Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Lin gözlerini kana bulanmış bir toprağın üzerinde açmıştır. Geçmişi yoktur. Hafızasını kaybetmiştir. Adını hatırlatacak bir anı, ardına dönüp bakmasını sağlayacak tek bir iz bile kalmamıştır. Bildiği tek bir şey vardır: Bu diyara bir sebeple gelmiştir. Acıların Hükümdarı Euria Vaseva karanlığını bütün diyara yaymak için ordularını yürütürken, Lin kendisini yalnızca bir savaşın değil, kaderin tam ortasında bulur. Çünkü ona artık ismiyle değil, bir unvanla seslenilmektedir. Diyarların Yazarı. Hafızası parçalanmış, hakikati sislerin ardına gömülmüş ve kudretinin sınırları kendisine bile yabancı olan Lin, bir yandan kim olduğunu hatırlamaya, bir yandan da omuzlarına yüklenen kaderin altında ezilmemeye çalışır. İmparatorluk mu ayakta kalacaktır, yoksa Acıların Hükümdarı Euria Vaseva tüm diyarı mı fethedecektir? Yaklaşan savaşta mesele sadece kimin hayatta kalacağı değildir. Mesele, hikâyenin sonunu kimin yazacağıdır.

Hogwarts'ın koridorlarında bazı isimler fısıltıyla anılır. Celestine Black ise genelde hiç anılmaz. Yıllarca yetim büyümüş, kimseye tam olarak ait hissedememiştir. İnsanlar ya ondan kaçınır ya da onu görmezden gelir. Sanki varlığı, taşıdığı soyadı kadar ağırdır. Celestine yalnızlığa,sessizliğe ve kendi kendine yetmeye alışmıştır. Her şey 3. yılda Harry Potter, Hermione Granger ve Ron Weasley ile tanıştığında değişir. Altın Üçlü'nün yanındayken o yalnızlık duygusu kaybolur. Ve yerini bir aidiyet hissi alır. Celestine'nin arkadaşlarını koruma içgüdüsü artar ve maceralara alışır duruma gelir.Kendi cesaretini, kendi ışığını onların yanında keşfeder. Fakat geçmişin gölgesi hâlâ peşindedir. Ve o gölgenin içinde bir isim vardır: Draco Malfoy. Draco Malfoy, Celestine'ye yıllarca zorbalık yapmıştır ve onunla dalga geçmiştir. Fakat yıllar geçtikçe Celestine artık bu durumu alışır ve zorbalıkları yada arkasından söylenen lafları umursamaz hale gelir. Ama 3.yılda Celestine daha çok Draco Malfoy'un dikkatini çeker. Başlangıçta aralarındaki her şey keskin ve soğuktur. Sözler sivri, bakışlar meydan okuyucudur. Yıllar süren bu düşmanlık bir süre sonra aşka dönüşür. Celestine bunu hemen anlamaz. Çünkü aşk, onun dünyasında en son beklenen şeydir. Hele ki Draco Malfoy'dan...

"Yani, gençliğinde Sirius sana aşıkken, sen babama mı aşıktın?" Diye sormuştu Harry şaşırmıştı ve bunu beklemediği aşikardı. "Evet, ama o zamanlara geri dönebilseydim eğer, bunu değiştirir ve Sirius'a aşık olurdum"

"Acaba burada dev mürekkep balıkları var mıdır?" Laura çok alakasız bir soru sormuştu. "Yüzme biliyor musun?" "Hem de alasını ama niye sordun ki ne alaka-" Sirius Laura'yı itti.

Ölüm yiyen dövmesini almak için görevi yapacaklar mı? "Hep aydınlığım olarak kalır mısın Adel?" "..."

Aşk ölüm kadar güçlüdür, hatta bazen ölümden de güçlüdür. 𝙺𝚘𝚍 𝚊𝚍ı: 𝙿𝙴𝙽𝚄𝙼𝙱𝚁𝙰 •FanfictionsTR "Aklımızda Kalanlar" okuma listesinde🫶🏻• •Wrt, bbulutlaratutsak• •Sirius Black FF• •Can&AU• •2023•

Bir zamanlar yalnızca gençtiler; karanlıkta parlamayı öğrenmiş, büyülerini tutkularıyla zehirlemiş iki yıldız. Kalpleri birbirine çarptığında gökyüzü çatladı, gururları ateşi körükledi, aşklarıysa hem bir kutsama hem bir lanet oldu. Sevmek, yok etmekle aynı şeydi onlar için; dokundukları her şey biraz daha yanıyordu. Sonunda geriye kalan, sönmüş bir göğün altında savrulan kül, gecenin içinde hâlâ titreyen yankılar ve affetmeyen bir hafızaydı. Unutmak bir lütuf olabilirdi belki, ama onlara hiç bahşedilmemişti. Çünkü bazı aşklar ölmezdi-yalnızca çürürdü. Ve onlar, birbirlerini fazlasıyla iyi hatırlayarak, bu çürümüş sonsuzluğun içinde yaşamaya mahkûm kalmışlardı. _ _ _ 🥇 #siriusblack - 22.12.25 🥇 #marauders - 31.12.25

Eleven yerine keşke yaşına uygun biri olsaydı da aşk yaşasalardı diye hiç düşündün mü? Ben düşündüm. Utanmadım bir de yazdım. (Vecna değil 001 üzerinde çalıştım. 004 numara Brenner'ın en kıymet verdiği denek ve hikaye Eleven'ın var olmadığı bir Stranger Things evreninde geçiyor.) DEVAM KITABI GELDI