!!! +18 "Geçmişin bana ait," dedi ve kulağıma yaklaşarak fısıldadı. "İstesen de beni unutamazsın." Geçmiş can yakar. Yıllar sonra karşılaştığında bile. Fakat madalyonun iki yüzü vardır. Her şey çok güzel olabilirdi; onu tekrar görmeseydim. Henüz gençliğinin baharındayken, sevdiği adam tarafından acımasızca dünyası başına yıkılan Eylül'ün ölmekten başka hiçbir planı yoktu. Gözünü kapatıp teslim olduğu adam olan Vaha, onu bir başına ve yüzüstü bırakıp gitti. Yaşadıkları anların hepsinin acı bir hatıraya gömüldüğünü dehşetle izledikten sonra ardı ardına darbe aldı. Annesinden, babasından, ağabeyinden... Bir zamanlar deli gibi sevdiği Vaha, tüm hayatını ellerinden çalmıştı. Uykusunda gördüğü dur durak bilmeyen kabuslarla, uyandığında umutsuzluğun beslediği ruhunu huzura kavuşturmaya kararlıydı. Ta ki dünyanın en kibar ve anlayışlı adamı olan Özgür'le tanışana dek... Eylül, uzun yıllarının ardından onu unuttuğunu sanıp yeni hayatının taslağını çizdikten sonra Vaha ile tekrar karşılaşır ve fitilin ucu ateşlenir. Çaresiz, umutsuz ve bir o kadar da yasak aşkın pençesine girmemek için birbirlerini mahvetmek pahasına ikisi de mücadele eder. Eylül'ün doğru sandığı yanlışları tokat gibi yüzüne çarparken, gerçekler onu dipsiz bir kuyuya atar. Fakat yazgının kesin çizgisinden çıkmak ne kadar mümkün olabilirdi ki?

"Bazı aşklar hata kabul etmez. Bazı hatalar asla affedilmez." *** "Atılmayan tokadım, alınmayan intikamım, geçmişte kapanmayan bir hesabım var. Geçmişimi kapatmadan geleceğime bakamam, seni hayatıma misafir edemem. Aşkı hak seni kendime helal göremem. Aşk benim hakkım diyebilmem için öncelikle hak etmem gerek." *** "Çilemi geçmişim içinde doldururken, hayatım sana doğru fark etmeden akıyormuş." ***UgurluAY***

KALABALIKLAR İÇİNDE YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN; AMA RUHU... YALNIZDIR.

"Buzun altında can çekişirken bulmuştu beni şifam; dudaklarıma yaşam nefesi vermişti." Terk edilerek büyüyen çocuklar, büyür... ama iyileşmez. Aybike de ruhunda hâlâ yaralı bir çocuk taşıyanlardan biridir. Duygularını dondurarak hayatta kalmayı seçmiş, buzun üzerinde kayarken acılarını susturduğunu sanmıştır. Ta ki buz kırılıp, ölümün soğuk karanlığına düşene kadar... Onu sudan çıkaran, uzaktan izleyen bir yabancıdır. Kesilen nefesine nefes olan bu adam, Aybike'nin yalnızca hayatını değil, kaderini de değiştirir. Ancak bu kurtuluş, geçmişin kanlı ve acımasız gerçekleriyle sınanacaktır. Gerçekler buzdan bir hançer gibi yeni yaralar açarken, iki yaralı ruh kendilerini aşkın lav denizlerinde bulur. Bu hikâye; soğuğun, ateşle; ölümün, aşkla; yaraların, gerçeğin en acı yüzüyle çarpışma hikâyesidir. (Son düzenlenme: 2026) (Devam ediyor) (İlk yayım: 30.07.2015 ) Tüm Hakları Saklıdır*

"Nefret aşka en yakın duygudur derler. İste bu yüzden geç anladım sende kendimi kaybettiğimi." Zoraki bir evlilik. Aşka yolculuk. Not= Bazı sorunlardan dolayı ilk 3 bölümünü yayınladığım hikayeyi silmiştim. Ama artık buradayım?

Bir kız hep zorbalı uğrarken patlarsa ne olur? İntikam almak için mafya babasından yardım isterse ve herkesin korktuğu bir dövüşçüye dönüşürse ne olur? İşte bu Yalnız Karanlık lakabını alan kızın intikam hikayesi. Acaba intikam alırken karşısına aşk çıkarsa ne olur? İşte bunu hep birlikte öğreneceğiz.

