Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Onca şeye rağmen, hâlâ sana tapıyor olmam ne acınası değil mi? Sana kalbimi verdiğim doğru güzelim, ben kendimi seninle mahvettim." Hafif aksanlı çıkan sesi ruhumun acı bir melodisiydi. "Her şeyin çok daha farklı olmasını dilerdim." Diye fısıldadım, sesim kırgındı. Ben ona değil, kendime kırgındım. Kırdığım kadar kayboluyordum. Ben Yazgı Gökdemir. Kendimin Lügâtı. Ve sen Darian. Sekizinci yaşımın en güzel armağanı.

Sahra Yemen, ailesinin ölüm yıldönümünde onları anmak adına gittiği Mısır'da başına gelenlerle kendini bir anda çözülmesi gereken bilmecelerin, bulmak zorunda olduğu bir definenin ve anlamaya çalıştığı gizemli bir adamın yanında bulur. Aslan Vukovič, travma sonrası stres bozukluğu yaşayan, takım arkadaşlarının ölümüyle kendini dünyadan izole eden Gemino Gladiis'in en yetenekli askerlerinden biridir. Gece yarısı telefonunu çaldıran adamın emriyle göreve geri dönmek zorunda kalır ve kendini bir anda Mısır'a giden uçağın içinde bulur. Aslan ve Sahra'nın hikayesi Kızıl Piramit'te başlayıp Nil Nehri'ne kadar bütün aksiyon ve gizemiyle devam ederken ikili ortaya çıkan sırlarla yakınlaşırlar ve herkese karşı el ele savaşmak zorunda kalırlar. 🪬 "Bana mecbursun, tıpkı benim sana olduğum gibi. Ve bu macerada birbirimizden başka kimsemiz yok. O yüzden elimi tut. Hem de sıkıca, mačka."

"Ben fısıltıyım çığlığım olsana."

"Zehri altın bir kadehe doldursan da içeni kurtarmaz, sadece acıyı parlatır."

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

••Kitaba ara verildi. Bronz serisi final olduktan sonra devam edecek ve 2026 yılı içinde raflarda olması planlanıyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

❝Işığa ulaşmak için önce karanlıktan korkmamayı öğrenmen gerek. Çünkü şafak karanlığın içinde. Karanlıktan uyan, gözlerini aç, geceyi terk et, şafaktan kaç.❞ ☼ Çeyrek Vurgun Serisi'nin birinci kitabıdır.