Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Yüzümdeki kar maskesinden dolayı görmeyeceğini bilsem de tek kaşımı kaldırdım. "Niye beni kaybetmek istemiyormuşsun? Yoksa elinde şantaj yapıp kullanabileceğin kimse kalmadı mı?" Cümlemi bitirir bitirmez kafamı araba camından çıkarıp arkamızdaki polis arabasına bir el daha ateş ettim. "Ne kadar dramatiksin. Ama aynı zamanda ironik." Mermilerimin bitmesiyle tekrar arabanın içine girdim. Torpido gözünü açıp içinden mermileri aldım. Hızlıca şarjörü değiştirirken laf yetiştirmeyi de ihmal etmiyordum. "İroni yapmayı severim. Sen de sorulardan kaçmayı seversin galiba? Sorduğum soruya cevap vermediğin ilk an değil bu." Şarjörü yenilediğimde tekrar kafamı çıkarıp ateş etmeye devam ettim. "Seni kaybetmek istemiyorum." Direksiyonu aniden sağa kırmasıyla dengemi kaybedip geri koltuğa yapıştım. Sinirle kafamı ona çevirdim. Yüzündeki kar maskesine rağmen içinde bulunduğumuz şu durumdan fazlasıyla eğlendiğini hissedebiliyordum. "Çünkü iyi bir müzik bulmak hiç de kolay değil dedektif." | Kitapta şarkı sözlerine yer verilmiştir! |

Hayat bazen adil değildir. Dost bildiklerimiz, sırf kıskançlık ya da yanlış anlaşılmalar yüzünden bize ihanet edebilir. İlay, yıllardır güvendiği arkadaşının ihanetiyle sarsıldığında, hem kalbini hem de hayatını yeniden toparlamaya çalışmak zorunda kalır. Ancak tam da en karanlık anında, beklenmedik bir tanıdık hayatına girer ve onun için yeni bir başlangıcın kapısını aralar. İlay dostluk, ihanet, aşk ve büyüme hikâyesini samimi bir dille anlatan, gençlerin hayatındaki iniş çıkışları ve duygusal çatışmaları içtenlikle işleyen bir hikayedir. İlay'la birlikte gülmeye, üzülmeye ve kalbinin sesini dinlemeye hazır

O Seden idi. Laçin Seden Kırmız. 16 yaşında baskıcı ailesinin kurallarından bunalmış bir kızdı o. Biraz agresif ama çokça iyi yürekliydi. Ailesinin tabiri caizse hayırsız evladıydı. Yani en azından ailesi onu öyle görüyordu. Bilinenin aksine salak değildi, sadece tembeldi. Kitap yüzü açmayan, tek derdi müzik ve kediler olan bir kızdı. E bir de çok sevdiği dans vardı tabii, hayatının tam merkezinde. Laçin giyimine kadar karışan, bunaltan, onu boğan bir ailede yetişmişti. Üzerindeki baskı yüzünden hayatı boyunca asla rahat bir nefes alamamıştı. Yaptığı makyaja kadar laf yiyen Laçin için tek kaçış yolu o müzik seçmelerini kazanabilmekti. Ama ya işler istediği gibi gitmezse? Ama ya ortaya bir aile çıkarsa? Ama ya gerçek sandığı ailesinin aslında gerçek olmadığını, daha önce hiç görmediği biyolojik ailesinden öğrenirse ne olur? Bu aile Seden için ya bir felaket ya da bir kurtuluş yolu olacaktı. Kader önüne hangisini koyacaktı? O Laçin'di. O Seden'di. O aslında 'Kırmız' değil bir 'Yalazan' idi. Peki Seden, yıllar sonra değişen bu soyadı kabul edebilecek miydi? *karıştırılan bebekler klasiğinden bir tık farklısı*