Arkadaşınıza yazmak isterken numarayı yanlış yazıp bir askere yazsaydınız napardınız..

"Bu şarkı, tüm sabahlarımı aydınlatan Güneş'e ithaf edilmiştir." Okulda herkesin tanıdığı ama kimliğini kimsenin bilmediği gizemli bir müzisyen, yine yeni bir şarkı çıkarır. Fakat bu kez şarkının girişinde kendi ismini duyan Güneş, bu gizemli müzisyenin onun hayatını geri dönülmez şekilde değiştireceğinden habersizdir.

0537 ***: Dövmelerinden tanıdım, Duhan. Duhan: Vücudumu ezbere mi biliyorsun da tüm dövmelerimi o kadar iyi tanıyacaksın? Esra, üniversitede uzaktan tanıdığı bir çocukla ikisinin fotoğraflarını bulmuştur. Fotoğrafta yalnızca dövmeleri gözüken çocuk ise onun kendisi olmadığını söylemektedir. Peki gerçekte o fotoğraflardaki kişi kimdi ve fotoğraflar nasıl çekilmişti?

öleceğimi söylediler.

Sevgini mesajlarla ifade etmek ne kadar doğruydu?

0545***: Kuleden saçlarını sarkıtmaman sorun değil ben gelmek için bir yolunu bulurum 0545***: Zaten saçlarına da kıyamazdım ki 18 Kasım 2025. 22 Şubat 2026.

yarının_dünüyüm: Aşkından paramparça bir kalbi taşıyorum yarının_dünüyüm: Gittiğin günden beri sanma ki yaşıyorum kapak tasarım: sveshlina

+18 "Ona Kızıl Afet derler" "Yakmadığı Baca Takmadığı Kanca Yoktur" Afet Mahallenin en açık saçık, dili uzun kendine yeten adı çıkmış kızıdır. İçten içe iyi bir insan olsada, görünüşünden dolayı pek çok insan onun kötü biri olduğuna kötü işler yaptığına inanır. Bir gün Afet'in başı büyük bir belaya girer, abileri onu evden atar. Mahalleye yeni taşınmış olan yeni komşuları da güç bir durumdadır yıllarını verdiği şirketini kurtarmak için evlenmek zorundadır... Hikayemiz böylece başlar!!!!

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

batu.demiraslnn: Birkaç kere konuştuk demek ha? batu.demiraslnn: Birçok demek istedin de dilin sürçtü diye düşünüyorum :) melluluca: ?? melluluca: ben seni engelledim lan melluluca: nasıl yazdın bana batu.demiraslnn: süs olsun diye bilgisayar mühendisliği okumuyorum EĞLENCESİNE YAZILMIŞ BİR KURGUDUR