Στην Αγία Πετρούπολη, οι γέφυρες στέκουν σαν φρουροί μιας πόλης χτισμένης με αίμα και μυστικά. Κάθε πέτρα, κάθε κανάλι, θυμάται τους χαμένους,εκείνους που χάθηκαν χωρίς ίχνος, σαν να τους κατάπιε το ίδιο το σκοτάδι. • Εδώ, όπου οι θρύλοι συναντούν την ιστορία, δύο οικογένειες υφαίνουν για δεκαετίες τον ίδιο ιστό εξουσίας. Οι Stepanov και οι Alexeyev, Λύκοι και Σκελετοί, δύο ποτάμια που κυλούν παράλληλα - μέχρι τη στιγμή που η αγάπη διαρρηγνύει το φράγμα. Ανάμεσα τους, γεννιέται ένας έρωτας απαγορευμένος. Δύο ψυχές που τόλμησαν να αψηφήσουν τη μοίρα, δύο φλόγες που έκαψαν ό,τι απέμεινε από την ειρήνη. Ένα βράδυ, εκείνη εξαφανίστηκε... Δεκαετίες μετά, η διοικήτρια Victoria Margot στέλνεται στην Αγία Πετρούπολη για να ξεθάψει υποθέσεις που κάνεις δεν άνοιξε. Ένας τρίτος εχθρός - θαμμένος στις ρωσικές στέπες κάνει την εμφάνιση του. Διψασμένος όχι για εξουσία, αλλά για ισορροπία. • Τα τριαντάφυλλα σταμάτησαν να ανθίζουν, το τελευταίο πέταλο έπεσε και το τέλος πλησίασε. Οι σκελετοί αναδύονται από τη γη, φέρνοντας μαζί τους τη σιωπή του τέλους.

Δυο άτομα Δυο καρδιές Γνωρίστηκαν τυχαία Ανήκαν ο ένας στον άλλον από την αρχή το ένιωσαν Θα αντέξουν όμως; Κλέλια + Αλέξανδρος

[Υπό Διόρθωση] Adria Nunez. Καλόκαρδο και ανοιχτό πνεύμα. Ευγενική. Γλυκιά. Μέχρι να ξυπνήσεις την σκύλα μέσα της. Η ειρωνεία δεύτερη της φύση. Apollo Armando. Αρχηγός της Ισπανικής μαφίας. Βασιλιάς στο είδος του θα έλεγε κανείς. Σκληρός και άκαρδος. Αλαζόνας και εγωιστής. >Ένας γάμος από ανάγκη. Ένας γάμος ανεπιθύμητος και από τις δυο πλευρές. Μπορεί κάτι όμορφο να γεννηθεί μέσα από κάτι σκοτεινό; Ποσό μπορεί να αλλάξει ο έρωτας έναν άνθρωπο; #1 mafia 10/01/22 #1 greekwattpad 02/05/23 #1 toxic 30/06/23 *Η ιστορία έχει υβριστικό περιεχόμενο όπως και μερικές ακατάλληλες σκηνές .* 1st book in Mafia Feelings series.

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ] "Για που νομίζεις ότι το έβαλες;" Με ρώτησε, ενώ εγώ εστίασα το βλέμμα μου στα καταγάλανα μάτια του που ξεπρόβαλαν μέσα από την μαύρη μάσκα του. Μου κίνησε τόσο το ενδιαφέρον που επιθυμούσα να την τραβήξω και να αποκαλύψω το πρόσωπο του. "Δεν νομίζω να σου πέρασε από το μυαλό να σε αφήσω να φύγεις έτσι;" Πλησίασε απειλητικά το πρόσωπο του στο δικό μου και είπε με θράσος. Τα μάτια του γυάλιζαν και κατάλαβα πως διασκέδαζε με το τρομοκρατημένο πρόσωπο μου. ▪︎ ▪︎ ▪︎ Ισχύει άραγε αυτό που λένε; Αν αγαπάς κάποιον πρέπει να τον αφήσεις να φύγει; Και αν αυτός σ'αγαπάει πραγματικά, επιστρέφει; ▪︎ ▪︎ ▪︎ Καλή σας ανάγνωση! Wattpad 2018-2020.

