Göksu Doğan ve Karan Aslan Özbay'ın dokuz aylık mutlu bir evlilikleri vardı. Ta ki bir gün Karan Aslan eşine kırıcı sözler söyleyerek boşanmak istediğini söyleyene kadar. Boşanma davasından iki gün önce hamile olduğunu öğrenen Göksu bunu Karan Aslan'a söylemez. Aradan geçen iki yılın ardından bir daha eski kocasıyla görüşeceğini düşünmüyordur ama kaderin başka planları vardır. Hikayedeki kurumlar ve kişiler tamamıyla hayal ürünüdür.

Klasik karışan bebekler hikayesi evet ama unutulmazları ile. Sezon Finali yapıp devam eden, klasik abi kurgusuna ihanet eden kitap... Okuyun derim :)

Genç adam kızın ona sırtını dönmesini fırsat bilerek hiç çekinmeden onu tekrar süzme fırsatı bulmuştu.. kızın sırtındaki fermuarının açılmak üzere olduğunu fark etmişti fakat kızın farkında olmadığını da anlamıştı. Yanındaki arkadaşlarından birine elindeki bardağı verdiği gibi sert ve koca adımlarıyla genç kızın yanına gelerek bir elini sırtına koymuş diğeriyle de önce kızın ellerini boynuna sarıp daha sonra beline yerleştirdi elini. Genç kızın şaşkınca bakışlarını görünce elinde olmadan tebessüm etmişti. Kızla dans ettikten sonra sırtındaki elini çekmeden kızı meydanın arka sokağına götürmüştü. Kızla karşı karşıya gelince sırtından elini çekerek üzerindeki ceketi çıkarıp ona giydirip saçlarını ceketten kurtararak kızın sorgulayıcı ve şaşkın bakışlarına cevap verdi. "Sırtın... Yani fermuar da bir sorun var sanırım sırtın açılıyordu onu engellemek için.."

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

"Adı Lamia." dediğinde parlak yansımalı yelesi olan güzel atına doğru yürüyorduk, el ele. "İnanışa göre mitolojide Lamia, siyah ve kadifemsi bir pelerin giyer. Menekşe rengi gözleriyle çıkar insanın karşısına." "Onun da siyah ve kadife bir pelerini var sanki." diye mırıldandım. "Dışarısı ne kadar soğuk olursa olsun nefesinden o buhar çıkmaz Lamia'nın." diyerek kaldığı yerden devam etti. "Çünkü ölümdür Lamia, nefesi ölüm kokar." Beni nazikçe kolumdan çekti, dudağım bir ata verilen ismin ürkütücü hikayesiyle seğiriyordu. "Buna rağmen tek istediği biraz olsun sıcaklıktır." dedi, "Karşısında bu isteğini yerine getirmeyecek insan sayısı bir elin parmağı kadardır çünkü inci çiçeği kokar her yanı, büyüsüne kapılmamak imkansızdır." Bana ne yapacağımı tahmin etme fırsatı bile tanıma­dan ağılın içine doğru yürümeye devam etti. Yerlerde içi tahıl ve saman dolu, bir sürü çelikten kova duruyordu. "Lamia'nın öpücüğü nefessiz kalmak içindir." dediğinde derin bir nefes alarak tamamladım. "Bu yüzden insan, karşısındaki Lamia bile olsa o öpücüğün tadına varmak için öper onu." dedi ve durdu. "Ölümü göze alır, Lamia'sından vazgeçmeyi alamaz." İlk yayım: 12.02.2016

