Ailesini sadece bir gün gördükten sonra bir trafik kazasında kaybeden olanların öncesinde aile tarafından beş yaşında yetimhane verilen küçük kız Dilrüba. Kimsesiz olarak büyümek zorunda kalır. Peki ya herşey birer yalansa? Ufak bir sarsıntı bütün hayatını elinden almış olabilir mi? ✓ Unutulmuş Bağlar Başlama tarihi : 31/12/23

16 yıllık hayatını 3 ablayla geçirmiş olan Sera aslında onların gerçek ailesi olmadığını ve aslında 4 abisi 1 ikizi ve 1 erkek kardeşi olduğunu öğrenirse hayatı nasıl olur?

Miray İnci, soğuk yetimhane duvarlarının ardında büyümüş ruhu kırık bir kızdır. Defalarca intihar etmeye kalkışmış ancak günün sonunda hep hayata tutunmayı başarmıştır.Miray İnci, haplarla denediği son intihar girişiminde ise son derece ciddi bir komplikasyon geçirmiş,ve bunun sonucunda kalp yetmezliği tanısı konmuştur. Hayatı boyunca ölmeyi bekleyen Miray İnci bu haber karşısında hiçbir duygu hissetmemiştir. Peki ya ortaya ailesi çıktığında da bu kadar umursamaz ve sakin kalabilecek midir? "Siz bana çok geç kaldınız Meltem Hanım.Küçük Miray sizi 5. yaşından beri bekliyordu ve geleceğinize inanıyordu.Ama ben artık büyüdüm ve İnci oldum.Küçük mirayı ise kalbimin en derinlerine gömüp susturdum.Siz ve aileniz bana çok geç kaldınız."

Yetimhane köşelerinde büyüyen ve 16 yaşında olan Lavin , bir gün gerçek ailesi onu bulursa ne olur ?

*Gerçek Aile klasiğidir, aşiret hikayesidir.* Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. ° Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında küçük bir kızdı. Türk bir annenin ve Rus bir babanın kızı olduğunu düşünüyordu. Bir gün ailesi karşısına geçti. Ve o andan itibaren her şey değişti. ° Yazma tarihi: 04/07/2022 Yayınlama tarihi: 17/06/2024 17/09/2024 #abla Kategorisinde birinci. 19/09/2024 #ikizim Kategorisinde birinci. 10/10/2024 #macera Kategorisinde sekizinci. 11/10/2024 #aksiyon Kategorisinde ikinci. 17/10/2024 #abilerim Kategorisinde dördüncü. 20/10/2024 #aile Kategorisinde beşinci. 23/10/2024 #gerilim Kategorisinde birinci. 24/11 /2024 #aşiret Kategorisinde üçüncü. 24/11/2024 #kurgu Kategorisinde birinci. 15/01/2025 #bilimkurgu Kategorisinde birinci. 02/06/2025 #romantik Kategorisinde beşinci. 25/09/2025 #klasikler Kategorisinde dördüncü. 07/12/2025 #korku Kategorisinde dördüncü. 09/12/2025 #okul Kategorisinde ikinci.

Açelya hiç hatırlamasa da henüz 5 yaşındayken ailesinin düşmanları tarafından kaçırılmış ve gözlerini bir yetimhanenin revirinde açmıştı. Ailesi senelerce kayıp kızlarını ararken Açelya'nın bildiği tek bir şey vardı o ise ismiydi. Seneler sonra kavuştuğu ailesiyle gerçekleri öğrenen Açelya gerçek ailesine alışabilecek miydi? ... Gerçek aile kurgusudur, ilk birkaç bölüm dışında daha çok mizahi yönüyle öne çıkan bir hikaye olmasını planlıyorum. HADİ BAŞLAYALIM ADAMIM. 30.01.24

Eğlence amaçlı yazdığım bir Gerçek Ailem kurgusudur. ... "Baysoy değilim." Dedi. Ardından "Tekrar et!" Diye bağırdı her zaman ki gibi. "Baysoy değilim." Dedim sakince, artık alışmıştım. "Yeniden!" Diye bağırdı bu sefer. "Ben Baysoy değilim!" YENİDEN 𝕋𝕖𝕜𝕣𝕒𝕣 𝔼𝕥

Baturganlar yirmi iki yıl sonra kızlarını bulur. ••• Geçmiş, şimdi ve gelecek. Bu hikayede hepsi müphem. ••• Tarih: 03.08.23 Not: Hikaye içinde istismar, taciz, şiddet gibi travma tetikleyici unsurlar yer alır. Ağırlıklı olarak drama dayanır. Lütfen zorlanacağını düşünenler okumasın. Ek olarak argo, küfür, madde kullanımı gibi olumsuz örnek teşkil edecek davranışlardan dolayı 16 yaşından küçüklerin okumasını da önermiyorum.

Çilek Alança Yıldırım mı demeliyim yoksa sen mi gerçek ismini açıklamak istersin Çilek Alança Saruhan? 17 yaşında tam bir neşe patlaması olan Çilek, ailesinin gerçek olmadığını ve küçük mahallesinden çıkıp Mardin'e gitmek zorunda olduğunu öğrenirse ne olur?

Daha çok küçükken ayrılmak zorunda kalmışlardı. Düştüklerinde kaldıracak bir el yoktu, onların hayatında. Düşünce ayağa kalkmayı öğrenmişlerdi; deneyerek, acı çekerek ve pes etmeyerek. Mert, Kuzey ve Zeynep küçük yaşlarda ailelerini kaybederek, kimsesizliğin ne demek olduğunu bile bilmeden, yaşayarak öğrenmek zorunda kalmış üç kardeşti. *** Her zaman aile eksikliği ile yaşamıştım. Anne ve babam olmasada abilerimin olduğunu öğreniyordum. Bu iyi bir şeydi. Mutlu olmalıydım. Ama mutlu olmaktan ziyade tedirgin hissediyordum. Kendime mutluluğu yakıştıramıyordum belli ki. Neden normal bir insanın yapması gerektiği gibi boyunlarına atlayıp, abim oldukları için ne kadar şanslı olduğumu söyleyemiyordum ki sanki. Çünkü ben duygularını içinde yaşamaya alışmış, dışa vurmaya gerek duymamış, kalabalıklar içinde yalnız olan ve her hareketinden çekinen bir insandım. Böyle olmak istemiyordum. Ama demekle olmuyordu ki. Keşke her şey göründüğü kadar kolay olsaydı.