Aren ailesiyle mutlu bir hayat yaşarken birden bire gerçek ailesinin başka bir aile olduğunu öğrenir! Yıllardır beraber yaşadığı ailesinin minik bebeği olan Aren, gerçek ailesi ile nasıl anlaşacaktır? Narin ve kırılgan olan Aren'in kalp hastalığı hayatını yeterince zorlaştırırken birde gerçek ailesi ile hayatı yeterince zorlaşacaktır! Üstelik gerçek ailesi, kendi ailesi ile görüşmesine bile izin vermezken!

Babasını yeni bulan Eklimya'nın yeni hayatı

Akça, yalnız kalmayı seven, arkadaşları ile vakit geçirmeyi seven sessiz bir kızdı. Hayatı; arkadaşları, küçük alışkanlıkları ve fazla kurcalanmayan sınırları olan sıradan bir düzende akıyordu. Ta ki ailesinin kendisini istemediği bir evliliğe zorlayıp her şeyi yerinden edene kadar.. Evden ayrılmak bir tercih değildi. Mecburiyetiydi. Gidecek başka yeri yoktu ama evde duramazdı. O an kendisine bilinmeyen numaradan gelen mesaj bir çok şeyi değiştirecekti. Mesaj, yıllar önce evi terk edip giden abisine aitti. Ağabeyinin çağrısıyla kendini bilmediği bir şehirde, bilmediği bir hayatın içinde buldu. Gideceği şehirde kurallar açıkça söylenmezdi. İnsanlar fazla soru sormaz, her şeyin bir bedeli olduğunu bilirdi. Ağabeyinin dâhil olduğu düzen, onun sandığından daha derin ve daha karanlıktı. Akça, bu yeni dünyanın ortasında kendi yerini bulmaya çalışırken DARSE ile tanıştı. Bir mahalle gibi görünen, ama çıkışsız bir düzene dönüşen bu yerde herkes bir gün gideceğini düşünür, kimse gerçekten gitmezdi. Burada kalmak kolaydı. Çıkmayı istemek ise tehlikeli. Akça'nın önünde tek bir soru vardı: Bu sistemin içinde kaybolmadan yaşamayı mı öğrenecekti, yoksa bedelini ödemeyi göze alıp direnmeyi mi? DARSE, kaçışın mümkün göründüğü ama kurtuluşun olmadığı bir yerde, insanın ne kadar daralabileceğini anlatan bir hikâye. . . Tiktok hesabı: Darse_official

➥ Bir yanda sessizliğini renklerle tuvale hapseden bir kız, diğer yanda o sessizliğin içindeki çığlığı duymaya kararlı bir adam. Bazen en gürültülü itiraflar, hiç konuşmadan yapılır. "Senin sesini duyamıyorum ben Utkan, görebiliyorum." [acquaintance to friends, friends to lover] 🎯slowburn 🎯 yarı texting

Lizge Sancaktar; 5 yaşındayken çocukluk arkadaşının üvey babası tarafından kaçırılıp 2 yıl boyunca tutsak edilir. 2 yılın ardından özgürlüğüne sokaklarda kavuşan Lizge'nin ne adı, ne soyadı... Ne de kendisi artık eskisi gibi değildir. ~ "İsmin ne senin?" dedi kadın, gözlerini gözlerimden çekmeden. "İz." dedim tek bir solukta. İsmim gibiydi hayatım. Herkesin hayatında ufakta olsa iz bırakabilecek bir hikayeye sahiptim. "İz." dedi kadın ismini telaffuz ederek. Bir adım öne çıktı ve bana yaklaşarak tebessüm etti buruk bir şekilde. Gözlerinde ki acımayı gördüm. Bana kızsınlar, bağırsınlar, aşağılasınlar istiyordum. Acımak, derimin altına iğne batırılması gibi bir histi. Canımı yakıyordu... ~

"Yanisi şu demek oluyor İlhami Bey," dedi hemen karşımda sonuçlara bakan doktor. Elimdeki telefonu sıkı sıkıya tutarken nefes dahi almadan dinliyordum karşımdaki adamı. Elindeki kağıtlardan başını kaldırıp sıkıntıyla iç çekti. "Her şey tahmin ettiğiniz gibi. Afitap sizin biyolojik kızınız değil." Beklediğim kelimeler doktorun dudaklarından tek tek dökülürken yutkundum. Başka ne yapabilirdim ki o an? Ne bir gözyaşı aktı gözlerimden ne de şok dolu bir nida çıktı dudaklarımdan; dediği gibi, her şey tahmin edilebilirdi. Başımı eğebildim sadece. Sanki yanlış bir şey yapmışım gibi tekrar tekrar yutkundum. Bu yaşadıklarım hangi günahımın cezasıydı? Ya da ne tür bir günah, tüm hayatımı bir anda hiç edebilirdi? Yüzüm yanıyor, başım çatlıyordu. O an çok şey istiyordum ama listenin başını yok olmak çekiyordu. Evet, o an sadece yok olmak, kimse tarafından tanınıp bilinmemek istiyordum. Şu koca evrende hiçbir önemi olmayan küçücük bir nokta bile olsam bir an bu evrene bile fazla gelmiştim sanki. Birileri bağırıyor, ağlıyor hatta feryatlar ediyordu. Kimi mutlulukla haykırıyor, kimi bunca yılın hesabını kime soracağını bilememiş gibi Allah'a yakarıyordu. Bana sesleniyorlar, adımı söylüyorlar hatta bana dokunuyorlardı. Garip olansa o an hiçbir şey hissetmiyor oluşumdu. Ne hissetmeliydim ki? Sonuçlar açıklandığından beri hiç başımı kaldırmadan elimdeki telefona bakıyordum. Bana sesleniyorlardı, başımı kaldırıp onlara bakmıyordum. Dakikalar önce titreyen telefonuma gelen bildirimlere baktım nemli gözlerle. Whatsapp'tan 2 bildirim. ilgi kaşarları ve mutlu yaşamları ✨💖 ballikiz: YANİ ŞİMDİ SEN BANA DOĞUMDA KARIŞTIĞINI VE ASLINDA İSHALMİ AMCANIN ÖZ KIZI OLMADIĞINI MI SÖYLÜYORSUN? ballikiz: OH! MY! ALLAH!

(Aile Serisi 1) Delfin, kalp rahatsızlığı olan 21 yaşında genç bir kızdır. Annesi ile geçirdiği yirmi bir yılın ardından, eline geçen bir mektup sayesinde babasının varlığından haberdar olup, Rusya'yı terk ederek Türkiye'ye gelmiştir. Hiç bilmediği bir şehirde ayakta durmaya çalışırken, babasıyla yaşayacağını düşündüğü peri masalı için zorlu yollardan geçmesi gerekmektedir. ''Annen, karnındaki seni önemsemeden kaçıp gitti yıllar önce. Seni benden kopardı. Bir aileye sahip olma ihtimalini senden çaldı.'' Gözlerini bir an olsun kırpmıyordu, söylediklerini tam olarak anlayamasam da, tahmin etmek zor değildi. ''Ve sen tüm bunların sorumlusu olduğumu mu düşünüyorsun, sevgili Delfin?''

Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.