"Her çiçek her toprakta yetişmez Karagül. Senin toprağın benim."

Herkesin bir gayesi vardı yaşamak için. Kimininki mutlu bir hayat kimininki para kimininki eğlence bu böyle uzayıp gider. _Peki hayattaki amaçları aynı ama yöntemleri farklı olan iki kişi._ _Adalet ve intikam_ Cumhuriyet Başsavcısı Aysima Akın Kendini tek bir hedefe adamış güçlü, genç ve güzel bir kadın. İntikamı ailesi için adaleti tüm dünya için hukukla sağlayacağını düşünen o kadın. Yüzbaşı Toprak Toktürk Ömrünü vatanına ve geride kalmış ailesine adamış bir görev adamı. İntikamı ailesi için adaleti ise bileğiyle sağlayacağını düşünen o adam. _Peki ya görünenin ötesinde neler var. Herkes Ay'ın parlak tarafını görürken mare olan tarafında hangi gizemler var? Kim bilir?_ #savcı kategorisinde birinci 17/05/2025 #bordobereli kategorisinde birinci 18/06/2025

Bu bölümde, noktalama işaretlerinden; nokta (.), virgül (,), noktalı virgül (;), iki nokta (:) ve üç nokta (...) işaretlerini anlatmaya çalıştım. Çok uzun olacağını düşündüğüm için iki bölüme ayırdım. Kalan işaretleri ikinci bölümde bulabilirsiniz.

"İnsanlar bazen gözü açıkkende göremeyebilir, sende öylesin."

Zamanda yapılan bir yolculukta kendisini 1920'lerde bulan Ahsa, kendisi gibi zamanda yolculuk yapan Karan ile tanışır. "Dağınıklığa tahammülün yok resmen Ahsa. Benimde takıntılarım var biliyor musun?" Başparmağı gözümün kenarını okşamıştı. "Şurada bir benin var, gözümü alıp alıp duruyor. Diğer tarafta da olsaydı keşke hiç simetrik değil." Sonra dudağımın kenarına indirdi parmağını. "Bak üst dudağın da alt dudağına göre çok dolgun! Tüh!" Gözlerim kendiliğinden büyürken elimle göğsüne vurdum. Yetmedi bir kez de omzuna vurdum. "Sen sapıksın! Valla sapıksın!" "Ben olanı söylüyorum? Sen benim dağınık olduğumu vurgularken sorun yok ama ben söyleyince sapık oluyorum. Sanki seni tutup öptük, hemen sapık ilan ettin bizi." "Hele bir yap gözlerini oyarım senin." diyince gülüşü büyüdü. Ben odaya girdiğimde ne kadar da solgundu oysa yüzü. Ahsa'nın zamana yolculuğunda geçmişle yüzleştiği kitabıma hoş geldinizzz.

𝗗𝗶𝗻𝗮 𝗜şı𝐤 Hayat... bana hiçbir zaman iyi davranmadı. Her şeyimi kaybettim.Benim en güvenli limanımı, en yakın arkadaşımı,Abimi... bir gün ansızın gitmişti. O günden sonra, dünya gri bir perde gibi üzerime çökmüş, nefes almak bile zorlaşmıştı. Gözlerim... kahverenginin en koyusundan, yorgunluğun ve avcının gölgesiyle kararmıştı. Her bakışımda sakladığım hikâyeler vardı; anlatamadığım, kimsenin bilmeye cesaret edemeyeceği hikâyeler. İnsanlar bana sadece bakıyor ama ruhuma dokunamıyordu; çünkü bu gözlerimde saklı olan, kolayca anlaşılacak bir şey değildi.Şu koca cihanda kendime bir yer bulamamıştım,bulduğum yerleri harap etmiştim,çıkmazdaydım ama abim öldüğü gün ansızın istemeden bir dönüme girmiştim,sanki tükendiğim yerden tekrardan dirilmiştim.