lunessa_
"Adı Bahar baba. " dedi Mahir.
"Yüreğimi bahar bahçe yapan, içime çiçek açtıran Bahar."
Herkese, her şeye karşı güvenini yitirmiş masum bir kadın...
Kalbi kırık olduğu kadar da; sanki içindeki bütün ışık birer birer söndürülmüş. İnsanların sesinden bile yorulan, en çok da "güven" denilince korkan bir kadın...
Bir yanda sevdası, diğer yanda içinde sakladığı ağır bir sırla yaşayan bir adam...
Konuşsa sevdiğini kaybedecek, sussa kendi vicdanında boğulacak kadar çaresiz bir adam.
Peki iki yaralı ruh, birbirine gerçekten şifa olabilir miydi?
Yoksa kader onları, birbirinin en derin yarası olmak için mi aynı yola sürüklemişti?
Belki de bazı insanlar hayatımıza iyileştirmek için değil...
Canımızın en acıyan yerini bize göstermek için girerdi.
Şiddet +18 Sahneler, şiddet olacaktır.