Wattys 2019 Kazananı (Yeni Yetişkin) 🏆 [...] Bir kitapta okumuştum. Şöyle yazıyordu: "Boğazı dantel gibi süsleyen Kız Kulesi, her şeye tepeden bakan kibirli Galata'ya âşık oluyordu." Benim kalbim ise yıllar öncesinde aşka düşmüştü, o kibirli perdenin altında yatan masum Galata'nın ruhuna. Sadece onun haberi yoktu. Yayınlanmaya başladığı tarih: 1 Haziran 2018.

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

..

Romantizm

18 yaşında üniversiteye hazırlanan bir kız... Beren... Annesini hiç görmemiş, babasıyla yaşayan güçlü bir kız, her ne kadar kendini güçlü görmese bile. O, bir inşaat işçisinin kızı. Hayatında, arkadaş olarak sadece Müge var. Ama bu durum Beren'in, Ankara da ünlü olan Mertoğlu Kolejine gitmesiyle değişir. Orada bir sürü arkadaşlar edinir. Işıl, Hakan, Savaş, Serenay ve... Okan. Mertoğlu Kolejinin sahibi, Bora Mertoğlu... Burslulardan nefret ediyor. bursluları okulunda bulundurmayan Bora, acaba Beren'i okulundan gönderebilecek mi? Onun tabiriyle, Amele kızını. Belki de nefret ettiği o kızda farklı bir şey görecek ve hiç olmaz dediği şey kaderine yazılacak. Beren, acaba ilk öpücüğünü onu koruyan Okan'a mı verecek, yoksa ona türlü eziyetler ederek okulundan atmaya çalışan Bora'ya mı? Bu bir Amele Kızı hikayesi...

Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

(tamamlandı.) Elis: Artık söylemem gerektiğini düşündüm.(20.13) Elis: Daha fazla saklayamayacağım çünkü.(20.14) Elis: Kutay (20.14) Elis: Seni seviyorum. Hem de her şeyden çok. (20.14) Elis: Peki sen, (20.15) Elis: Beni Romeo'nun Juilet'i sevdiği kadar sevebilir misin?(20.15) Elis0: Bir dakika...(20.20) Elis: Bu numara...(20.20) Elis: Ben yanlış numaraya mı mesaj attım?! (20.20) 0536******: Aynen öyle yaptın güzelim. (20.20)

21. yüzyılın en deli dolu çarlarından biri olan, zamanının büyük kısmını sanal ortamda geçiren, gündüzü gecesi, aklı fikri, derdi imanı, sağı solu kim ne yapıyor olan, anı anda yaşamayı seven, kendine güveniyle tam bir dünya markası olan Ahsen Naz, bir gece can sıkıntısına sosyal medya bağımlısı olarak bir sayfada gördüğü deneyi kendi hayatına aktarır. Deney oldukça basittir: Birisine kendi telefon numaranızdan cesaret göstererek, yani fake hesaplardan ya da Instagram'dan değil, mesaj atmak. Ahsen'de, cesaret hapı yutmuş kadar çok cesaret olduğuna göre de bunu anında kafasından 11 haneyi sallayarak yapar. Aslında bu sallama işi de kendi telefon numarasının sadece son rakamını değiştirmesinden, yerine uğurlu rakamını yazmasından ibarettir. Karşısına çıkan kişi ise hiç beklemediği biri olur. Bir Mafya. Not : Çerezlik bir hikayedir. Gülmek, eğlenmek için, klişe olmamak için, kafa dağıtmak için okunması rica olunur. Muck :* 21.11.2021 14.01.2023

Siz: 88-67-114 Siz: Buyur Sevgi teyze Siz: Öve öve bitiremediğin vücut ölçülerim. Siz: Umarım elbise cumartesi gününe kadar yetişir Yoksa yeni bir elbise bulana kadar kendimi parçalarım. Siz: Elbise olduktan sonra bana yazman yeterli, Adresi atayım. 0541*: İyi numaraydı, Az kalsın ikna oluyordum. 0541*: Ama ben böyle numaraları yemem. 0541*: Bir daha beni bu ölçü saçmalıklarıyla rahatsız ederseniz, Engelleyeceğim Haberiniz Olsun.

Yanlış bir numaradan doğan biraz alevli, biraz tatlı, birazda mizah dolu bir aşk... ****************************************************** Müzik bitmişti, biz hâlâ birbirimize aşkla bakıyorduk. Devam ediyordu bizim için melodi, devam ediyordu bizim için tüm sözler; dans ediyordu notalar, dans ediyordu ayışığında kahverengi gözlerimizi süsleyen yıldızlar. Titrek bir nefes verdik ikimizde, uzunca bir süre birbirimize baktık. Sanki uzun yıllar boyunca birbirini görmeyen iki sevgiliydik. Buyduk biz. Ne kadar yanyana dursak da yine de özlerdik birbirimizi, kalbimizi, gözlerimizi... Hiç kimse bakamazdı bize bizim gibi. Anlayamazdı kimse, birbirimiz için atan kalplerimizin sözlerini. Ben o'ydum, o bendi. Birdik biz, farklı bedenlerde atan tek bir kalptik. Tek nefes, tek dudak, tek söz, tek beden, tek kalp. Korkmaya, kaçmaya dair bir şey aradım kalbimde. Ama yoktu... Sadece güven vardı, sevgi vardı, aşk vardı. Korkmuyordum, eşim olacak bu adamdan da yeni hayatıma atılmaktan da korkmuyordum. Bana elini uzattı, gözlerinin içine bakmaya devam etmek istedim, uzandım eline. Sıkıca tuttu beni, bırakmadı sonsuza değin. Başparmağı usulca elimin üzerini okşarken alnımda dudaklarını hissederek gözlerimi yumdum. "Hazır mısın birtanem?" Gözlerimi açarak ona baktım. Dudaklarımı bir gülümseme kaplarken uzanabildiğim kadarıyla minikçe boynundan öptüm. "...Hazırım sevgilim."