Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

0562****: kopyam işe yaradı mı kardelen: sen kimsin 0562****: bu vefasızlığın kaçıncı seviyesi? 0562****: hani matamatik dersinden kalma diye yardım ettim bu sabah? kardelen: yanlış hatırlamıyorsam kağıdı sınavda bir anda benden alıp çözdün kanayan kalpler; acı vermez, öldürür. kırık kalp serisi birinci kitaptır.

Arkadaşına yardım etmek isterken yanlış numaraya mesaj atan Alara. Arda: Ben Arda değilim. Siz: Ne? Arda: Öyle işte Arda değilim. Siz: Kimsin lan o zaman? Arda: Aras. Arda: Aras ve Arda ikizlerinden Aras olanıyım. Siz: Arda'ya aşk ilanı yapmak istemişsin ama Arda: Senin mesajın hedefi şaşmış. Siz: Siktir. Görüldü | Bu kişiyi engellediniz. Engeli kaldırmak için dokunun. |

"Doruk..." dedim, sesim çatallı ve teslimiyet dolu bir yalvarış gibi çıkmıştı. Başını boynumdan biraz geri çekip, loş ışıkta gözlerimin içine baktı. Gözbebekleri artık zifiri karanlıktı; içindeki o alev, beni tamamen yutmaya hazırdı. "Kontrolü tamamen kaybetmekten korkuyorsun," diye fısıldadı, sesi bu kez çok daha boğuk, neredeyse bir tehdit gibiydi. "Durayım mı?" diye sorduğunda sesi, bir bıçak sırtı kadar keskin ve bir o kadar da acımasızdı. Gözlerinin içine baktım; orada en ufak bir duraksama emaresi yoktu, sadece benim dudaklarımdan çıkacak olan o tek kelimeyi, o teslimiyet beyanını bekleyen, avını köşeye sıkıştırmış bir yırtıcının sabrı vardı. "Hayır," diye fısıldadım. Sesim, kendi irademle değil, içimdeki o körüklenmiş arzunun kontrolünde dökülmüştü. Aramızdaki bağ koptu sanıyorduk ama bir tartışma, yılların tozunu silip atmaya yetmişti. Belki de bu fırtına bizi tekrar geri birbirimize döndürmek için kopuyordu.

❝Dört hafta sadece.❞ ජ Lina, hayatında ilk kez bir stadyuma adım attığında kalabalığın çığlıklarından çok, kalbinin fısıltılarını duydu. Galatasaray-Fenerbahçe derbisinde tansiyon sahada yükselirken, tribünde genç bir kız kayboldu. Kalabalığın ortasında yalnız kalan Lina'yı bulan kişi, takımın genç yıldızı Koral oldu. O gece sadece skor tabelası değişmedi. Bir telefon, bir arabayla yapılan yardım, birkaç kelime ve sonra sessizlik... Ama o sessizlik, ikisinin kaderini değiştirdi. Koral'ın göz kamaştıran sahası, Lina'nın kaybolduğu tribünlerde hayat buldu. Lina'nın kalbi, Koral'ın dokunmaya çekindiği en derin yerlerde kendine bir yer buldu. Ve belki de bazı maçlar, sadece sahada kazanılmazdı. Aşk, bazen bir derbinin ortasında başlar. Ve bazen bir telefonun unutulması, tüm hayatı arama sebebine dönüşür. ජ SONSUZ İHTİMALLER EVRENİ, birinci kitaptır.

"Yanlışlık falan yok." Bir elini başımın hemen yanından koltuğa bastırıp yüzüme eğildi. "Sen benim karımsın." Lila, nikâh tarihi aldığı patronunun zaten evli olduğunu öğrendiğinde takipçilerine anlatacağı eğlenceli bir hikâye bulduğundan emindi çünkü patronuyla evlenen kadının kendisi olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu.

alin: üç gündür sadece numaranı yazdığın bir kutuyu kapıma koyma amacın ne alin: eğer buna bir gün daha devam edersen polise gideceğim alin: bu seni ilk ve son uyarışım

merihdenizsarioglu: şu tiktok'a attığın videoyu gördüm merihdenizsarioglu: arkadaşlarınla olan merihdenizsarioglu: ellerinizi açmışsınız dua eder gibi merihdenizsarioglu: her kızın ihtiyacı mı ne varmış bigboya merihdenizsarioglu: sanırım sen artık buldun - 26.12.23, #bigboy (1)

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...