Anemon çiçeği...❞ Dedi ve derin bir nefes verdi. verdiği derin nefes, daha da merakımı uyandırdı. Dikkatle onu dinlemeye başladım. ❝Anemon çiçeği, aşkın ve kaybın en derin simgesidir. Afrodit'in, sevgilisi Adonis'i kaybetmesinin ardından, gözyaşları toprağa düşer ve o gözyaşları, kırılgan bir çiçeğe dönüşür. Anemon... Kırmızı ve beyazın içinde kaybolan, narin yapraklarıyla hüzün taşıyan bir hatıra. Bunu bilmelisin; aşk ne kadar güçlü olursa, kaybı da o kadar yıkıcıdır. Ama işte, her kayıptan sonra bir iz kalır. Tıpkı anemon gibi, sevdanın hatırası sonsuza kadar bir çiçek gibi açar.❞ 𓃮⃝✵ Leyra Yalın sekiz yaşındayken babasının kanı ayaklarına bulaştı. O geceden geriye bir çığlık, kilitli bir dolap ve asla unutamadığı bir çift göz kaldı. Yıllar sonra, geçmişi bir mezar gibi kapalı kalmadı geri gelip, bir yılan gibi boynunu sardı. Arhan Demiray daveridze. Şehrin en güçlü ailesinin varisi. Karanlığın içinde yetişmiş, Bazı gerçekler ise insanı yalnızca yaralamaz... yeniden yaratır. Çünkü Leyra'nın peşinde olduğu katil, sandığından çok daha yakındı. Ve Arhan'ın sakladığı tek şey geçmişi değildi. Bazı aşklar mezarı seçer....

Bu kararı ne ben vermiştim ne de duygularım beni buraya getirmişti. Gelmeyi seçmeyen ben, onun için kalmayı seçmiştim. Her şeyi geride bırakmış, sadece ona güvenmiştim. Bir zamanlar kalbime sapladığı aşk hançerinden farklı olarak, gerçek bir hançer saplamıştı karnıma. Gözlerim gözlerinde... Saçımdaki beyaz tutamlar kanın koyu rengine bulanmış, siyah kısımlar ise fazlasıyla dağılmıştı. Beyaz duygularımı, siyah hafızamı yansıtıyordu. "Vanora," dedi tek nefeste, elini hançerden çekmeden. "Affet melez. Affet benim güzel Vanora'm."

çapulcular evreni || kitap 2 ᶻ 𝘇 𐰁 her şeyin normal gittiği düşünülen bir günde Belinay, dilcilerin hazırladığı piyes için arkadaşlarıyla beraber görevli seçilir. çalışmalarına bir mola vermek için kafeteryaya indiğinde korkunç bir vakayla karşılaşır tanımadığı bir kız okul tuvaletinde bileklerini keserek intihar etmiştir. sebebi ise bir hafta sonra ortaya çıkar, kız anonim bir hesaptan aldığı mesajlara daha fazla dayanamadığı için canına kıymıştır. okul yönetimi bu okuldan sonra katiyen bu tür hesapların açılmasını yasaklar ve açanlar hakkında cezai işlem başlatacağını beyan eder. fakat bu sadece başlangıçtır, herkes yaşanacaklardan ve hayatlarının nasıl cehenneme çevireleceğinden habersizdir...

"Aşkın ıstırabında bile bir zevk olduğunu sen de mi öğrendin yoksa Güzçiçeğim?"

"Savaş başlamıştı ve bu savaşı başlatan bendim" Bir sabah uyandığında kendini hastane odasında bulan kız hafızasını tamamen kaybetmiştir. İsmini dahi hatırlamıyordur. Üzerindeki kan lekeri yüzünden adlı tıp uzmanı SAVAŞ VURAL ALKANER ve Baş komiser ULAŞ AKHAN kızdan DNA önekleri alırlar. Şehirde bulunamayan seri katilin son kurbanı olduğu düşünülür kızın. Kıza yeni bir kimlik çıkarılır ve kızla beraber adlı tıp uzmanı, baş komiser katilin peşine düşerler... "Kimliksiz ?" "Benim bir kimliğim var ...senin verdiğin bir kimlik"

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Yürüyordum. Sonunda ne olacağını bilmediğim bir yola iyi olmak için çıkmıştım. Gerçi bana daha ne olabilirdi ki, bu hayat daha ne yapabilirdi bana? Artık acımaz dediğim canımı daha ne yakabilirdi? Arafta kalmış bir şekilde yürüyorum iyi olmak için çıktığım bu yolda kötülüklerle karşılaşma ihtimaline karşı yürüyorum. İçimdeki küçük çocuğun yavaş ve küçük adımlarına zıt bir şekilde yürüyorum. İçimdeki yangını umursamadan kendinden emin adımlarım takip ediyor birbirini. Bu yolun geri dönüşü olmayacağını bile bile yürüyorum. Ben içimdeki yangına sebep olan herkesi daha beter yakmak için yürüyorum. Artık eski ben olmayacağımı bile bile, korkularımı yene yene yürüyorum. ♠️ "Bu hamlenin sonunu biliyorsun, değil mi? Gerçekleri öğrenmelerini istiyor musun? Herkes gidecek, herkes! Gerçekler ortaya dökülecek ve hepsi kaybolacak." "Ben onlara inandım, güvendim. Peki ne oldu? Her şey bir yalan, hepsi bir oyunmuş meğerse. Benim duygularımı hiçe saydılar. Ama artık oyun yok! Eğer bu yolun sonunda bir şey kaybedeceksem, en azından geriye kendimle kalacağım. Her şeyi, her şeyi ortaya dökeceğim. Dönüşü yok, dönüşüm yok... Yandığım kadar değil, yakabildiğim kadar yakıcam!"