Bugun tarifi olmayan bir heyecan var içimde .hayallerimin gerçekleşeceği gun kendimi anlatmamistim dimi .Ben melek 19yasindayim doğuma büyüme Agriliyim bugun nalzican can yoldaşımla unuvirste sonuclarimiz açıklanacak. Hemen erkenden uyuandim. Annem herzamki gibi erken kalkmıştı.Ailemle kahvalti yapıp bir pantolan tunik pembe Şalimi takip evden çıktım. Nazlicanla dışarda buluşacaktır niye nazlicanlara gitmiyip dışarda buluştunuz diyecekseniz ben nazlinin ailesiyle kavgaliyim ondan dışarda buluşmak daha uygun berber bir kafeye girip tableti actim sonuçları bekledik cok ağır işliyordu biz mardine gitmeyi cok istiyorduk .Beraber mimarlık okuyacaz nazliyla lise 1 den beri arkdasiz benim hic kiz kardeşim yok nazliyi kiz kardesim gibi seviyorum onunla hep hayal kurardik ayni üniversite ayni meslek bugun o günü bekliyoz garson yanimza geldi ben bir meyve suyu nazlida kahve istedi istediklerimiz gelene kadar sinav sonuçları açıklandı ve şuan içimde tarif edilmiyeck kadar guzel duygular var

[Tamamlandı] Oğullarının başlarına açtığı sorunlardan sıkılan ebeveynleri, çareyi evlendirmekte bulurlar. 🌈 Herkesin eşit haklara sahip olduğu bir dünyada geçmektedir.

''Taksi şoförlüğünden, şirket CEO'luğuna uzanan bir hayat...'' - Selim babasını çok küçük yaşta kaybettiğini sanıyordu... Bir gün evine gelen takım elbiseli iki adam sayesinde öldüğünü sandığı babasının iki gün öncesine kadar yaşadığını öğrendi. Daha bunun şokunu atlatamadan babasının Türkiye'nin sayılı zenginlerinden olduğunu ve tüm mal varlığının kendisine kaldığını öğrendi. Selim'in taksi şoförlüğü yaparak geçimini sağladığı hayatı bir anda ters düz olmuştu. Üstelik yeni hayatında fazlasıyla aç kurtlar vardı. Ya bu aç kurtlara yem olacaktı ya da onları yiyen aslan...

|. "Tamam... Gelelim asıl konumuza. Sen de görüyorsun Yekta. Ne sen,ne de ben mutlu değiliz! Neden bize bunu yapıyorsun? Artık bir evladımız var. Aramızda yaşananları ona yansıtmak istemiyorum,ama biz mutsuz oldukca onu nasıl mutlu yapacağız? Lütfen boşanmayı kabul et ve buevrakları imzala!" 'Demek karısının derdi buymuş' diye düşündü Yekta. Yine boşanma konusunu açmıştı. "Bizi sen mutsuz yapıyorsun Gülçin. Olanları büyütmesen mutlu bir aile ola biliriz! Sana kaç defa söyleyeceğim? Biz boşanmayacağız!" Yektanın sesini yükseltmesiyle Gülçinin gözü meyve bıçağına sataştı. Ani bir kararla bıçağı aldı ve sağ elinin bileğine dayadı. "Hey... Ne yapıyorsun?! Gülçin bırak şunu! Çocuk oyuncağı değil!" Gülçin gülerek kocasına baktı. Bu gülüşü acıdandı. Anlamıyordu... Kocası mutsuzluğunu,düşüncelerini,hislerini anlamıyordu. "Anlamıyorsun Yekta... Mutsuzum... İstemiyorum işte. Seni İ-S-T-E-M-İ-Y-O-R-U-M! NEFRET EDİYORUM SENDEN!" Yekta endişeli ve korku dolu gözlerle karïsını izliyordu. Ondan böyle bir hamle beklemiyordu. "Güzelim, bırak elindekini. Bak hall ede biliriz. Hadi önce bırak şu bıçağı!" Gülçin daha fazla gülmeye başladı. Hall ede bilirlermiş. Ede bilseydiler şimdi bu halde olmayacaklardı. "Öldürürüm kendimi Yekta! İnan yaparım! Kabul et işte!" "Bizim bir çocuğumuz var Gülçin. Hiç olmazsa onu düşün. Onun anneye ihtiyacı var." Yekta karısını nasıl ikna edeceyini bilmiyordu. Bıçağı ana damarının üstüne bastırıyordu. Daha da yaparsa sonu kötü olurdu. Yektanın gözleri dolmuştu bile. Karısı ne hale gelmişti. "Sen düşünüyorsun mu onu!? Onu mutlu ede bilmek için önce benim buna inanmam lazım,ama sen izin vermiyorsun! Kabul ediyor musun?" "Yapma,lütfen..." Gülçin Yektanın kabul etmediğini anladığında bıçağı daha da bastırdı. Kan görünmeye başladığında Yektaya son kez baktı. Yektaysa