Hazar Atabeyli, sevdiği kadının toprağa verildiği gece Karadeniz'i ateşe verdi. Sabaha karşı İstanbul'daki o malikanenin kapıları kırıldığında, Hazar'ın gözlerinde sadece ölüm vardı. Düşmanının inine daldı; amacı o adamın canını sökmekti. Ama karşısında o korkağı değil, elleri bağlı, bir kenara atılmış Efsun'u buldu. Efsun'un amcası olacak o şerefsiz, kendi öz kızını yanına almış, yeğeni Efsun'u ise kurdun önüne yem olarak bırakıp kaçmıştı. Hazar, silahı Efsun'un alnına dayadığında, kızın amcası tarafından harcanmış olmasının verdiği o titrek teslimiyeti gördü. "Kendi kızını kaçırıp seni mi bıraktı?" diye bağırdı Hazar. Öfkesi odayı dar ediyordu. Efsun sadece yutkundu, gözlerindeki o masum acıyla Hazar'a baktı. "Beni feda etti," dedi sesi titreyerek. "Öldür beni, kurtulayım." Hazar'ın parmağı tetikteydi. Ama o an, öldürmenin bir kurtuluş olduğunu fark etti. Soykanlara en büyük darbe, kurban edilen kızın acısı değil, geride bıraktığı bu masum kızın Atabeyli'nin elinde bir silaha dönüşmesi olacaktı. Hazar silahı indirdi. Efsun'un koluna yapışıp onu ayağa kaldırdı. "Herkes senin ölüne sevinir," dedi, sesi buz gibi bir nefretle yankılanarak. "Ama seni Atabeyli'nin gelini olarak Karadeniz'e götürdüğümde, o kaçtıkları delikte her gün ölecekler."

Fikret Zakkum, sağ yanına sığdırdığı koca bir geçmişin enkazını temizlemek için tehlikeli bir oyun kurdu. Amacı, rakiplerini birbirine bağlayıp en büyük acıyı onlara çektirmekti. Ancak hayatın kuralı basitti: Bütün yangınını sağına alan adam, her zaman korumasız bıraktığı sol yanından vurulurdu. Bu oyunun diğer ucunda ise, nefretini zırh gibi kuşanan Alparslan Korkmaz vardı. Alparslan ve Fikret; birbirlerinin canına kastedecek kadar düşman, ama birinin dünyası sarsılsa ilk diğerinin elini uzatacağı kadar birbirine mahkûm iki adam. Onları birbirine bağlayan o karanlık bağın ne olduğunu kendileri bile bilmiyordu; bildikleri tek şey, bu yeraltı imparatorluğunda birbirlerinden başka kimselerinin olmadığıydı. İntikam için Alparslan ve Eylül'ün kaderini birbirine düğümleyen Fikret, kendi kurduğu bu ağın içinde en zayıf noktasından yakalanacaktı. "imkansızlığın kıyısında, nefretin içinden doğan bir aşkın ve yol ayrımında birleşen kalplerin hikayesidir."

"GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin'in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul'a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye'nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya'nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad'ın İstanbul'daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin'e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn'in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul'un gökdelenlerinden Mardin'in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

Zelal, öylece salonun ortasında durmuş oğlunun, kolunu tuttuğu kıza bakıyordu daha doğrusu bir çocuğa," bu kim oğlum?" Dedi, meraklı bakışları oğlu ve kolunu tuttuğu çocukta kalmıştı. " Tanıştırayım, gelinin yezda." Dedi, Ciwan ağa, daha on altısında olan kıza bakarak," benden gelin istedin getirdim. Muradına erdin mi?" Bunu dile getirirken annesine karşı oldukça sakindi. Ama kimse Ciwan Ağa'nın içinde kopan fırtınadan haberi yoktu. Bunu yaptığı için kendinden yeterince nefret etmişti. Yanında getirdiği karısı olsada, o lise çağında ergen bir çocuktu. Koynuna almayı bir tarafa bırak, ona hangi sıfatla sesleneceğini dâhi bilmiyordu.

05**: Öncelikle yaşanan durum için sizden özür dilerim. Adamlarım adına da kusura bakmayın meslek icabı fazlasıyla ketumdurlar. Bayılttığınız adamıma gelecek olursak, hayır katil olmadınız. Ufak bir beyin sarsıntısı geçirmiş şu anda hastanede iyi olacak. Siz: Meslek icabı? 05**: Takıla takıla oraya mı takıldın gerçekten? Siz: Pardon ya kusura bakma takılacağım yeri sana sormayı unuttum. 05**: Neyse ortada bir olay yok. Konuşmanın da bir anlamı yok. İyi günler. Siz: Buraya bir temizlikçi göndermlisin. Tabi eğer yaşananlardan dolayı gerçekten üzgün ve pişmansan. 05**: Neden? Siz: Adamların evime ayakkabılarıyla girdiler ve her yeri karıştırıp evimin ağzına sıçtılar? Bence bu yeterince açık bir neden. 05**: Pekala, 1 saat sonra kapında olur. Siz: Bu arada adın neydi? 05**: Gerçekten? 05** kişisini Gerçekten olarak kaydettiniz ○°○°○○°○°○°°○○°○°○°○○ İlk yayınlanma tarihi: 04/12/2023

"Bazı kadınlar kaderiyle savaşmaz... onu baştan yazar."

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Unutmayın ki gerçekten seven Kadınlar. Her zaman ihanete uğrar.. "Seni seviyorum Olera." "Bende ama ... Beni öldürüyorsun ." Bir Deniz kızı Bir Kaptan Bir Prens Gerçekleşmesi gereken bir kehanet. Deniz kızları her zaman prenslere aşık olmaz. Masallar asla masum değildir. Güçlü Kadınlar Serisinin son kitabı. Sadece 20 bölüm ile aklınızı başınızdan alacak. Ne dram , ne komedi... Bu kez herşey daha farklı olacak.. Beklemede kalın...

"Bazı duvarlar demirden değil, kalptendir..." Lise öğrencisi bir psikolog adayı, sınıfça cezaevine yaptığı bir proje ziyaretiyle hayatın karanlık tarafıyla tanışır. Mahkumların hikâyelerini dinleyip anlamaya çalışan genç kız, kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği, aşiret varisleriyle iç içe olup onları incelemeye karar verip, hayatının başka bir boyutuna şait olacaktı. Sessizlikle örülmüş bu duvarları yıkmak kolay görülse de bir o kadar zor olacağı en başından belliydi. Aşiretler arasında geçen hüsumetler onun kafasını daha da karıştırıp çözülmeyecek bir hüküm giydirecekti. Bu beyaz ile siyahın karışma hikayesiydi... Bu o kelepçenin anahtarını bulmanın hikayesiydi...