"𝐒𝐞𝐧 𝐢𝐬𝐭𝐞𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐛𝐢𝐫𝐥𝐢𝐤𝐭𝐞𝐧 𝐚𝐲𝐫ı𝐥𝐚𝐦𝐚𝐳𝐬ı𝐧 𝐇𝐲𝐞𝐨𝐧𝐚, 𝐬𝐞𝐧 𝐛𝐢𝐫𝐥𝐢ğ𝐢𝐧 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐬𝐢𝐬𝐢𝐧." [ 𝙒𝙀𝘼𝙆 𝙃𝙀𝙍𝙊 𝘾𝙇𝘼𝙎𝙎 𝟮 ] whc x female reader Başlangıç: 27/08/2025 Bitiş: - @brokenfeelingsbyu Lütfen eserimi (ç)almayın!

𝗙𝗜𝗦𝗧𝗜𝗞 𝗔𝗚̆𝗔𝗖𝗜 - ᵖᵃʳᵏ ʰᵘᵐⁱⁿ Bir şehir düşünün; adaletin yumruklarla dağıtıldığı, zayıfların ezildiği ve acımanın zayıflık sayıldığı bir lise koridoru... Ve o koridorların en tepesinde, herkesin adını fısıldayarak konuştuğu Park Hu-min. Sokakların vahşi dünyası onun etrafını sararken, Hu-min'in ruhu aslında bambaşka bir zamanda, çocukluğunun tozlu sokaklarında asılı kalmıştı. Yıllar önce bir veda otobüsüyle şehri terk eden o kız, Hu-min'in içindeki en temiz hisleri de yanında götürmüştü. Hu-min, hissettiği bu devasa aşkı hiçbir zaman itiraf edemedi; çünkü onun için en büyük kabus, kızın gözlerindeki o saf "arkadaşlık" bağını kaybetmekti. Bu yüzden sustu, büyüdü ve acısını öfkesine katarak sokakların efsanesi oldu. ​Ancak geçmiş, silinip giden bir anıdan ibaret değildi. ​Park So-yoon, yıllar sonra Seul'e geri döndüğünde, içindeki o tuhaf boşlukla ne yapacağını bilemiyordu. Hayatına yön vermeye çalışırken, kalbinin neden hep geriye doğru ritim tuttuğunu, neden her köşe başında aynı çehreyi aradığını kendine bile açıklayamıyordu. O, içindeki bu köklü sadakati ve bitmek bilmeyen özlemi sadece "eski bir dostluğun hatırası" sanacak kadar kördü kendi duygularına. Hu-min'e olan aşkı, ruhunun derinliklerinde sessizce büyüyen bir sır gibiydi ve So-yoon, o sırrın anahtarını henüz keşfetmemişti. ​Şimdi, 11. sınıfın kapıları aralanırken, Seul'ün soğuk rüzgarları bu iki yabancılaşmış kalbi aynı çatı altında bir araya getirmeye hazırlanıyor. Ne Hu-min ertesi gün koridorda göreceği gözlerin hayatını nasıl sarsacağından haberdar, ne de So-yoon kalbindeki o isimsiz duygunun aslında yıllar önce bıraktığı o çocuğa ait olduğunu biliyor.

Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊

Karşı karşı olan iki düşman dönerci dükkanı ve çoktan düşman dönercinin Fransa'daki oğluna aşık olmuş bir kız... poyrazalpkan: Kimsiniz? meneksecicegi: Üç çocuğunun annesi Argo içerir. Klasik bir asker kurgusu değildir.

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

Hatırlamak bazen bir lanettir. Echora, unutulduğu sanılan izlerin birer birer uyanışını anlatıyor. Her parça bir sırrı, her sessizlik yeni bir tehdidi saklıyor. Geçmiş seni izliyorsa... gerçekten kaçabilir misin?

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! Alara Yılmaz babasının antrenörlüğünü yaptığı milli erkek voleybol takımının kaptanına aşık olur... '300423

🏀 Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz. Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma biri değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum. Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu. Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstünden gelebilirdim. Lakin küçük bir sorunumuz vardı. Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım. Hem de bir erkek basketbol takımında. Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim. Hazırsan başlayalım mı?