Kendini katilin bulunduğu bir otelde bulan Elara ne yapacaktı

Fatih D. Bana göre hayatıma geç kalmıştı. Ama hayata göre tam zamanında bana yetişmişti.Ona minnetarım hayatıma dokunduğu için ve kadere de minnetarım Fatih D. İle yollarımızı kesiştirdiği için.

Sabah vakti john'a gelen telefon sonrası John oğlu Edward'ın kaçırıldığını öğrenir ve daha sonrasında telefondan gelen silah sesleri ailedeki bütün dengeleri alt üst eder

Kendi yazdığım özgün aşk şiirlerimi paylaşıyorum beğendiyseniz oy vermeyi ve takip etmeyi unutmayın.

Enver ile Ayvaz annelerine doğum günü sürprizi yapmaya hazırlanırlar Necdet sarıklı ise uzun zaman sonra kardesleri ile bir araya gelecek olmanın heyecanını yaşayacak ve kızı gibi gördüğü güvenlik görevlisi olan Çiğdemi ailesine davet edecek Çiğdem ise hiç bilmediği bir dünyaya ilk adımını atacak

Ülkenin gizli bir bölgesinde saklanan çember yıllar sonra yarasalarını yer yüzüne bırakmıştı. Yıllar önce çemberin yok olduğunu düşünen insanlar hayatlarına devam etmiş fakat çember yer altınada mağaralarda kendi yarasalarını yetiştirmiş ve güçlenmişti. Hiç beklemediyimiz bir anda çember ortaya çıktı ve ülkeni yönetmek için insanları kendi taraflarına çekmeye başladı. Simgeleri yarasaydı ve en zeki insanları kendi taraflarına çekmeye çalışıyırlardı. Ve buna itiraz eden herkesi öldürüyorlar yada sevdikleri birini ellerinden alıyorlardı. Ve gece yarısı birinin evi yarasalar tarafından çalınıyorsa bir teklif gelmişti çember tarafından red edilmesi güç olan bir teklif. Bu bir savaşdı kazanılması zor olan ama Azraf Kanlar zorluklara rağmen o çemberi yıkacak ve onda annesini çalan insanlardan intikamını alacaktı. Bu yolda onu bekleyen arkadaşları vardı yalnız değildi. O çemberi yıkmak için görevlendirildi. Eflal Karahana aşık olan Azraf Kanlar iki cephedede savaşmak zorundaydı biri ülkesi için diğeride koruması gereken o kadın.

"Şakağından öptüğümden beri çok dincim." Gülümsedim büyükçe. "O günden sonra kurşun yedin, hatırlatırım." "Buna rağmen çok dincim." dedi Yavuz. "Pozitif enerji mi verdim?" diye sordum. "Vallahi yaptın bir şeyler." diyen Yavuz bu kez izin almadan yaklaştı şakağıma. Önce ellerimi kavradı. Gülümsedi. Gülümsemesiyle öptü şakağımdan. Geri çekilmek istemedi... "Yavuz?" dedim büyük bir endiş hâlinde. "Bir gören olacak." "Olsun." dedi Yavuz azıcık geri çekilip. "Olmasın." dedim net bir dille. Dinlemedi Yavuz. Bir kez daha yaklaştı şakağıma. Bir öpücük daha bıraktı. Öpücüğü o kadar masumdu ki... Tıpkı yeni açmış bir çiçeğin yaprağına düşen ilk sabah çiyi gibiydi. Hafif, neredeyse hissedilmez. Ama aynı zamanda, o çiçeğin özünü barındırıyordu. İşte o masumiyetin ardında, bir volkanın derinlerindeki lav gibi, sabırla bekleyen bir arzu da vardı. Dudakları şakağıma değdiğinde yayılan sıcaklık, tenimi yakıp kavurmasa da, ruhumu derinden titretiyordu. Gözlerini kapattığını hissettim. Kirpiklerinin hafifçe şakağıma dokunuşu, fısıltıyla söylenen bir sır gibiydi. O an, zaman durdu. Etrafımızdaki tüm sesler kayboldu. Ne kuş sesi ne dışarıdaki hastaların sesi... Sadece onun nefesinin sıcaklığı ve dudaklarının tenime bıraktığı o tarifsiz his vardı. İçimde yeşeren karmaşık duygularla, ne yapacağımı bilemez bir halde kaldım. Kalbim, bu beklenmedik yakınlığın etkisiyle hızlanırken, zihnimde bin bir soru yankılanıyordu. "Nazelif?" dedi Yavuz sol şakağıma öpücük bırakıp. "Çok güzelsin." "Yavuz?" dedim kısık çıkan sesimle. Sağ şakağımdan öptü Yavuz. "Çok özelsin." . . Asker & Doktor