Dokunmanın öldürdüğü bir bedende, sevmek aklın ilk ve son hatasıdır. ||angst||

"Gözlerine bakarak içime çekeceğim dumanı. Çakmağımı geri ver sevgilim."

Onlar birbirlerini sevmeyi değil, birbirlerinde kaybolmayı seçtiler. Yalanlar, öfke, tutku ve bağımlılık... Her şey zehir kadar yakıcıydı. Ama bazen en zehirli aşklar bile, en saf sevgiye dönüşebilir. Çünkü bazı sonlar, başlangıçtan çok daha güzeldir.

"Biliyorum, bana yaklaşma diyorsun... ama olmuyor. Gecem sensiz eksik, günüm sensiz yarım. Yalan söylüyorsam da inanma... çünkü seviyorum seni, hem de en çok canımı yakan yerinle birlikte. İzin ver, sarayım. Ömrümün en güzel yanını, senin en acı yerine sarmak istiyorum."

Güneşin altında başlayan, dalgaların ritmiyle yükselen ve yazın büyüsüyle kalplerde yankılanan bir hikâye... Sunoo, yıllar sonra döndüğü sahil kasabasında kendini beklenmedik bir melodinin ve gizemli bir gencin arasında bulur. Niki'nin gitarından çıkan şarkılar, sadece müzik değil; aynı zamanda yeni bir başlangıcın, saklı kalan duyguların ve yavaş yavaş yeşeren bir aşkın habercisidir. Bir yaz, iki yabancı, sonsuz olasılıklar...

Bir bakışına veya sesine değildi muhtaçlığım. Kelimelerin gerekti bana. Görmeden, duymadan tanıştım seninle. Cümlelerinde buldum kendimi. Ve hiç bir tanışma birini böyle bağlayamazdı yabancı birine. Sözcüklerinle sarmala istedim bir ömür boyu beni. Kalıp kalmayacağını bile bilmeden kendimi ellerine verdim. Karanlıkta başlayan hikayemizi gecemizde sürdürüyoruz. Kalacak mısın benimle uyumadan önce? Beni sevecek misin, gecem?

"Gözyaşlarınız diyorum dedektif, en acılı ölüm... Beni ellerinle değil gözyaşlarınla öldürüyorsun Yang Jungwon."