Yasmin Güneş, derslerinde son derece başarılı ve mükemmeliyet takıntılı voleybol takım kaptanıdır. Okullarının basketbol takımına yeni transfer olan Yaman Alp ise onun aksine, hayatı akışına bıraktığı yerden yaşamaya çalışırken ikili dönemi bitirmek için kendilerini istemedikleri bir kulüp ödevinde bulur. Milli Takım seçmelerine hazırlanan Yaman ile başarısızlığı kabullenmek zorunda kalan Yasmin'in birbirlerinden öğrenmeleri gereken çok şey vardır. "Yıllardır değerini bilmediğim bu şehri bu yıl yaşayacağım. Kum, güneş, deniz. Ve gençliğim. İnan bana, on yedin onu heba etmen için çok kısa."

"Aşiret ağası olan babamın zoruyla Mardin'e geldim. Ne olabilir ki?" Aşiret kurgusudur. Berdel

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • 𝑩𝑰̇𝑳𝑮𝑰̇𝑳𝑬𝑵𝑫𝑰̇𝑹𝑴𝑬: 𝑪̧𝒊𝒇𝒕 𝑫𝒊𝒌𝒊𝒔̧ 𝒔𝒆𝒓𝒊𝒔𝒊 𝒃𝒊𝒓 𝒂𝒔̧𝒊𝒓𝒆𝒕 𝒌𝒖𝒓𝒈𝒖𝒔𝒖 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍, 𝑴𝒂𝒓𝒅𝒊𝒏'𝒅𝒆 𝒈𝒆𝒄̧𝒆𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒌𝒐𝒏𝒂𝒌 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒔𝒊𝒅𝒊𝒓. • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Hayallerimi elimden aldılar.Sonra özgürlüğümü Bana yalnızca onun soyadını bıraktılar Ben ise; Kocam dediğim adamın bir insan mı yoksa geceleri peşime düşen bir heyula mı olduğuna karar veremiyordum Heyula:Korku veren ürkütücü varlık,mezacen insanın peşini bırakmayan bir korku

Polis'e diye yazdığım numara mafya çıkarsa ... 1.#merak 26.06.2025 1.#karam 29.06.2025 1.#üniversite 03.07.2025

"Bu eser tamamen kurgudur. Karakterler, aileler, aşiretler ve olaylar hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya topluluklarla benzerlikler tamamen tesadüftür."

"Kız kulesine kaç saatte yüzerek varabilirsin?" Demişti Feraye ona, iri siyah gözleri eşliğinde. Asaf, geceden çok Feraye'nin karanlık gökyüzünü andıran gözlerini izlemeyi severdi. Avuç içlerini yerde geri yaslarken uzakta ki kız kulesine baktı. "Kız kulesine yüzmeye gerek yok, gemiler var." "Ama ya yüzmek istersem?" Diye merakla sordu, Feraye. Sorusunun cevabını istediği için başka yollarla Asaf'ı konuşturmaya çalışıyordu. "O zaman büyük ihtimalle salaksın." Hoşnutsuz ifadesiyle konuşurken yüzünü buruşturdu. "Kim neden onca gemi varken soğuk bir denizin içine dalmayı seçsin?" "Belki de denizleri seviyordur." Yanında oturan kız çocuğu alıngan bir tavırla çattı kaşlarını. "Denizi sevip, denize dokunmak istiyor olamaz mı?" "Yalnızca aptallık olur." Asaf sağ elini yerden çekti ve işaret parmağını denize doğrulttu. "Sen denize dokunmaktan bahsetmiyorsun ki, denizde boğulmaktan bahsediyorsun." Feraye'nin yüzü düştü gözlerini onun yüzüne dikti. "Sürekli negativ düşünmeyi keser misin? Boğulmak boğulmak deyip durmasana korkarım ben boğulmaktan!" "Boğulamana izin vermem." Kendinden emin bir sesle konuşurken yanında oturan kız çocuğunu izledi. Feraye'nin yüzünde beliren o tebessümü aklnına kazıdı. Bugün o tebessüm ağır bir gerçekten farksız gözleri önüne devrildi. Sahilin kenarında iki çocuğun hayali vardı. Biri küçücük kalmış, biri koca adam olmuş ama hiç yaş almamış. Hâlâ Feraye gelse onunla dalga geçecek, onunla oyunlar oynayacak kadar yaş almamış.

Uyarı: Bu kitap cinsellik, küfür, mafyatik öğeler ve argo içerir. Zoraki bir evlilik... İmkansız bir aşk... Kaçışı olmayan bir kader...

"Bazı insanlar hayatınıza yanlış zamanda girer. Ama doğru insan olup olmadıklarını anlamanız, bazen her şeyi kaybettikten sonra mümkün olur." Mira ve Lara için bu şehir sadece bir kaçıştı. Arkalarında bırakmak istedikleri bir hayat, gerçekleştirmek istedikleri hayaller vardı. Ama bilmedikleri şey, kaçtıkları hayatın aslında çoktan peşlerine düştüğüydü. Aras ve Deniz içinse hiçbir şey sandıkları kadar basit değildi. Mecburiyetle atılan bir adım, zamanla içinden çıkamadıkları bir hikâyeye dönüştü. Sonra yollar kesişti... Ve hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Bir bakışın değiştirebileceği hayatlar, bir sırla yıkılabilecek duygular ve ne kadar kaçılırsa kaçınılsın vazgeçilemeyen insanlar vardı artık. Çünkü kader ağlarını çoktan örmüştü . Aşk ise o ağların içinde bile özgür kalabilen tek duyguydu . Aşktan kimse kaçamazdı . Burası Berceste evreni... Hayallerin, mecburiyetlerin, dostluğun, gençliğin en deli dolu hâlinin ve imkânsız gibi görünen aşkların bir araya geldiği bir dünya... Burada hiçbir şey göründüğü gibi değil; söylenenler eksik, hissedilenler ise fazlasıyla gerçek. Ve unutmayın... Tesadüf diye bir şey yoktur. Her karşılaşmanın bir sebebi vardır.

Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."