Bir açık artırmada satılığa çıkarıldığında, Elysia'nın kaderi çoktan kana bulanmıştı. Genç bir mimar adayı, bir kafesin içinde susturulmuş, ismi bile çalınmış bir hayalet... Ve o gece, Damian Di Giovanni en yüksek bedeli ödedi. Sapkın bir adamın elinden kurtardı - ya da belki yeni bir karanlığa sürükledi. Çünkü Damian, Sicilya mafyasının mirasını sırtında taşıyan bir lanetti; içinde uyuyan canavarı, Elysia'ya dokunurken bile nefes alıyordu. Ama İtalya, Elysia'yı yalnızca yeni bir adamla değil, kendi kanlı geçmişiyle de bekliyordu. Köklerinden yükselen uğursuz fısıltılar, gerçek soyunun karanlık yankıları... Onu istemeyen annesi, onu yok sayan kardeşleri, gölgelerden sızan ihanet. Aşk sandıkları şey, bir tür kefaret mi yoksa en güzel yalan mıydı? Elysia bir zamanlar kurbandı - ta ki karanlığı kendi elleriyle şekillendirene dek. Ve Damian, içindeki canavarla birlikte Elysia'nın gölgesinde yeniden doğacaktı. Bazı kadınlar sevmek için doğar; bazılarıysa karanlığı iliklerine kadar içip, kendi küllerinden bir lanet gibi yeniden yükselir. Onu açık artırmada satılacak bir beden sananlara inat, Elysia kendi mezarını kazdı, kendi kanından bir taç ördü. İtalya'nın taş duvarları ardında onu bekleyen yalnız bir kurtuluş değil, geçmişten fışkıran lanetli sırlar ve gölgeler ordusu vardı. Ve aşk... Bir mafya lordunun ellerinde, kanla kutsanan bir günah gibi yeşerecekti. Dikkat, bu kitap bir karanlık romantizm kitabıdır; tetikleyici unsur, cinsel şiddet, istismar ve cinsellik içermektedir. Beyaz atlı prens yerine kara şövalye ile karşılaşmaya alışıksanız, size okumanızı öneririm.

-tamamlandı.- Okuduğu okulda sınıf arkadaşlarından biri tarafından tacize uğrayan Buket oradan bir şekilde kendini kurtarır. Akşam vakti market dönüşünde ara sokaklardan birinde kendisine taciz etmek üzere olan o çocuğu şehrin aranan seri katili tarafından öldürülürken bulur. Katilin kendisini gördüğünü gören Buket, oradan hızla uzaklaşır. Ama eve döndüğünde kendini bir mesaj bekliyordur. 055*; Polise gitmeyi aklından bile geçirme. 055*; Ya da geçirebilirsin. 055*; Onlar beni ararken ben bir kansız şerefsizin daha nefesini kesmiş olurum. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Text 1 (27.08.25] #GenelKurgu 1 [26.08.25] #SeriKatil 1 [26.08.25] #Sevmek 1 [15.09.25] #GençKurgu 1 [28.08.25] #Aşk 1 [27.03.26] #İntikam 1 [06.09.25] #Aksiyon 1 [20.09.25] #Mizah 1 [30.09.25]

+18 (yetişkin içerikli) sahneler bulunmaktadır. Aşk ve tutku, inat ve şehvetle karışırsa... Masal, hayatta mutluluktan başka bir beklentisi olmayan, kendi halinde bir kadındır. Yıllar önce bir arkadaşının düğününde karşılaştığı gizemli ve yakışıklı genç adamdan çok etkilenir fakat bu ilk ve en derin aşk deneyimi bir ret yanıtıyla sonuçlanır. Masal yıllar sonra bu gizemli adamla tekrar karşılaştığındaysa kendini beklenmedik anda içine düştüğü bir alev çukurunda buluverir. Artık ne alevlerin hararetinden, ne de onu sımsıkı sarmalayan bu çukurdan uzaklaşabilecektir. Ateşle oynayıp sağ çıkabilmek mümkün müdür?

Türkiye'nin yeraltı dünyasını yöneten devasa bir imparatorluk. Kartel. Ve bu imparatorluğun tahtında oturan adam: Kuzgun Karahan. Kuzgun senelerce yeraltı dünyasına hükmetti. Ta ki bir gün karşısına çıkan gizemli bir kadın, kurduğu bütün düzeni altüst edene kadar. Kuzgun, hayatına giren bu kadın sayesinde en yakınlarından birinin ona ihanet ettiğini öğrenir. Üstelik bu ihanet, yıllardır geçmişte kaldığını sandığı bir sırrın peşini açar. Efsun Hazen yalnızca bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, çoktan mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum, Karahan." dedi Efsun, acımasızca. "Ya benim adamım olursun ve Kartel'i içeriden yıkarsın ya da bildiğim bu sır benimle birlikte mezara gider." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı. Diğer tarafta onun ipini elinde tutan gizemli bir kadın. Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar açığa çıktıkça kanlı bir hesaplaşmaya dönüşecektir. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.