Pocałunek, który nie był błędem i osoba, która musi im to uświadomić. Nicholas nie wychodził z domu. Przestało go obchodzić co pomyśli drużyna, klasa ani Levi. Dla niego wszystko się skończyło. Levi starał się normalnie funkcjonować, ale myśli, że Nicholas go nienawidził mocno go dobijała. Szczególnie, że nie odpowiadał na żadne jego wiadomości ani nie pojawiał się w szkole. Oboje pragnęli tego samego. Być razem. Tylko jedno z nich musiało zrozumieć czym była miłość. Gdy już tak się stanie, będą mogli być szczęśliwy. Na szczęście był ktoś gotowy uratować ich relacje. Jednak przez różnicie między nami i ciągle narastające problemy, nawet przy wspólnym szczęściu, będą czekać na nich przeszkody. Czy to co czują przetrwa burzę? Czy są gotowi sprostać całemu światu, mając jedynie siebie nawzajem? To widzą tylko słowa, które były między nimi. I gwiazdy, w które razem patrzyli. ____________________ Zapraszam do przeczytania drugiego tomu historii Nicka i Levia. Tak jak poprzednio z góry przepraszam za wszelkie błędy interpunkcyjne i ortograficzne. Miłego czytania! Książka to tylko fikcja. Nie należy normalizować toksycznych zachowań bohaterów. *Zdjęcie na okładce nie należy do mnie*

Można powiedzieć, że świat nie był dla niego łaskawy. Los w tragicznym wypadku odebrał mu mamę i starszego brata. Jego ojciec szukał ratunku w pracy a młodszy syn był dla niego narzędziem do wyładowywania wściekłości. Tym właśnie był Nicholas. Narzędziem w rekach ojcach. Żyje, bo musi. Żyje, bo boi się to zakończyć. Jedyne co daję mu szczęście to muzyka i jego szkicownik. Zaczynając 11 klasę jego gotowy na wszystko. Ale nie na pojawienie się w klasie wysokiego bruneta o brązowych oczach, który uparcie dąży do obrócenia życia Nicholasa do góry nogami. Levi niósł ze sobą bagaż doświadczeń. Strata, której doświadczył zostawiła ślad na jego psychice. Przenosząc się do Lyon ma nadzieję na nowe życie. Chce być szczęśliwy i zacząć wszystko od nowa. Nie spodziewał się jednak poznania chłopaka, który zawróci mu w głowie na tyle, iż ten znowu poczuję miłość. Cóż gdyby tylko ta była łatwiejsza. ___________________________________ W końcu postawiłam na jedną wersję historii, którą planowałam od kilku miesięcy. Postanowiłam napisać coś prostego. Tą historią chciałam zawrzeć całe piękno miłości. Łzy i śmiech, bo miłości to nie tylko piękne chwile. Książka nie ma na celu normalizowania toksycznych zachowań. Z góry przepraszam za wszelkie błędy interpunkcyjne i ortograficzne. Miłego czytania! *Zdjęcie na okładce nie należy do mnie*