Yetişkin okurlar içindir. "İçinde hiçbir şey yok," diye fısıldadı Dante, sesi karanlık bir arzuyla mutfağın sessizliğinde yankılandı. Valeria nefesini tuttu, elleri mermer tezgaha o kadar sıkı tutundu ki parmak boğumları bembeyaz kesildi. Dante onu sırtından kendine daha sert, aramıza bir milim bile sızmayacak kadar sıkı bastırdı. Elbiseyi yavaşça yukarı sıyırdı; parmakları o yasak bölgenin sınırlarına ulaştığında, teninin ne kadar ateşler içinde olduğunu ve çoktan onun için ne kadar hazır, ne kadar ıslak olduğunu hissetti. Avucunun içi, o en mahrem noktasının üzerine tam bir hükümranlıkla kapandığında Valeria'nın başı geriye, Dante'nin omzuna düştü. "Benim için mi böyle geziyorsun?" diye sordu Dante, dişlerini kulağının yumuşak memesine sertçe geçirirken. "Benim seni her an, bu mutfak tezgahında, bu soğuk mermerin üzerinde alabileceğim gerçeğiyle mi kışkırtıyorsun beni?" Valeria cevap veremedi. Sadece kalçalarını onun eline, parmaklarının o istilacı hareketine doğru daha büyük bir açlıkla bastırdı. Dante onu mermer tezgahın üzerine oturttuğunda, o ince beyaz elbise tamamen yukarı sıyrılmış, tüm savunmasızlığıyla önüne serilmişti. "Bak bana Valeria!" diye emretti Dante. "Bak ve gör... Sana bu zevki benden başkası veremez. Bu titreme, bu ıslaklık... Hepsi benim eserim. Sen benim eserinle yanıyorsun." "Sen benimsin. Her bir damla ıslaklığınla, her bir titreyen hücrenle... Sadece benim."

Elona, Atina'ya kaçtığını sanıyordu. Oysa Atina onu çoktan seçmişti. Atina... Günahların sahne aldığı, sırların fısıldandığı şehir. Elona burada sadece bir iş arıyordu. Bulduğu şey ise tehlikeli bir adam ve kaçamayacağı bir kader oldu. Ares Kallistratos'un dünyasında aşk bir lüks değil, bir zayıflıktı. Ve Elona, onun en büyük zayıflığı olacaktı. _________ Arkadaşlar kitabım 18+ içeriklidir. Yaşı az olan ve rahatsızlık duyanlar okumasın.

Alt tarafı deniz kabuğu toplarken yaralı bir asker gördüm ne olabilir ki?

Bay Doktor: Bir doktora çıplak fotoğraf göndermeye utanmıyor musunuz hanımefendi? Lorina: Tıpta utanma yoktur. Lorina: Ayrıca ne oluyor? Siz estetik cerrahı değil misiniz, bu konularda profesyonel olmanız gerekiyor. Bay Doktor: Yanlış doktora mesaj attınız Hanımefendi. Bay Doktor: Ben estetik cerrahı değilim, psikatristim. Lorina: Hass... Bir yanlışlık olmuş, pardon. Bay Doktor: Ha bu arada Bay Doktor: Bence göğüslerinizin ve kalçalarınızı büyütmenize gerek yok, boyları gayet ideal. Bay Doktor: Ama psikolojiniz için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Bay Doktor: Bence siz bana bir görünün.

İlker Abi: Polis ihbar hattını rahatsız etmeyi ne zaman bırakacaksın? İlker Abi: Senin kolundan tutup karakola getirince mi, yoksa dört duvar arasına tıkılınca mı? Başak: Hayır yaa! Başak: Ben değildim o, kuzenim yazmış abi benim telefonumdan.

"Seni öpsem bana kızar mısın?" "Hayır," "O zaman?" "Detayları kaçırıyorsun." "En azından seni kaçırmıyorum." "Beni de kaçırdın." "O anlamda değil!" ๛✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰ Yayınlanma tarihi:18.07.2025 Lorenzo&Lidya୨ৎ

"Bin acı düşer üstümüze, her biri ruhun derinlerine işler; bazen merhem buluruz, bazen de yara kalır, zamanla bile silinmeyen bir iz bırakır."

Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz'ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki... hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." dedi. Bu adamın bir psikopat olduğunu gerçekten kabul edecektim. Cevap vermeyince Uraz sinirlenmiş olacak ki"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Hemen başımı sallayıp onu onayladım. Vücudumun neresini seçsem daha az canım acırdı ki.Ben bunları düşünürken Uraz geriye doğru saymaya başladı "10... 9... 8..." diyerek devam ediyordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Aslında buna şükredebilirdim; beynimin dağıtılmasındansa daha iyi bir yer bulabilirdim. En son Uraz "3, 2, 1" dediğinde, ben de hızlıca verdiğim kararı söyledim "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duyması için iki kat daha yüksek söylemiştim. Uraz alaycı bir şekilde "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam." dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp kurşunu bekledim. Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail'im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu; bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken kulağıma yaklaştı"Unutma küçük tavşan kurttan dost olmaz." Son duyduğum şey bu olmuştu. Sonrası zifiri karanlık ve acıydı.