စောအောင်ခင် : ဘ၀က သံပုရာသီးတွေ ပေးလာရင် သံပုရာရည် လုပ်သောက်ပလိုက်စမ်း ငွေ : တော့်သံပုရာရည်ကရော ချိုနေလို့လား စောအောင်ခင်: ချိုပါ့ ချို့ပါ့၊ ငွေ က ကိုယ့်ရဲ့ သကြားခဲလေးလေ

ကျေးရွာဇာတ်လမ်းလေးပါ ...

ရွာကိုအလည်လာတဲ့ ‌မြို့သူလေးကို ချစ်မိသွားတဲ့ လူပျိုကြီးတစ်ယောက် Season 1 Normal 🍁

အပိုင်းသိပ်မများပဲပေါ့ပေ့ါပါးပါးဖတ်လို့ရမယ့်fictionလေးပါ စာဖတ်နေတဲ့အချိန်ခဏလေးမှာစိတ်ပေါ့ပါးစေဖို့ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားတာမို့လို့ Enjoy the moment you're reading this book ပါ readersလေးတို့🫶

"လမင်း ကြီးကို မြင်တယ်လေ ဟယ်.." "လမင်းကြီးက မလှဘူးလား .." "လမင်းကြီးပါဆို လှတာပေါ့တော် ၊ ၀င်း၀င်းပပကလေးနဲ့ သူ့ကြည့်ရင် မျက်စိကလေးကိုအေးလို့ .." "အေး .. နင် နဲ့တူတယ် .." မြကျော် စကားကြားတော့ ထားထားဦးငြိမ်သက်သွားပြီရင်ထဲ မပြောပြတတ်သော ကြည်နူးမူ့ကလေးတွေ စိမ့်၀င်သွားပုံရသည်။ ဆောင်းလေကလေး ဖြတ်တိုက်၍ လွင့်ခါသွားသော ဆံစကလေးတွေကိုသူမနားကြားကလေးထဲ ညှပ်ပြီ "မြကျော် ..နင်လျှောက်မပြောနဲ့ ၊ ငါက မြေကြီးပေါ်မှာ လမင်းကြီးက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ တူမှမတူပဲ .." "အေးလေ လမင်းကြီးက လမင်းကြီး နင်က နင်ပါပဲ။ သို့ပင်မယ့် ငါ့အတွက်တော့ နင်က လမင်းကြီးလိုပဲ။ နင့်ကို မြင်ရင် ငါ့စိတ်တွေ အေးချမ်းတယ်။ နင့်ကိုမြင်ရင် ငါ အားရှိတယ် ။ နင့်ကို မြင်ရင် ငါ ပျော်တယ် ။ အဲ့တာ နင် သိလား .." "နင် ပြောမှ ငါသိမယ်ပေါ့ အလိုလိုတော့ ဘယ်သိမလဲ.." "‌ အေးလေ အခု ငါ ပြောပြလို့ နင်သိသွားပ

အချစ်ခံပြီးကြီးပြင်းလာရတဲ့ လူယဉ်ကျေးတစ်‌ယောက် မဟုတ်တော့ ရုပ်ရှင်ထဲကဇာတ်လိုက်လို ကျွန်တော်လည်းအမြဲတမ်းစည်းစောင့်ပြီး သူတော်ကောင်းမလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့ ရွှေလရာ ...

အထက်မိုးကောင်းကင်ကြီးရှိနေသရွေ့... မဲခေါင်မြစ်ကြီးစီးဆင်းနေသရွေ့... ပဒုမ္မာကြာပန်းတွေရနံ့သင်းနေ‌သရွေ့... ကိုယ်တော် မယ်မင်းအပေါ်ထားရှိတဲ့မေတ္တာတွေ စိုးစဉ်းမျှမပျက်ယွင်းစေရဘူး ပဒုမ္မာ... ဒါဟာ လန်နားအရှင်တစ်ပါးရဲ့ ကတိသစ္စာပဲ...