Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav

Bir kız hala ayakta ve hayatta ama eksik. Bir aile birlikte ama mutsuz. Bir hikaye başladı ama sonsuz... 15.10.2020 Tüm hakları bende saklıdır. Alıntı ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

BOŞANMIŞ, ÇOCUKLU BİR KADIN YENİ BİR MAHALLEYE TAŞINIR... KARŞI KOMŞUSUNUN OĞLUYLA DAHA İLK TANIŞDIKLARI AN ONUN AKLINI BAŞINDAN ALIR... MAHALLE KARIŞIR... "Sen içimde bir ateş yaktın... Ben yaktığın ateşin mavisine bile âşık oldum, Mübrem..." Dudaklarından usulca dökülen sözcükler, yüreğimde şiddetli zelzelelere sebep oldu. Onun sevgisi ruhumu, kalbimi doyuruyordu. Böyle sevmek olduğunu hiç bilmezdim... Nefesim kesildi. Hayranlıkla, aşkla, sevdayla bakakaldım yüzüne. Bu itiraf beni dört bir yandan kuşattı. Böylesine güzel sevilmek de yazılmış meğer benim kaderime. "Benim gecemin sessizliği boğmaz mı seni, Yüzbaşım?" diye sorarken heyecandan kekeledim. Saçımı okşayan eli usulca yanağımda dolaşıp ardından çenemi nazikçe kavradı. Bakışlarımızı birbirine sabitlediğinde dünya bizim için dönmeyi bıraktı. "Bundan gayrı benim yuvam senin gecenin sessizliğindedir, Mübrem..." 04.01.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

(Mahalle kurgusu) Açelya Evren Kaya hayatının büyük kısmını çalışmaya ve başarılı olmaya adamış, çocukluk yıllarını hastalıkla savaşmak uğruna heba etmiş, ruhunun yaşının, olduğu yaşında yaşlı hisseden başarılı bir kadındı. Hayatına giren bir adamın yaralarla dolu hayatına ilaç olmayı başarabilecek miydi ? Peki bu adam onun hayatındaki eksikleri kapatma çabasına nasıl karşılacak verecekti... Birbirlerine ya zehir ya ilaç olacaklardı... Açelyanın ilaç dolu dünyasına Miraç'ın radyo frekansı eşlik edecekti... Bütün şarkılar ilaçtır sadece bazılarının yan etkisi fazla...

⚠️+18 sahneler, fantazi, smut ve argo kelimeler⚠️ (Kapakta ki kişiler gerçek karakterleri yansıtmamaktadır.)

"Umudunun kırıldığı yerde sakat kalmaya mecbursun." Anladığımı belirten harekette başımı salladım. Her günüm bir önceki günden berbat geliyordu gözüme. Su gibi akıp giden zaman, yosun tutmuş kayalıklara ustaca çarpıp tekrar bir karmaşaya sürüklüyordu beni. Bir adım atmak bile yorgun bedenime ihtiyarlığın memnuniyetsiz dokusunu hissettiriyordu. Kadifemsi bir yumuşaklık yoktu üzerimde. Kendime genç demeyi layık görmüyordum. "Benim uykum var, dayı. Odama geçiyorum." Gözlerini bir müddet şöminenin ateşinde oyalayıp başını bana çevirdi. Yüzünde manidar bir gülümseme vardı. Duygu geçişleri çölde susuz kalmış bir bedeviyi anımsattı bana. Kurumuş dudaklarımı ıslatıp yutkundum. "Yarın bana kaktüs alır mısın? Baştan söyleyeyim, adamların seçmesin. Senin almanı istiyorum." Güldü. Üzerime yerleşen ağırlığın tesiri sürüyorken bu hâlimden uzaklaşmak adına yerimden kalkıp gülümseme yerleştirdim dudaklarıma. "Uyumaya gidiyorum." Elini kaldırıp yaşamdan uzak gözleriyle onayladı beni. Kaderin ince çizgisinde ilerliyordum. Zaman geçiyordu. Tik tak! Huzursuzca odama geçtim. Uzun süredir uyku tutmayan gecelerimde o gün ilk defa yorulmadan uykuya dalmıştım. Ve karmaşık rüyaların ardından geceleri dişlerimi sıkmaktan ağrıyan çenemin acısıyla uyandım. Tanımadığım bir çift göz karşıladı o sabah beni. Odamın duvarlarının gri olmadığını bilmeyecek kadar aptal değildim.

