အဲ့ဒီမြောင်မျိုးနွယ်က ကောင်လေးပြောတာကတော့ သူက မပြုစားတတ်ပါဘူးတဲ့။ ညတိုင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပိုးကောင်တွေကကိုက်နေကြတဲ့အတိုင်း ဟိုလှည့်ဒီလှည့်နဲ့အိပ်​ပျက်ညတွေမှာ ငါဝန်မခံချင်ပဲဝန်ခံရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါအဲ့ဒီရုပ်ချောပြီး မိုက်တဲ့ မြောင်တိုင်းရင်းသားလေး ရှန်ကျန့်ချင်းကို ချစ်မိနေပြီထင်တယ်။ ....ကံဆိုးခြင်းတွေက အဲဒီတစ်ကိုယ်တည်းမောင်းလာတဲ့ခရီးကနေစတာပါပဲ။မြောင်ရွာရဲ့ စည်ကားလှတဲ့ လူအုပ်ထဲမှာ နက်ပြာရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ဖြတ်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုဖြတ်ခနဲတွေ့လိုက်တယ်။ အဲဒါက ငါရှန်ကျန့်ချင်းကို ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာပဲ။ Autor: 荷煜

Chapter (46) to End ❤️ Chapter (1) to Chapter (45) ထိ စာတွေ အကုန် Wattpad account ပျက်တဲ့ အထဲ ပါသွားလို့ မရှိတော့ဘူး။ အဲတာလေး တစ်ခုတော့ နားလည်ပေးကြပါနော်😢😭😭 ထပ်ပြန်ဖို့က လုံးဝ အချိန်မပေးနိုင်တော့လို့ပါ။ အကောင့်ပျက်သွားရင် Wattpad မှာ တင်ဖို့ မသေချာတော့လို့ telegram channel လေးကို join ပေးထားကြပါနော်❤️

လူပေလူလွင့် x ပွင့်လင်းတဲ့တိုးဆန်သော ယောက်ျား။ Gong က လိုက်ရခက်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ဦးပါ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လက်လှမ်းပြီး အပိုင်ဖမ်းဆုပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်။ မင်း မြေမြှုပ်မိုင်းပေါ် ခြေချမိသွားပြီဆိုရင် (ဥပစာစကား) ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့က မင်းတာဝန်ပဲ။ Just translation, not my own. All the credits go to original author and English translator.

"ကိုယ်တို့ရဲ့ အလောင်းအစားက အကျုံးဝင်သေးရဲ့လား" . . "ဆိုတော့ .. ကိုယ်နိုင်သွားလား" "ခင်ဗျားက အနိုင်အရှုံးကို သိပ်ဂရုစိုက်နေတယ်ပေါ့လေ" "ဒီလောင်းကစားမှာတော့ အင်း .. အဟုတ်ပဲ" "ဂုဏ်ပြုပါတယ် ခင်ဗျားနိုင်တယ်"