Çocukluk arkadaşı olan alaz eser ile lise 3 de karşılaşıp adından hatırlamaya çalışırken bir gün çocuk kıza çocukluk fotoğraflarını gösterir ve her şey yerli yerine oturur

"Ne pahasına olursa olsun seni koruyacağım ece"

4 gencin parkta bulusmasıyla basladı herşey ...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Bir kızın babasından şiddet görerek kendi ayakları üstünde durmak ister ve Eser holding başvurur. Seçildiği kısım ise alaz eserin asistanlığı ancak onların hikayesi asistan-patronluktan çıkıp bir aşka doğru ilerler