aynrdq
- Reads 743,096
- Votes 24,505
- Parts 43
Akça, dünyaya olan güvenini çoktan yitirmiş bir kız.
Kartal ise geçmişin gölgesinde ruhu kabuk bağlamış bir adamdı.
İkisinin yolu bir yolun ortasında kesişti; o yol, onların başlangıcı oldu.
•••
"Bir daha yüksek sesle konuşmak yok, tamam mı?" Sesinde, normalde ona hiç ait olmayan yumuşak bir tını vardı. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum.
"Niye ki?" demeden edemedim. Merak ediyordum; benim ondaki yerim neresiydi?
"Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça."
"Niye?" dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama o, soruma sakince cevap verdi.
"Senin sesini duymam gerekiyor."
"Niye?"
Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi.
"Çünkü sesin bana huzur veriyor."