Herkesin bir temel duygudan yoksun olduğu dünya. Yedi seçkin akademi. Yoksun olduğun duyguyu öğrenmek sihirli güçler kazandırırken; başarısız olursan sahip olduğun duyguları da zamanla kaybedersin.

O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

"Bazı yaralar şikâyet ettirmez insana" Bir sır, bir kayıp, bir aşk... Beş yıl önce biten hikâye, yeniden başlamaya hazırlanıyor. Ama geçmişin yükü, geleceğin önünde duruyorsa... Kim daha güçlü çıkacak: kalpler mi, kader mi? "Çünkü bir kere kaybettiğin birini, bin kişilik sessizlikte bile tanırsın"

Taşların soğuk nefesi yüzünüze çarptığında, kendinizi Mısır piramidinin derinliklerinde, karanlık bir labirentin içinde bulacaksınız. Yanınızda dört kişi daha var; korku, açlık ve yorgunluk hepsini paramparça etmiş. Ama gerçek tehlike onları izleyen katilde... Her yanlış hareket bir ölüm, her nefes onun oyununda bir hamle. Cesetler odalarda sessiz birer uyarı gibi dururken, hayatta kalan beş kişi, kendi korkuları ve birbirine tutunarak oyunu tamamlamaya çalışıyor. Mavi'nın gözünden, taşların arasında geçen kabus dolu bu beş ay, sizi nefessiz bırakacak.

Kusursuz görünen ailelerin ihtişamlı maskelerinin ardında gizlenen karanlık sırlar, sessizlikle mühürlenmişti ve göründüğünden çok daha ağırdı. O da en az onlar kadar dibe batacaktı. Başka biriymiş gibi davranmak, Leyal'in tek çıkış yoluydu ve bu dünyaya adım attığı anda İlay olmak zorundaydı. Artık yalan sadece ağzına değil, tüm benliğine yuva yapacaktı. Gerçeklerin su üstüne çıkmasına dek ne kadar yalan söyleyebilirdi? "Ben sözlerin tutulmamasına ve yarı yolda bırakılmaya alışkındım. İnsanların yalanları doğruymuş gibi kamufle edip gizlemesine, gülümseyip arkamdan konuşulmasına alışkındım. Sevdiklerini söylemelerine ama tamamen uçkurları uğruna kullanmalarına alışkındım. Gidenin gelmemesine alışkındım."

Açıklama ilerleyen bölümlerde şekillenecek ama kurgumuz genç bir psikolog ve ona gelen bir danışanın üzerine 💛🌞

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Bazen geçmiş, unuttuğumuz yerlerde gizlidir..." Sezin, abisi Alparslan'ın askerlik görevini yerine getirdiği Muş'a gittiğinde, hayatının en karanlık boşluklarıyla yüzleşeceğinden habersizdir... Gerçek ortaya çıktığında her şey eskisi gibi olabilecek mi? Yoksa bazı yaralar, kayıplarından daha mı derindir?

- O Kasrav'dı , Şeytan'ın bile korktuğu kadın - -Seri katil bir kadın ve ondan intikam almak isteyen bir adam- " Ben zamanın dışında biriyim . Benim oyunumda benim kurallarım olur ve benim kurallarıma göre hiç kimse birine muhtaç değildir , sadece bir şah vardır ve her taş şaha aittir " " Öl ya da öldür değil artık yaşat ya da öldür " Yıllar önce yaşadıklarından sonra bir Katil olan Laden Kasrav bu yolda masumluğunu belirten Laden kişiliğini kaybetmesi ile yaşayamadığı çocukluğunun ve ona yaşatılan her şeyin intikamını almalıydı . Bu yolda ihanete uğrayacaktı, kayıplar verecekti , yeni dostları da olacaktı ama unutmaması gereken tek şey bu satrançta ki Şah'ın o olduğuydu . Şah , Kasrav ise onun Mat'ı kim olacaktı? Artık herkes Kasrav'ın satrançında bir piyon peki ya Kasrav şah ve mat yapmak için hangi piyondan vazgeçecek . Ama unutma Kasrav oyunu kendi kurallarına göre oynar. O isterse başkasının şahını kendi piyonu yapar . Kasrav'la oyun oynamaya çalışma , bir bakmışsın bütün taşlar onun olmuş . ❤️‍🔥 BÜTÜN DÜNYA BİR KABUSUN İÇİNDEYDİ FAKAT BU SEFER HİKAYE KÖTÜLER TARAFINDAN YAZILIYORDU ❤️‍🔥 UYARI : Kitapta cinsellik bulunmamaktadır ( öpüşme sahnesi hariç ) . Kitapta yetişkin içerik olarak kan , ölüm ve benzeri ifadeler vardır . ❤️‍🔥BAŞARILAR❤️‍🔥 ' #laden ' kategorisinde 1. ( 22 Aralık 2025 ) ' #kurnaz ' kategorisinde 1. ( 25 Aralık 2025 ) ' #azrail ' kategorisinde 1. ( 25 Aralık 2025 ) ' #death ' kategorisinde 1. ( 25 Aralık 2025 ) Başlama Tarihi : 3 Şubat 2025

Hayatındaki onca zorluğa rağmen normal bir hayat süren Araf, bir gün içinde bulunduğu geminin bir siren tarafından batırılmasıyla dünyasının tamamen yalanlardan oluştuğunu öğrenir. O siren, Atlantis'ten kaçmayı başarmış Adila'nın ta kendisidir. Atlantis, yıllardır hüküm süren düzendeki yapboz parçasını kaybetmiştir ve artık diyar karanlığa gömülmeye başlamıştır. Artık Adile ve Araf'ın yapması gereken; yapboz parçasını bulmak ve onlara ait olan gerçeklerini sahiplenmektir.