Mâzileri biraz karışık olan mahallenin iki delikanlısı Cengiz ve Atakul tekrar karşılaşınca ortalık ufaktan karışır. Texting, düzyazı karışık.

Okyanus gibi koyu ve sonsuz görünen gözlerine bakarak bugüne dek çektiği tüm acıları almak ve bir daha bulamayacağı bir yere hapsetmek istiyordum. Sanki bunu anlamışcasına minnetle yüzüme baktı. Geçmişin yalnızca kafamızda olduğunu, geleceğin ise avuçlarımızın içinde olduğunu biliyordum. Geçmiş , sona eren bir hikayeydi ve bunu fark ettiğimiz anda üzerimizde bir gücü kalmıyordu. Acıtmıştı, canımızı yakmıştı ve bizi değersizleştirmişti. Ama şu anın bir hediye olduğunu biliyordum. Şu an bulunduğum yerde geçmişin bir önemi yoktu. Geleceğin de öyle. İçerisinde bulunduğum saniyeden, dakikadan o kadar memnundum ki, yarın kıyametin kopacağını biliyor olsam, sığındığım tek şey bu anın güzelliği olurdu. // You really know how to make me cry when you give me those ocean eyes//

Erkin hırslı bir avukattı fakat kendisine bir türlü rahat vermeyen 'saygıdeğer iş adamı' imajından epey uzak mafyatik Çağlar'la başı fena halde dertteydi.

Her şey yeni mezun bir hukuk öğrencisinin ülkenin başkanını vuran azılı bir katilin davasını çözmek istemesiyle başlar... +18, cinsellik, argo ve olumsuz davranışlar vardır. İki erkeğin ilişkisini konu almaktadır.

Yaman Karer, küçük yaşta arkadaşlarıyla oynamak için geldiği Silopi'nin bir köyünden sabaha karşı kaçırılıp, yıllarını geçirmek üzere o dağa hapsedilir. Askeri bir kurgudur.

Çünkü insan evinin yolunu kaybetmez. 06.02.19 - 27.04.20

[tamamlandı] Yarım olan bendim, huzuru veremeyeceğini düşünen oydu. . "Bu zamana kadar hep ayağa kalkmaya ihtiyaç duyduğumu hissederdim şimdi ise..." Şaşkınlıkla başımı kaldırdığımda göz göze geldik. "İhtiyacım olan senmişsin aslında." . Boran yıllardır engeliyle başa çıkmaya çalışırken hayatını derinden sarsacak haber ile onu bekleyen evliliği nasıl karşılayacak? 'Eşcinsel konuludur.'

"Sen hep böyle cevap olarak başını mı sallarsın?!" Başımı salladım. Kaşları çatıldı, o güzel mavi gözlerini gözlerime dikti. "Gıcık mısın Aras?!" Bilmem anlamında başımı sallayınca sabır çekti. "Başın kopsun Aras!" Kaşlarım çatıldı. "Tövbe de!" Bensiz ne yapar sonra? Canımı koşulsuz vereceğim o güzel gülümsemesini sundu bana. "Tövbe!" Dediğinde güldüm kısıkça. Güzel gözlüm... •Kitabımda reklam yorumu istemiyorum! Yapanları siliyorum ve engelliyorum!•