Sarışın kadınları avlayan bir katil cesetleri hep benim gittiğim yerlere bırakıyordu. Polis katilin ben olduğunu düşünürken ben can derdine düşmüştüm. Çünkü katil benim peşimdeydi ve bunu fark eden yine sadece bendim.

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.

Enzo Lefevre: Bir şey demeyeceksen kapatıyorum. Bir toplantının ortasındayım. Bir toplantının ortasında bana cevap mı vermişti? Bir toplantıda mıydı? Çalışma masasının üstündeki saate kaydı gözlerim. Saat akşam dokuzdu ama Fransa iki saat öndeydi. Yani saat orada şimdi on birdi, gece yarısına yaklaşıyordu. Onun için garip bir üzüntü hissederek sonraki mesajımı yazdım. İkra Budak: Diyeceğim bir şey yok. Ama bundan sonra sana yazarsam mesajlarıma bakacaksın değil mi? Hayır, yürek falan yememiştim, ben doğuştan aptalların sahip olduğu türden bir cesarete sahiptim. Enzo Lefevre: Bakarım.