Miskin bir haz, rahmimin duvarlarını kaplayan baskın kokusu, kendi kokumu bastıracak kadar üstündü. Elleriyle rahmime ağlarını ördü. O ve ben, bizdik. Şehvetin diğer adı. Şehveti biz doğurduk. Yasaktı. Acımasızdı. Katildi. Merhametsizdi. Mesafeliydi. Ulaşılmazdı. Küfürbazdı. Hilekardı. Ama bir gece ansızın elleriyle tek tek dizdiği gökdelenin taşlarını yıktım. Kurallarını yıktım. Ezdim geçtim. Bu dünyada bambaşka bir evreni kurduk. #Dikkat etmeniz gerekir falan dememe gerek yok diye düşünüyorum +18 olduğunu belirttim arkadaşlar. Yaş gurubu üstünde olan kişiler zaten rahatsız olmayacaktır. Not' Özel bölüm beklediğinizi bliyorum. Mantık ve hatalı yerler olduğunu fark ettim çözüm olarak kitabı baştan yazmaya karar verdim. Sillage sezon finali olduğunda Ağ'a dönüş yapacağız.

GENELKURGU #2 Kız; Masumdu, Saftı ve AŞIKTI... Elvin BAŞARAN Kendisine Atılan İftiranın Kurbanı Oldu... Adam; Sertti, Acımasızdı, Çaresizdi ve O da AŞIKTI... Aras MERTOĞLU Çaresizliği Yüzünden Acımasızdı.. Yaktı, Yıktı ve Kırdı... Peki ya Adam Sonra, Kıza Yaptıkları İçin Çok Pişman Olup İçin İçin Yanarsa... Çaresizlik, Pişmanlık, Romantizm ve Tutku Dolu, Kendinizden de Bir Şeyler Bulacağınız, Bir Aşk Hikayesi... *** "Gerçekler acıdır maalesef karıcığım!" deyip her an düşecekmiş gibi duran karısına baktı Aras. Hiç iyi görünmüyordu karısı... Çok mu üstüne gitmişti?! Daha da yaklaşıp, karısının durmadan akan gözyaşlarına baktı genç adam. Karısı ise kafasını kaldırıp buğulanmış ve kan çanağına dönmüş gözlerini kocasına dikti. Ardından tutunduğu yeri bırakıp sendeleyerek önünde durdu. Kocasının gözlerinin tam içine bakıp tek kelime etti. "YAZIK!" *** KURGUM TAMAMEN BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR (Ç)ALMA VEYA KOPYALAMA DURUMUNDA GEREĞİ YAPILACAKTIR. Mavili Yazar🌹

"Numaramı almak için böyle saçma oyunlara gerek yoktu söylesen de verirdim." sesim oldukça düz bir şekilde çıkarken Korhan'ın verdiğim cevapla birlikte afalladığını hissedip yavaşça gülümsedim. O cevap vermediği her saniye gülümsemem artarken Korhan sonunda kendini toparlayıp konuşma kararı aldı. "Verir miydin? Boğazıma yapışırdın hangi hakla telefonunu istiyorum diye." Korhan numaramı vereceğime inanmadığını gösterircesine konuşurken söylediği şeyle birlikte gülümsememi daha da artırıp hiçbir sorun yokmuş gibi konuşmaya devam ettim. "Niye boğazına yapışayım? Kimsin ki sen?" "Kimim ki ben?" Korhan dümdüz söylediğim cümleye karşılık gerçekten dağıldığını gösteren bir tonda konuşurken yüzümdeki gülümsemeyi daha da artırıp cevap vermeye hazırlandım ancak tam o esnada önümde beliren koca gölgeden onun arkamda olduğunu algılayarak telefonu kulağımdan çektim ve yüzümdeki gülümsemeyi silip yüzümü normal bir şekle sokarak ona doğru döndüm. Ardından da kahverengi gözlerimi onun hala yeşil olan gözlerine çevirerek son darbemi indirircesine mırıldandım. "Hiç kimse."

Kar taneleri genç adamın boynunu sıvazladı. Tüm ayaz gökyüzünün soğuk esintisiyle kavisli çenesine sinmiş gibi irkildi. "Çalı bile itmiyor kendine sığınan kuşu. Rüzgar değse düşecek gibisin, herkes iki dağı aşabilirsin zannediyor!" Ne denli kırdığının dahi farkında olmadan tüm selleri üzerime savuruyordu. Ruhu karamsar bir rüzgarda çöllerde savrulmuş gibi dokundu. "Ben sadece seni görmek..." Tam cümlemi bitireceğim sırada öfkesi yüzünde daha fazla hissedilmeye başladı. "Bana bak, Liva!" Tam karşımda dikilmiş buz mavisi gözlerini irislerime saptamıştı. "Sen ve ben diye bir şey yok!" durdu ve gözlerindeki irisleri koyu gölgelerinde kayboldu. ... "Herakleitos der ki! Karakter insanın kaderidir!" Ardından bana döndü. "Sezgi, aklın tekeridir! Bazen kadınlar sezgilerinde fazla duygusal davranabilir!" Söyledikleriyle bakışlarım koyu irislerine dokundu. "Sevgi affetmez! Sevgi yıpratır." diyebildim. ... "Vuslat" gözüyle bakarsan "Yâr" "Hasret" gözüyle bakarsan "Yara" ...