Ayça yeni taşındığı evde yeni bir hayata başlayacağını düşünür. Ama ne geçmişi ne de aşkı peşini bırakmaz. Unutmaya çalıştıkları bir bir karşısına çıkar. Öldüğünü sandığı çocukluk aşkını yıllar sonra bulur.

Bu hikâye, geçmişin susturulmuş gerçekleriyle bugünün kırılgan bağları arasında sıkışıp kalan insanların hikâyesi. Sara, sevmenin bazen iyileştirmek değil, yaraları daha da görünür kılmak olduğunu öğrenirken; dostluk, aile ve sadakat kavramları her adımda yeniden sınanır. Bir kazanın ardında bırakılan suç, korunmak adına söylenen yalanlar ve sessiz kalmanın bedeli, herkesin hayatında geri dönülmez izler bırakır. Aşk burada masum değildir; güvenle kirlenmiş, vicdanla sınanmıştır. Kimi zaman bir bakış, kimi zaman yarım kalan bir cümle, yıllardır bastırılan gerçekleri su yüzüne çıkarır. Sara'nın yolu; kayıplarla, yüzleşmelerle ve affetmenin sandığından çok daha zor olduğu anlarla doludur. Bu hikâye, "doğru"nun kime göre doğru olduğunu sorgularken, insanın en çok sevdiklerini incitebileceğini fısıldar. Geçmişten kaçamayanların, susarak korumaya çalışanların ve gerçeği öğrenmenin bedelini ödemek zorunda kalanların hikâyesi bu. Çünkü bazen en büyük yara, bilerek susulan gerçektir.

İnsan hep unutmak isterdi; ne gülünç ki, unuttuğunda ise geçmişin tozlu anılarını ortaya çıkarmak için ruhunu ortaya koyardı.