"En derin korkularını sakladığını sanırsın. Oysa sırların, sen sustuğunu sandıkça daha da yüksek sesle fısıldar." Boş bir kutuya atılan itiraflar başta sadece şakaydı. İlk ceset bulunana kadar. Madeline, duyguların insanı zayıflattığına inanarak tüm korkularını saklayabileceğini sanıyordu. Ta ki bir seri katilin gölgesi hayatına düşene kadar. Katil, kurbanlarını seçmiyor. Onları tanıyor. Ve biri Madeline'ı izliyor.