"Belki başka bir evrende sen siren değilsindir ve ben de ölüm meleği değilimdir."

Üniversite sınavına sayılı günler kala hiç stres yapmayan Jeonghan ve stresten bayılacak duruma gelen Seungcheol'un aşkı ‼️full text(opsiyonel) 10.04.25 × 03.07.25

Seungcheol, Jeonghan ile ilgilenmeyi her şeyden çok severdi ama Jeonghan yeni bir arkadaş edinmişti ve bu Seungcheol'ü çokça üzmüştü.

"jeonghan." "hm?" "ben güzel miyim?" choi seungcheol + yoon jeonghan [oneshot] clamoriys | 2022

Yeg denilen şeytani varlıkların içinden bir grup yeg büyük orman yangınından sonra başlayan kıtlık nedeniyle et yiyebilmek için insanların köylerini basar. Gözleri dönen bazıları insanların etini bile tatmıştır. İnsanlar bu duruma bilenir ve yegleri öldürüp, büyük bir kısmını yok ederler. Yıllar sonra yeglerin köyü toparlanıp eski haline gelir, insanlarla yeglerin savaşları son bulur. Ama bazı insan grupları hala yeglere çiğ et yiyen ve kan içen iğrenç birer canavar olarak bakmaya devam eder. Jeonghan su yeşili koyu gözleri, beline kadar uzanan, gecenin kopkoyu mavisi saçlarıyla, hanımefendileri bile kıskandıran büyüleyici güzelliğiyle bataklıkta açan bir çiçek gibidir. Fakat onun da bir grup insan tarafından çiçeği söner. Yaprakları sararır, kuruyarak dökülür. Solmuş bir çiçeğin rüzgarda uçuşan yaprakları gibi savrulan Jeonghan kendi köyünden kaçarak insanların içine girer ve orada hayata tutunmanın bir yolunu arar. Orada yeşeren ümitleri, solmuş çiçeğini tekrardan yeşertebilecek midir?

Seungcheol : Biz yanından geçerken Manitama mı bakıyordun la sen Jeonghan : yooo

her geceyi beraber geçiriyoruz çünkü rüyalarını ben de yaşıyorum. uyarı: başlığında ☆ olan bölümler rüyalardan, ♡ olan bölümler günlük hayattan kesitlerdir. #1 in svt 24.03.25 #1 in dream 02.04.25 #1 in yoonjeonghan 02.03.25 #1 in choiseungcheol 13.03.25 #1 in seunghan 14.03.25 #1 in joshua 22.03.25 #1 in hansol 18.03.25 #1 in seokmin 20.03.25 #2 in vernon 08.04.25 #3 in seungcheol 22.03.25 #4 in scoups 04.03.25 #7 in jeonghan 16.03.25 #11 in seventeen 15.03.25 #15 in jeongcheol 04.03.25

"Peki ya sonrası? Hikâye böyle bitmiş olamaz. Kim böyle bir masalı dinlemek ister ki?" Elinde paspasla odadan çıkacakken kapıda birini görmüş gibi durdu. Yüzünün rengi saniyeler içinde attı. Nefesini tutmuştu. Kapıda kimse olmaması durumu daha karmaşık hale getiriyordu. "Hayaletlere inanır mısın?" O kesinlikle normal değildi. Gözlerini dikmiş kapıya bakıyordu. Donmuş gibiydi. Üzerine böyle saçma bir soru soruyordu. "Hayır, hiç inanmadım." Jeonghan ona baktı. Bir şey olacak gibi sabırsızca ve korkuyla yerinde titriyordu. Sanki önünde ona son sürat gelen bir araba vardı. Sağ gözünden bir damla düştüğünde Seungcheol gerçekten ne olduğunu anlayamıyordu. "Ben inanırım."

Jeonghan sırtını güneşe doğru döndü. Son kez Tanrı'ya ailesini görmek için yalvardı. Arkasından esen sert rüzgâr sanki onu durdurmak ister gibiydi. Hayır, hayır, bu hayatta onu durduracak hiçbir şey kalmamıştı. Parmaklığın üzerinde ayakucuna yükseldi. Kolları halen havada onu bekliyordu. Artık hazırdı. Bu dünyadan gitmeye tamamen hazırdı. İşte tam o sırada tüm dikkatini dağıtan cılız bir ses duydu. "Anne..."