Η Σαλώμη αναγκάζεται να συνάψει ένα λευκό γάμο με τον μικρότερο υιό της οικογένειας Κόκκαλη, Φίλιππο, προκειμένου να επισφραγιστεί μια άκρως συμφέρουσα επαγγελματική συνεργασία για τις δύο οικογένειες στην Μέση Ανατολή. Αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της, την οικογένεια της και την χώρα που μεγάλωσε, το Ισραήλ, προκειμένου να διαμείνει στην έπαυλη τους αντιμετωπίζοντας στην αρχή ένα σωρό προβλήματα με το κυριότερο το απύθμενο και ανεξήγητο μίσος που εκδηλώνει ο πρωτότοκος υιος της οικογένειας, Αλέξανδρος προς εκείνην. [Το παρόν βιβλίο ενδέχεται να περιλαμβάνει περιγραφές σεξουαλικών σκηνών, χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών και άλλου ευαίσθητου περιεχομένου.]

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

Ήταν ο πιο επικίνδυνος άντρας της Camorra και ενώ όλοι τον ήξεραν ως Guerriero, εγώ ήξερα ποιος πραγματικά ήταν. Πίστευα ότι το μόνο που ζητούσε ήταν εκδίκηση από την οικογένεια μου. Την La Cosa Nostra. Μέχρι που ξεκίνησε πόλεμο για με κατακτήσει. _________ Βιβλίο 4 | Interconnected Standalone

Έκλεισα τα μάτια μου ενώ άφησα το ματωμένο όπλο μου στο κρύο πάτωμα. Ήξερα ότι έφτανε το τέλος. Μπορούσα να το νιώσω να με καταστρέφει αργά και βασανιστικά, όπως έκανε πάντα. Να παίρνει μακριά κάθε κομμάτι μου, κάθε ίχνος ψυχής που είχε απομείνει σε ένα άδειο σώμα. Όπως τα τσιγάρα που καπνίζαμε παρέα κοιτώντας τα αστέρια, κάνοντας όνειρα που και οι δύο ξέραμε ότι δεν θα πραγματοποιηθούν. Ποτέ όμως δεν φαντάστηκα έτσι το δικό μου τέλος. Δεν ήταν ένα τέλος γραμμένο από εμένα αλλά από τον χειρότερο μου εχθρό, δύο πρόσωπα που καθώς πλησίαζα στον θάνατο συνειδητοποίησα ότι ήταν ένα. Ένιωσα κάποιον να κάθεται δίπλα μου, όμως δεν είχα την δύναμη να ανοίξω τα μάτια μου. «Γιατί το αφήνεις να σε σκοτώνει;» Αμέσως κατάλαβα ότι αυτή η φωνή ανήκει στην γλυκιά καταστροφή μου. Στον άνθρωπο που μου έβαλε φωτιά αλλά κράτησε τις στάχτες μου κοντά του. «Δεν μπορεί να με σκοτώσει» Άνοιξα με δυσκολία τα μάτια μου και αμέσως χάθηκα στο μοναδικό χρώμα των δικών του. «Είμαι ήδη νεκρή» συνέχισα χαμογελώντας πικρά. Ίσως και για τελευταία φορά. Περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο♡ © 2019 -DON'T COPY THIS STORY! [first story] - YourDis

"Μην με πλησιάζεις" του είπα τρομοκρατημένη και γέλασε. "Τόσο πολύ με φοβάσαι;" "Είσαι παρανοϊκός στο έχουν πει ποτέ;" του φώναζα αλλά σιγανά για να μην ξυπνήσει η μάνα μου και έπιασα το ρόπαλο του μπέιζμπολ που είχα πίσω απ' το κομοδίνο. "Ετοιμοπόλεμη βλέπω" με ειρωνευόταν και απείχε λίγα βήματα μακριά μου. "Θα σε βαρέσω, θα το κάνω αλήθεια" του έλεγα και έκατσε στην άκρη του κρεβατιού. "Δεν πρόκειται να φύγω αν δεν πάρω αυτό που θέλω Εσμεράλδα" "Και τι θες;" "Ένα φιλί" [02.08.2019 - 30.12.2020] [#10K 16.07.21]